Δείτε το Μέρος Ι: Το Πετρέλαιο
Δείτε το Μέρος ΙΙ: Ο Εφεδρικός Στόλος

του Indrajit Samarajiva
μετάφραση: Φλώρα Παπαδέδε

Indi.ca, 27/08/2026

Οι ερασιτέχνες μιλάνε για στρατηγική, οι επαγγελματίες για εφοδιασμό. Αν σας κούρασε η επανάληψη, σας ευχαριστώ που διαβάσατε ήδη το πρώτο και το δεύτερο μέρος. Προηγουμένως, αναλύσαμε πώς η Λευκή Αυτοκρατορία χρησιμοποίησε το Στρατηγικό Απόθεμα Πετρελαίου και τον Εφεδρικό Στόλο για να αποφύγει τις οικονομικές συνέπειες του ιμπεριαλισμού της. Τώρα θα συζητήσουμε πώς χρησιμοποίησαν την Πυραυλική Άμυνα για να αποφύγουν τα στρατιωτικά πλήγματα λόγω του μιλιταρισμού τους. Μέχρι που, μασαλλάχ,[1] δεν τα απέφυγαν. Τώρα, όλες οι ασπίδες της Αυτοκρατορίας έχουν πέσει, συμπεριλαμβανομένης και της προφανούς.

Η Πυραυλική Άμυνα ονομαζόταν Πόλεμος των Άστρων, κοροϊδευτικά, την εποχή που μεγάλωνα. Το 1983, ο Πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν δήλωσε: “Τι καλά αν οι ελεύθεροι άνθρωποι μπορούσαν να ζουν ασφαλείς, γνωρίζοντας ότι η ασφάλειά τους δεν βασίζεται στην απειλή των άμεσων αντιποίνων των ΗΠΑ για την αποτροπή μιας Σοβιετικής επίθεσης, αλλά στο ότι θα μπορούσαμε να αναχαιτίσουμε και να καταστρέψουμε στρατηγικούς βαλλιστικούς πυραύλους πριν φτάσουν στο δικό μας έδαφος ή σε εκείνο των συμμάχων μας;”. Ο Γερουσιαστής Τεντ Κένεντι αποκάλεσε αυτή την ιδέα “Πόλεμο των Άστρων”, επειδή το σχέδιο του Ρίγκαν περιλάμβανε την κατάρριψη αντικειμένων από το διάστημα.

Φυσικά, κανείς δεν προσπαθεί να ρίξει πυρηνικά στην Αμερική. Μόνο οι Αμερικανοί έχουν χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα. Αυτό που φοβόταν η Αμερική δεν ήταν τα πυρηνικά όπλα καθαυτά, αλλά την ιδέα ότι θα έχανε κάποτε τη δύναμη να επιτίθεται μονομερώς σε οποιονδήποτε και να τη γλιτώνει. Αυτό που πραγματικά ήθελαν ήταν η ικανότητα να κάνουν κακό και να ξεφεύγουν χωρίς συνέπειες. Αυτό είναι το νόημα όλων αυτών των αποθεμάτων. Το απόθεμα πετρελαίου υπάρχει για να κλέβουν πετρέλαιο, το εφεδρικό ναυτικό για να αποκλείουν τη ναυτιλία και η εφεδρική πυραυλική άμυνα για να καταρρίπτουν πυραύλους. Δεν υπάρχουν αφηρημένες αρχές εδώ. Είναι απλώς κακοί άνθρωποι που θέλουν να κάνουν κακά πράγματα.

Το αποθεματικό πετρελαίου (που σχεδιάστηκε τη δεκαετία του 1970) λειτουργεί ως αμορτισέρ στις πετρελαϊκές κρίσεις και ο Εφεδρικός Στόλος (που συγκροτήθηκε τη δεκαετία του 1960) χρησιμεύει ως στρατιωτικό και εμπορικό ανάχωμα. Η τρίτη ασπίδα είναι η πυραυλική άμυνα.

Η πυραυλική άμυνα είναι ίσως το πιο παλαβό απόθεμα, επειδή προϋποθέτει την αποθήκευση πολύ περισσότερων πυραύλων από όσους υπολογίζεις ότι θα δεχτείς ως πλήγμα, μαζί με όλα τα παρελκόμενά τους, όπως ραντάρ και πλατφόρμες εκτόξευσης. Και επιπλέον, τη μετατροπή ολόκληρου του συστήματος σε ευκίνητο, επειδή ποιος ξέρει πού θα επιτίθεσαι την επόμενη εβδομάδα. Δεν φαίνεται να λειτουργεί ιδιαίτερα καλά —και στην πραγματικότητα δεν λειτούργησε πολύ καλά— αλλά πούλησε εξαιρετικά. Η πυραυλική άμυνα λειτούργησε αρκετά ώστε ο κόσμος να πιστέψει ότι υπάρχει και έτσι η αμυντική της ισχύς ήταν πραγματική. Απλώς, δεν είχε δοκιμαστεί ποτέ στην πράξη.

Το πρόβλημα, που γίνεται καταστροφικό σε μεγάλη κλίμακα, είναι ότι ένας πύραυλος αναχαίτισης πρέπει να είναι και πιο έξυπνος αλλά και σε μεγαλύτερη αφθονία από τον πύραυλο που καλείται να καταρρίψει. Πρέπει να εντοπίζει τον στόχο και να κάνει ελιγμούς με έξυπνο τρόπο (ενώ ο άλλος πύραυλος χρειάζεται απλώς να πέσει) και συνήθως πρέπει να εκτοξευθούν τουλάχιστον δύο πύραυλοι αναχαίτισης (συχνά και πολύ περισσότεροι). Μπορείτε να διακρίνετε το μαθηματικό πρόβλημα εδώ. Θεωρητικά είναι μια χαρά όσο δεν δοκιμάζεται πραγματικά, αλλά αν η δοκιμασία κρατήσει πολύ, η αποτυχία είναι εγγυημένη. Πέρα από τα οικονομικά, είναι καθαρά ένα μαθηματικό πρόβλημα. Είναι από εκείνα τα γραφήματα όπου οι γραμμές ξεκινούν κοντά η μία στην άλλη και μετά αποκλίνουν ραγδαία (όπως οι οικονομίες της Ινδίας και της Κίνας). Τα αποθέματά σου πρέπει να είναι ασύγκριτα μεγαλύτερα από το πείσμα του εχθρού σου. Γι’ αυτό, της Αυτοκρατορίας της ήρθε… Πυραυλικός Κόλπος[2] και τώρα πνίγεται μέσα σε αυτόν.

Το Γνωρίζουν

Όπως συμβαίνει με κάθε στρατηγικό απόθεμα που συζητήσαμε εδώ, γνωρίζουν την κατάσταση. Κάπου βαθιά στο πίσω μέρος του μυαλού του βαθιού κράτους, όλα αυτά είναι γνωστά —βασίζομαι άλλωστε σε αυτοκρατορικές εκθέσεις για ολόκληρη αυτή τη σειρά άρθρων, καθώς αυτά τα ζητήματα δημοσιεύονται πάντα με σκοπό τη διεκδίκηση περισσότερης χρηματοδότησης. Ωστόσο, όπως είπε ο Άπτον Σίνκλερ,[3] είναι πολύ δύσκολο να κάνεις έναν άνθρωπο να καταλάβει κάτι όταν ο μισθός του εξαρτάται από το να μην το καταλάβει. Όλες αυτές οι εκθέσεις καταλήγουν στην ανάγκη για μεγαλύτερες επενδύσεις (διάβαζε: αρπαχτές) και καμία δεν προτείνει, έστω και δειλά, το ενδεχόμενο να σταματήσουν να επιτίθενται στον Κόσμο. Συνεχίζουν να σχεδιάζουν ολοένα και πιο περίπλοκα αλεξίσφαιρα γιλέκα λόγω των μαζικών πυροβολισμών σε σχολεία και ούτε μια φορά δεν σκέφτονται απλώς να σταματήσουν να σκοτώνουν παιδιά. Θεωρείται απλώς δεδομένο ότι η Αυτοκρατορία πρέπει να είναι τόσο συντριπτικά επιθετική, ώστε χρειάζεται ένα τεράστιο απόθεμα πυραυλικής άμυνας.

Ωστόσο, αναγνωρίζουν τη βασική πραγματικότητα, τουλάχιστον επιφανειακά. Ένα ενημερωτικό δελτίο του Κογκρέσου το 2024, προς εσωτερική πληροφόρηση των αγορών, ανέφερε:

Οι δυνατότητες της Βαλλιστικής Αντιπυραυλικής Άμυνας (BMD) των ΗΠΑ δεν έχουν σχεδιαστεί για να αντιμετωπίζουν το πλήρες φάσμα των απειλών από βαλλιστικούς πυραύλους. Έχουν σχεδιαστεί για να αποτρέπουν και να αμύνονται έναντι (α) επιθέσεων με βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων στο εξωτερικό, καθώς και συμμάχων και εταίρων και (β) επιθέσεων εναντίον των ΗΠΑ από κράτη-παρίες, όπως η Βόρεια Κορέα και το Ιράν. Η BMD των ΗΠΑ ούτε προορίζεται, ούτε είναι ικανή να υπερασπιστεί τη χώρα έναντι των βαλλιστικών πυραύλων ισότιμων ανταγωνιστών, όπως η Ρωσία και η Κίνα. Αντίθετα, οι Ηνωμένες Πολιτείες βασίζονται στις πυρηνικές τους δυνάμεις για την αποτροπή αυτών των απειλών. Εάν η αποτροπή αποτύχει, η στρατηγική των ΗΠΑ περιγράφει την αντιπυραυλική άμυνα ως εργαλείο για τον “περιορισμό των απωλειών”.

Είναι αστείο να λες ότι η αντιπυραυλική άμυνα δεν προορίζεται για την προστασία από τη Ρωσία και μετά να την πουλάς στην Ουκρανία. Είναι επίσης καθαρός ρατσισμός να ισχυρίζεσαι ότι θα λειτουργήσει εναντίον του Ιράν και της Βόρειας Κορέας, όταν είναι προφανές ότι ούτε λειτούργησε, ούτε πρόκειται να λειτουργήσει. Αποδεικνύεται ότι η πυραυλική άμυνα είναι μια χάρτινη τίγρη που έγινε γρήγορα καπνός. Τα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας είναι, όπως είπαν και οι ίδιοι, απλώς εργαλεία για τον “περιορισμό των απωλειών”. Αυτό, φυσικά, δεν έχει καμία σχέση με τον τρόπο που τα διαφήμιζαν, οπότε μιλάμε για σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία τους. Δείτε, για παράδειγμα, την Αυτοκρατορία που έχασε όλες τις βάσεις της στον Κόλπο μέσα σε περίπου πέντε ημέρες.

Αν παραβλέψουμε εντελώς το πόσο καλά λειτουργούν αυτά τα αντιπυραυλικά συστήματα (όχι και τόσο, ειδικά απέναντι σε σύγχρονες απειλές όπως τα drones και οι υπερηχητικοί πύραυλοι), το ερώτημα είναι πόσο καλά αποδίδουν σε μαζικής κλίμακας επιθέσεις (άθλια).

Αν κοιτάξετε πόσοι πύραυλοι αναχαίτισης τους έχουν απομείνει (σύμφωνα με τους πολεμοκάπηλους του CSIS)[4], το αντιπυραυλικό τους σύστημα αποδείχτηκε μιας χρήσης. Είχαν αρκετούς πυραύλους για μία μόνο παρατεταμένη μάχη, επέλεξαν δύο μέτωπα (τη Ρωσία και το Ιράν) και τώρα ξέμειναν. Γι’ αυτό μιλάνε για “οικονομικό πόλεμο” πλέον. Έχασαν τον στρατιωτικό πόλεμο.

Απλώς κοιτάξτε τους αμυντικούς πυραύλους που ξοδεύτηκαν (SM-3/6, THAAD, Patriot).[5] Το πράσινο δείχνει τι είχαν πριν, το πορτοκαλί τι ξόδεψαν σε κάτι παραπάνω από έναν μήνα και το κόκκινο τι θα συμβεί αν ξανακάνουν τα ίδια. Υποθέτω ότι αυτοί οι αριθμοί είναι υποτιμημένοι, αλλά και έτσι, η Αυτοκρατορία βγαίνει ήδη νοκ άουτ. Ακόμη και με επανεφοδιασμό (για τον οποίο θα συζητήσουμε), η Αυτοκρατορία δεν μπορεί να αντέξει άλλον έναν γύρο χωρίς να μπει “στο κόκκινο” —δηλαδή, να έχει αρνητικό αριθμό πυραύλων, πράγμα που δεν υπάρχει. Θα έπρεπε να αναστήσουν 500 Patriot από τον Άδη για να αντέξουν άλλον έναν γύρο απέναντι στους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC). Επαναλαμβάνω αυτό που δεν πρόκειται να επαναληφθεί: αν οι Λευκοί μπουν σε άλλον έναν γύρο με την ίδια ένταση, θα ξεμείνουν εντελώς από αμυντικούς πυραύλους. Όχι μόνο για τη συγκεκριμένη περιοχή. Αλλά για ολόκληρη την Αυτοκρατορία.

Παραλείπω εδώ τις μάχες μετά τον Απρίλιο, επειδή Α) δεν υπήρξαν τόσες πολλές και Β) ο στρατός των Λευκών έχει υποχωρήσει. Περιγράφοντας τη σχετική έλλειψη επιθετικών πυρών (τύπου Tomahawk), ο Μαρκ Κάνσιαν από το Τμήμα Επιθετικότητας και Ανασφάλειας του CSIS,[6] δήλωσε στενάχωρα: “το Ναυτικό βρίσκεται εκτός του Κόλπου και η γεωμετρία[7] των βολών δεν τους έβγαινε πάντα”. Η “γεωμετρία” είναι ένας αστείος τρόπος για να περιγράψεις μια υποχώρηση. “Ναι, δεν του έριξα πίσω τη μπουνιά λόγω, εεε… γεωμετρίας”. Αυτό που πραγματικά συνέβη είναι ότι η Αυτοκρατορία έχασε όλες τις βάσεις της στον Κόλπο και τώρα κάνει οχτάρια στον Ινδικό Ωκεανό, έχοντας ξεπέσει σε μικροπειρατεία.

Η αποβασοποίηση[8] του Κόλπου σημαίνει ότι η Αυτοκρατορία απλώς δεν έχει και πολλά να υπερασπιστεί πλέον. Μόνο μερικούς ξεκρέμαστους σατράπες, που πάνε όπου φυσάει ο άνεμος, ζητιανεύοντας αποφάγια στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Ακόμα κι αν η Αυτοκρατορία διέθετε αρκετούς πυραύλους αναχαίτισης (άμυνας), πού θα τους έβαζε; Στο Κουβέιτ, στο Μπαχρέιν, στα ΗΑΕ; Μοιάζει σαν το ανέκδοτο με εκείνον τον τύπο που ταΐζει τα κογιότ με αδέσποτες γάτες.[9] Κάποια στιγμή, είναι σαν να ταΐζεις απλώς τους Πέρσες με Patriot. Να ο Κόλπος των Πυραύλων που χάσκει πλέον τόσο διάπλατα, που καταντάει σχεδόν βαρετός. Δεν αναφέρω καν το “Ισραήλ” εδώ, το οποίο έχασε ήδη από τις 7 Οκτωβρίου και —πέρα από τη γενοκτονία που συνεχίζει να διαπράττει— γίνεται ολοένα και πιο ασήμαντο. Το Ιράν παραμένει στο Ιράν και για να τους βγάλεις από κει θα απαιτούνταν ένας μοχλός πίεσης (διάβαζε: Αρχιμήδης),[10] που έχει γίνει πια χίλια κομμάτια. Όπως δήλωσε πριν από χρόνια ένας πρώην Διοικητής της CENTCOM[11] προς τα εβραϊκά αφεντικά του (κυριολεκτικά στο JINSA)[12]: “Είναι απλώς η τυραννία της γεωγραφίας”. Γεωμετρία, γεωγραφία, η πραγματικότητα πραγματικά καταπιέζει αυτούς τους ανθρώπους. Έτσι νικά στο τέλος ο εφοδιασμός.

Ξαναγεμίζοντας τις αποθήκες. Με τι;

Η Αμερική μοιάζει με μεθυσμένο που τον πέταξαν έξω από το μπαρ κι εκείνος φωνάζει: “Άλλο ένα ποτό… ΧΙΚ”. Ναι, υπάρχουν ακόμα ποτά μέσα στο μπαρ, αλλά εσύ δεν πρόκειται να τα πιείς.

Παραθέτω τις αυτοκρατορικές εκθέσεις επειδή, όπως είχε πει και ο Σημαδεμένος,[13] “λένε πάντα την αλήθεια, ακόμα και όταν λένε ψέματα”. Το CSIS συνεχίζει λέγοντας ψέματα για τους ρυθμούς αναπλήρωσης των αποθεμάτων, όπως ακριβώς ο Σημαδεμένος που έλεγε “εντάξει, γέμισα ξανά”, την ώρα που σκόραρε τόση κόκα που θα μπορούσε να χτίσει τη Μάτσου Πίτσου.[14] Ο Σημαδεμένος όντως ξαναγέμισε το όπλο του, αλλά ένα λεπτό μετά ήταν νεκρός. Αυτή είναι η αλήθεια πίσω από το ψέμα για τους ρυθμούς αναπλήρωσης. Μπορεί να καταφέρουν να ξαναγεμίσουν ίσως άλλη μία φορά, αλλά μετά θα βρεθούν μπρούμυτα στα Στενά.

Δεν πιστεύω ότι θα υπάρχουν καν ΗΠΑ ως το 2030. Πηγή: CSIS

Το CSIS κάνει λόγο για παραγωγή 2.000 Patriot τον χρόνο, αλλά μιλάει η κόκα. Φέτος (το 2026) παρέδωσαν μόλις 172. Αν πιστεύετε ότι οι ΗΠΑ πρόκειται να αναπληρώσουν αυτά τα πυρομαχικά με οποιονδήποτε ρυθμό, τότε έχω να σας πουλήσω μια γέφυρα στη Βαλτιμόρη.[15]

Γέφυρα προς πώληση, ελαφρώς μεταχειρισμένη.

Η Γέφυρα Φράνσις Σκοτ Κι[16] είναι απλώς από τσιμέντο και ατσάλι κι όμως ακόμα δεν μπορούν να τη φτιάξουν. Δεν έχουν καν ξεκινήσει την κύρια ανακατασκευή και δεν πρόκειται καν να προσλάβουν τον βασικό εργολάβο (μετά την απόλυση του προηγούμενου) πριν από το 2027. Απλώς κάνουν συσκέψεις επί συσκέψεων και πληρώνουν εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια για παρουσιάσεις PowerPoint. Δεν νομίζω ότι η Γέφυρα Φράνσις Σκοτ Κι θα ξαναχτιστεί ποτέ. Θα παραμείνει απλώς εκεί, μέσα στο νερό, σαν ένα μνημείο ύβρεως. Ο Κι[17] έγραψε την Αστερόεσσα (τον εθνικό ύμνο των ΗΠΑ) χλευαστικά για τους δραπέτες σκλάβους που πολεμούσαν την αμερικανική υποκρισία. Και θα είναι ταιριαστό μνημείο γι’ αυτόν. Όπως έλεγαν και οι στίχοι του (αναφέρεται στους Αποικιακούς Πεζοναύτες, ένα βρετανικό σύνταγμα πρώην σκλάβων)[18]:

Και πού είναι εκείνο το μπουλούκι που τόσο αλαζονικά ορκίστηκε
πως ο όλεθρος του πολέμου και η σύγχυση της μάχης
δεν θα μας άφηναν πια ούτε σπιτικό, ούτε πατρίδα;
Το ίδιο τους το αίμα ξέπλυνε τη λέρα των μιαρών βημάτων τους.
Κανένα καταφύγιο δεν έσωσε τον μισθοφόρο και τον σκλάβο
από τον τρόμο της φυγής ή το σκοτάδι του τάφου
κι η αστερόεσσα σημαία ανεμίζει θριαμβευτικά
πάνω από τη γη των ελεύθερων και το σπιτικό των γενναίων.[19]

Πού βρίσκεται τώρα η σημαία σας και η γέφυρα με το όνομά του; Σε έναν υγρό τάφο. Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να ξαναχτίσουν μια απλή γέφυρα κοντά στην πρωτεύουσά τους, τι ελπίδα υπάρχει να ξαναχτίσουν την αυτοκρατορία τους στην άλλη άκρη του κόσμου; Καμία απολύτως. Υπάρχει όμως ακόμα πολύ χρήμα στο να ράβεις αόρατα ρούχα για την αόρατη αυτοκρατορία, ακόμα και αφού έχει ξεμπροστιαστεί η γύμνια της. Το ακούσατε πρώτα εδώ: ο αυτοκράτορας είναι γυμνός και τα υφάσματα φτιάχνονται στην Κίνα, λολ.

Ένα μηχάνημα στο εργοστάσιο παραμόρφωνε μερικές φορές τα βλήματα πυροβολικού —τα οποία πρέπει να είναι εντελώς λεία— μετατρέποντάς τα σε σπείρες που έμοιαζαν με παγωτό μηχανής. Φωτογραφία από το ProPublica.

Ως ένα ακόμα παράδειγμα, ο έμπορος όπλων General Dynamics[20] υπέγραψε συμβόλαιο μισού δισεκατομμυρίου για να κατασκευάσει απλά βλήματα πυροβολικού και το μόνο που παρέδωσε ήταν το meme με το τούρκικο παγωτό.[21] Ξέρετε, αυτό όπου ο τύπος στριφογυρίζει το παγωτό μπροστά σου και στο τέλος δεν σου δίνει τίποτα; Κυριολεκτικά εισήγαγαν αδοκίμαστα τούρκικα μηχανήματα που το μόνο που έκαναν ήταν να κολλάνε και να παίρνουν φωτιά. Και τώρα, η General Dynamics έλαβε ακόμη περισσότερα δισεκατομμύρια για να κάνει πιο πολλά από τα ίδια (δηλαδή τίποτα). Είναι η αρπαχτή που δεν σταματά ποτέ να αποφέρει.[22]

Οι πύραυλοι αναχαίτισης είναι πολύ πιο περίπλοκοι και από τις γέφυρες και από τα βλήματα. Κι εμείς υποτίθεται ότι πρέπει να πιστέψουμε πως μπορούν να δεκαπλασιάσουν την παραγωγή τους κάνοντας οικονομικά ξόρκια; Με τίποτα στον κόσμο. Επιπλέον, κάθε πύραυλος απαιτεί κιλά “μαγικές πέτρες” (σπάνιες γαίες) από την Κίνα, στις οποίες έχει επιβληθεί εμπάργκο τόσο από την κινεζική όσο και από την αμερικανική κυβέρνηση. Βρίσκονται κυριολεκτικά μεταξύ σφύρας και άκμονος — και στην προκειμένη περίπτωση, τους λείπει ακόμα και η πέτρα για το αμόνι. Ακόμα κι αν χτύπαγαν πραγματικά το σφυρί, τους λείπουν οι πέτρες. Ολόκληρη η επανακατασκευή της πυραυλικής άμυνας είναι καταδικασμένη προτού καν ξεκινήσει, όπως ακριβώς η ανοικοδόμηση της γέφυρας της Βαλτιμόρης και η προσπάθειά τους να φτιάξουν απλά βλήματα πυροβολικού. Δεν έχει σημασία πόσα συμβόλαια υπογράφουν, αν δεν μπορούν να βρουν τις πρώτες ύλες. Αυτά τα πράγματα δεν πρόκειται να ξαναχτιστούν ποτέ. Κάποιοι έμποροι όπλων θα ανακαινίσουν απλώς τα πυρηνικά τους καταφύγια και αυτό είναι όλο.

Η Λογική των Logistics[23]

Όλες οι ασπίδες έπεσαν και η αντιπυραυλική άμυνα άντεξε λιγότερο από όλες. Δεν αντέχουν άλλον έναν γύρο απέναντι σε μια ανώτερη δύναμη όπως το Ιράν ή η Ρωσία, πόσο μάλλον απέναντι σε μια υπερδύναμη όπως η Κίνα. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αυτοκρατορία δεν μπορεί να πολεμήσει, αλλά θα έχει απώλειες και είναι βαθιά δειλοί.

Ολόκληρη η αμερικανική στρατηγική για τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι η ίδια με τη στρατηγική τους στους προηγούμενους Παγκόσμιους Πολέμους: να μένουν μακριά και να αισχροκερδούν. Για τον σκοπό αυτό, δημιούργησαν (τουλάχιστον) τρία στρατηγικά αποθέματα —πετρέλαιο, πλοία και πυραυλική άμυνα— τα οποία υποτίθεται ότι θα τους προστάτευαν από τις συνέπειες των πράξεών τους. Όμως αυτά τα αποθέματα εξαντλούνται και μαζί τους τελειώνει και ο χρόνος τους ως επικεφαλής της Λευκής Αυτοκρατορίας.

Χάνουν, πρώτα απ’ όλα, την αυτοκρατορία που προσποιούνταν ότι δεν ήταν, μαζί με όλα τα οφέλη που τη συνόδευαν. Όλα αυτά τα εξωφρενικά προνόμια. Υπάρχουν και άλλα διαθέσιμα αποθέματα —όπως τα ομόλογα, το νόμισμα, τα μέσα ενημέρωσης, τα ωμά ψέματα— αλλά όλα αυτά βασίζονταν στο να διαθέτεις πραγματικά ενέργεια, πραγματικά εμπόριο και πραγματικά πυραύλους. Και τώρα, στην πραγματικότητα δεν διαθέτουν τίποτα από αυτά. Κι η πραγματικότητα θέλει να τους πει δυο λογάκια. Όχι αύριο, βέβαια, αλλά ιστορικά μιλώντας, από χθες ήδη.

Υποσημειώσεις της μεταφράστριας:

[1] Αραβικά ما شاء الله‎: Δόξα τω Θεώ, Το ήθελε ο Θεός.

[2] Η πρόταση στο κείμενο είναι: This is the missile gulf that the Empire finds itself drowning in now. Εδώ ο συντάκτης κάνει ένα πολύ έξυπνο λογοπαίγνιο με διπλή σημασία. Χρησιμοποιεί τη λέξη gulf που στα αγγλικά σημαίνει τεράστιο χάσμα, βάραθρο ανάμεσα σε δύο πράγματα, ιδέες ή ανθρώπους αλλά και κόλπος γεωγραφικά. Ο Περσικός Κόλπος εν προκειμένω. The Gulf, όπως τον αποκαλούν οι αγγλοσάξονες. Έτσι, συνδυάζει το αριθμητικό/ποσοτικό χάσμα ανάμεσα στους πυραύλους των ΗΠΑ και των αντιπάλων τους παραπέμποντας συνειρμικά στον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο όπου αυτό φάνηκε ξεκάθαρα, γι’ αυτό και χρησιμοποιεί αμέσως μετά το ρήμα drowning («πνίγεται»).
Για να διατηρηθεί η ειρωνεία του λογοπαίγνιου, αναδιαμόρφωσα τη σύνταξη της πρότασης χρησιμοποιώντας την ελληνική έκφραση «της ήρθε κόλπος» (έπαθε εγκεφαλικό, σοκ, παρέλυσε), βάζοντας το Κ κεφαλαίο για τη σύνδεση με τον Περσικό Κόλπο.

[3] Ο Άπτον Σίνκλερ (Upton Sinclair, 1878 – 1968) ήταν Αμερικανός μυθιστοριογράφος και σοσιαλιστής πολιτικός συγγραφέας, ο οποίος άφησε μεγάλη σφραγίδα στη σύγχρονη αμερικανική κοινωνία, συγγράφοντας πάνω από 90 βιβλία και επηρέασε σημαντικά την πολιτική και κοινωνική ζωή των Η.Π.Α. με τις μεταρρυθμιστικές ιδέες του.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως δημοσιογράφος. Το 1906, έγγραψε το έκτο και πιο δημοφιλές έργο του, Η Ζούγκλα, που αποτέλεσε σταθμό τόσο για τη δική του καταξίωση όσο και για την ιστορία του νατουραλιστικού, προλεταριακού μυθιστορήματος. Ήταν εμπνευσμένο από τη δημοσιογραφική του έρευνα για τις συνθήκες εργασίας στη βιομηχανία ζωικών τροφίμων, που είχε ως αποτέλεσμα τη θέσπιση νομικών διατάξεων για τις προδιαγραφές παραγωγής. Ακολούθησε μια σειρά με θέματα της επικαιρότητας, όπως το Πετρέλαιο (1927), που αναφερόταν σε μια αληθινή υπόθεση διαφθοράς πολιτικών προσώπων και η Βοστόνη (1928), βιβλίο βασισμένο στην υπόθεση των Σάκο και Βαντσέτι. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Οικονομικής Κρίσης ο Σίνκλερ οργάνωσε ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα σοσιαλιστικών αρχών για την καταπολέμηση της φτώχειας και μάλιστα το 1934 κατέβηκε στις εκλογές ως υποψήφιος κυβερνήτης της Καλιφόρνιας με το Σοσιαλιστικό Κόμμα, χωρίς όμως να εκλεγεί. Η επόμενη μεγάλη συγγραφική επιτυχία του ήταν μια σειρά έντεκα μυθιστορημάτων βασισμένων σε σύγχρονα ιστορικά γεγονότα, όπως Το Τέλος του κόσμου (1940) και Τα Δόντια του δράκου (1942), που του χάρισε το Βραβείο Πούλιτζερ το 1943.

[4] Το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) είναι μια αμερικανική δεξαμενή σκέψης (think tank) με έδρα την Ουάσινγκτον, που θεωρείται από τις πλέον έγκριτες. Από την ίδρυσή του το 1962 έως το 1987, ήταν τμήμα του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν. Μετά, ιδιωτικοποιήθηκε κι αυτό.
Το κέντρο διεξάγει μελέτες πολιτικής και στρατηγικές αναλύσεις για θέματα άμυνας, γεωπολιτικής, οικονομικής ασφάλειας και παγκόσμιας ανάπτυξης σε όλο τον κόσμο, με έμφαση σε ζητήματα που αφορούν τις διεθνείς σχέσεις, το εμπόριο, την τεχνολογία, τα χρηματοοικονομικά, την ενέργεια και τη γεωστρατηγική. Το CSIS είναι επίσημα μια δικομματική δεξαμενή σκέψης με μελετητές που εκπροσωπούν και το Δημοκρατικό και το Ρεπουμπλικάνικο Κόμμα. Συμμετέχουν επίσης αξιωματούχοι της εξωτερικής πολιτικής και της δημόσιας διοίκησης των ΗΠΑ, του Κογκρέσσου και της Κυβέρνησης.
Το CSIS χρηματοδοτείται κυρίως από εργολάβους της πολεμικής βιομηχανίας, όπως οι Northrop Grumman, Lockheed Martin, Boeing, General Dynamics, Raytheon Company και General Atomics. Σημαντική χρηματοδότηση λαμβάνει επίσης από τις κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ιαπωνίας, της Ταϊβάν και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

[5] Οι πύραυλοι που αναφέρονται στο διάγραμμα και στο κείμενο είναι οι ακόλουθοι:
1. Οι πύραυλοι που κατασκευάζει η Raytheon, Standard Missile 3 (SM-3) και Standard Missile 6 (SM-6) είναι προηγμένα αναχαιτιστικά συστήματα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ με διακριτούς ρόλους μάχης, όπου ο SM-3 καταστρέφει βαλλιστικούς πυραύλους στο διάστημα και ο SM-6 αντιμετωπίζει αεροσκάφη, πλοία και πυραύλους στην τερματική τους φάση εντός της ατμόσφαιρας.
– SM-3 (RIM-161) Κύριος Ρόλος: Αντιβαλλιστική άμυνα μέσης τροχιάς (mid-course). Πεδίο Επιχειρήσεων: Εξω-ατμοσφαιρικό (διάστημα, πάνω από την ατμόσφαιρα). Ταχύτητα: Mach 8,8 έως Mach 13,2. Εμβέλεια: 900 έως 1.200 χιλιόμετρα. Πολεμική Κεφαλή: Όχημα κινητικής κρούσης (καταστρέφει τους στόχους μέσω απευθείας σύγκρουσης υψηλής ταχύτητας, χωρίς εκρηκτική κεφαλή). Κόστος: Περίπου 10 έως 28 εκατομμύρια δολάρια ανά πύραυλο, ανάλογα με την έκδοση.
– SM-6 (RIM-174) Κύριος Ρόλος: Άμυνα πολλαπλών αποστολών ενάντια σε αεροσκάφη, πυραύλους cruise, αντιπλοϊκές απειλές και βαλλιστικούς πυραύλους στην τερματική τους φάση. Πεδίο Επιχειρήσεων: Ενδο-ατμοσφαιρικό (εντός της ατμόσφαιρας της Γης). Ταχύτητα: Περίπου 3,5 Mach. Καθοδήγηση: Εντοπισμός διπλής λειτουργίας (dual-mode) με ενεργή καθοδήγηση ραντάρ για κινούμενους στόχους. Πλατφόρμες: Ενσωματωμένος σε πολεμικά πλοία με σύστημα Aegis, επίγειους εκτοξευτές Typhon και μαχητικά αεροσκάφη F/A-18 Super Hornet. Κόστος: Περίπου 9,5 εκατομμύρια δολάρια ανά πύραυλο.
2. Το αντιβαλλιστικό σύστημα που κατασκευάζει η Lockheed Martin, Terminal High Altitude Area Defense (THAAD) θεωρείται προηγμένο αντιβαλλιστικό σύστημα σχεδιασμένο για να αναχαιτίζει και να καταστρέφει βαλλιστικούς πυραύλους μικρού, μέσου και ενδιάμεσου βεληνεκούς κατά την τελική φάση της καθόδου τους. Λειτουργεί με Κινητική Κρούση: Ο αναχαιτιστής THAAD δεν φέρει εκρηκτική κεφαλή. Αντίθετα, χρησιμοποιεί κινητική ενέργεια —συγκρούεται απευθείας με τις εισερχόμενες απειλές σε εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες— για να εξουδετερώσει τους στόχους. Μπορεί να εμπλέξει στόχους σε αποστάσεις από 150 έως 200 χιλιόμετρα και να φτάσει σε υψόμετρο έως και 150 χιλιόμετρα, λειτουργώντας τόσο εντός όσο και εκτός της ατμόσφαιρας. Γεφυρώνει το κενό ανάμεσα σε συστήματα χαμηλότερου επιπέδου, όπως το MIM-104 Patriot και εξω-ατμοσφαιρικά συστήματα, όπως το Aegis ή το Ground-Based Midcourse Defense (GMD). Μεγάλα ποσοστά «επιτυχίας» και κατανάλωσης σε ‘Ισραήλ’ και Ιορδανία…
Μια τυπική πυροβολαρχία THAAD του Στρατού των ΗΠΑ αποτελείται από: Περίπου 90 εκπαιδευμένους στρατιώτες.  Έξι βαριούς τακτικούς εκτοξευτές τοποθετημένους σε φορτηγά οχήματα, καθένας από τους οποίους φέρει έως και οκτώ πυραύλους αναχαίτισης (συνολικά 48 ανά πυροβολαρχία). Ένα εξελιγμένο ραντάρ AN/TPY-2 ζώνης X (X-band), ικανό να εντοπίζει απειλές και να διαχωρίζει τις πραγματικές πολεμικές κεφαλές από τους αντιπερισπασμούς σε απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων. Μονάδες Ελέγχου, δηλ., τακτικούς σταθμούς ελέγχου πυρός και επικοινωνιών, οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι στο ευρύτερο δίκτυο Διοίκησης και Ελέγχου, Διαχείρισης Μάχης και Επικοινωνιών (C2BMC).
Μια ολοκληρωμένη πυροβολαρχία (THAAD) κοστίζει 2,5 ως 2,73 δισεκατομμύρια δολάρια κι ένας αναχαιτιστικός της πύραυλος μεταξύ 12,7 ως 15 εκατομμύρια δολάρια.
3. Το αντιπυραυλικό σύστημα που κατασκευάζουν σε συνεργασία η Raytheon και η Lockheed Martin, MIM-104 Patriot είναι ένα κινητό αντιαεροπορικό σύστημα πυραύλων εδάφους-αέρος (SAM) μεγάλου βεληνεκούς και αποτελεί το κύριο σύστημα χρήσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους για την αντιμετώπιση τακτικών βαλλιστικών πυραύλων, πυραύλων cruise, drones και προηγμένων αεροσκαφών. Αποτελείται από:  Ένα προηγμένο ραντάρ παθητικής ηλεκτρονικής σάρωσης (phased array) πολλαπλών λειτουργιών (όπως το AN/MPQ-53 ή το AN/MPQ-65) που αναλαμβάνει την αναζήτηση, την αναγνώριση στόχων, τον εντοπισμό και την καθοδήγηση. Έναν Σταθμό Ελέγχου Εμπλοκής (ECS) που χειρίζεται το σύστημα, επεξεργάζεται τα δεδομένα και υπολογίζει τις γεωμετρίες αναχαίτισης. Τους εκτοξευτές, που είναι τοποθετημένοι σε φορτηγά οχήματα και μπορούν να φέρουν έως και 16 πυραύλους αναχαίτισης PAC-3 ή 4 πυραύλους PAC-2.
Το σύστημα Patriot χρησιμοποιεί τους ακόλουθους τύπους Πυραύλων Αναχαίτισης:
– PAC-2 – Διαθέτει μεγάλη πολεμική κεφαλή θρυμματισμού για να καταστρέφει εισερχόμενους εναέριους στόχους ή παλαιότερους τύπους πυραύλων.
– PAC-3 / PAC-3 MSE – Χρησιμοποιεί κινητική ενέργεια για απευθείας πρόσκρουση, έναντι ταχέων βαλλιστικών και αεροβαλλιστικών πυραύλων.
– GEM-T – Μια παραλλαγή πυραύλου με ενισχυμένη καθοδήγηση (Guidance Enhanced Missile) για τακτικούς στόχους υψηλής ταχύτητας.
Μια πλήρης συστοιχία Patriot κοστίζει 1,1 δισεκατομμύρια δολάρια και οι αναχαιτιστικοί του πύραυλοι κοστίζουν από 4 ως 7 εκατομμύρια δολάρια έκαστος, ανάλογα με τον τύπο.
4. Ο πύραυλος επίθεσης BGM-109 Tomahawk (TLAM) είναι ένας αμερικανικός υποηχητικός πύραυλος κρουζ μεγάλης εμβέλειας, παντός καιρού, με κινητήρα τζετ και δυνατότητα να φέρει πυρηνική κεφαλή, που χρησιμοποιείται από το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών σε επιχειρήσεις επίγειας επίθεσης από πλοία και υποβρύχια. Οι τεχνολογικές του δυνατότητες αναπτύχθηκαν μεταξύ 1983 και 1993,  κατασκευάζεται από τη Raytheon και κοστίζει από 1,5 ως 3,6 εκατομμύρια δολάρια ανάλογα την έκδοση.
5. Ο επιθετικός Πύραυλος Αέρος-Εδάφους AGM-158 (AGM-158 JASSM) αποτελεί έναν πύραυλο κρουζ χαμηλής ανίχνευσης, εκτοξευόμενος από αέρος, που αναπτύχθηκε από την Lockheed Martin για τις Ένοπλες Δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Παράγεται σε τρία μοντέλα εμβέλειας από 370 έως 1.000 χλμ. και η ετήσια παραγωγή τους δεν υπερβαίνει συνολικά τους 500 πυραύλους. Κάθε πύραυλος στοιχίζει από 1,4 ως 2 εκατομμύρια δολάρια.
6. Ο επιθετικός πύραυλος ακριβείας που κατασκευάζει η Lockheed Martin, Precision Strike Missile (PrSM) αποτελεί τον βαλλιστικό πύραυλο εδάφους-εδάφους επόμενης γενιάς του Στρατού των ΗΠΑ, που προορίζεται για να αντικαταστήσει τον παλαιότερο MGM-140 ATACMS.
Βασικές Προδιαγραφές: Έχει εμβέλεια από 60 χλμ. «έως πάνω από 499 χλμ.» (αρχική έκδοση Increment 1), «με τις μελλοντικές παραλλαγές να στοχεύουν έως και τα 1.000 χλμ.» Η χωρητικότητα του εκτοξευτή είναι δύο πύραυλοι ανά κάψουλα εκτόξευσης (launch pod), διπλασιάζοντας τη χωρητικότητα πυρομαχικών του παλαιότερου ATACMS (ο οποίος επιτρέπει μόνο έναν ανά κάψουλα). Εκτοξεύεται από τα συστήματα M142 HIMARS, M270 MLRS και GMARS. Διαθέτει Αδρανειακό Σύστημα Πλοήγησης (INS) υποβοηθούμενο από GPS, σχεδιασμένο να λειτουργεί αποτελεσματικά σε περιβάλλοντα με έντονες παρεμβολές (jamming). Φέρει κεφαλή μη-ευαίσθητων πυρομαχικών (Insensitive Munition – IM) για αυξημένη ασφάλεια.
Ο PrSM πραγματοποίησε το πολεμικό του ντεμπούτο στις αρχές Μαρτίου 2026 «κατά τη διάρκεια αμερικανικών πληγμάτων εναντίον στόχων υψηλής αξίας  στο Ιράν», για την ακρίβεια ο πρώτος έπεσε στο δημοτικό σχολείο Μινάμπ. «Μετά την επιχειρησιακή του είσοδο, το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ και η Lockheed Martin υπέγραψαν συμφωνίες-πλαίσιο για τον τετραπλασιασμό της παραγωγικής ικανότητας, με την υποστήριξη μεγάλων προϋπολογισμών ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων.» Το κόστος κάθε πυραύλου ανέρχεται σε 1,7 ως 2,7 εκατομμύρια δολάρια.

[6] CSIS Offense and Insecurity Department: Ο συγγραφέας ειρωνεύεται σκόπιμα το όνομα του τμήματος του CSIS (που κανονικά ονομάζεται Defense and Security Department – Τμήμα Άμυνας και Ασφάλειας).

[7] shot geometry στο κείμενο: Στη στρατιωτική ορολογία αναφέρεται στις γωνίες, τις αποστάσεις και τα εμπόδια που επηρεάζουν μια τροχιά βολής. Αποδόθηκε ως «γεωμετρία των βολών».

[8] The Gulf debasification στο κείμενο. Αποτελεί νεολογισμό του συγγραφέα που σημαίνει την «καταστροφή/απώλεια των στρατιωτικών βάσεων».

[9] Αναφέρεται σε ένα εξαιρετικά δημοφιλές αμερικανικό ανέκδοτο/meme που κυκλοφορεί εδώ και χρόνια στα social media (Twitter/X, Reddit, TikTok). Το ανέκδοτο λέει το εξής:
«Ο γείτονάς μου μού παραπονέθηκε ότι τα κογιότ τρώνε τις γάτες του που έχει έξω στην αυλή. Τον ρώτησα, λοιπόν, πόσες γάτες έχει; Και μου απάντησε ότι κάθε φορά που του τρώνε μία, πηγαίνει απλώς στο καταφύγιο ζώων και υιοθετεί μια καινούργια! Οπότε του είπα: “Φίλε, έτσι όπως το λες, ακούγεται σαν απλώς να ταΐζεις τα κογιότ με τις γάτες του καταφυγίου” και τότε η κόρη του έβαλε τα κλάματα».
Ο συγγραφέας κάνει αυτόν τον παραλληλισμό με σαρκασμό: η Αυτοκρατορία, στέλνοντας συνεχώς πανάκριβους και δυσεύρετους πυραύλους Patriot για να αναχαιτίσουν τις φτηνές μαζικές επιθέσεις του Ιράν, στην πραγματικότητα δεν προστατεύει τις βάσεις της, απλώς «ταΐζει» τους Patriot στους Πέρσες.

[10] Αναφορά στη διάσημη φράση του Αρχιμήδη για τον μοχλό («Δώσε μου ένα σημείο να στηριχτώ και θα κινήσω τη Γη»). Οι ΗΠΑ όμως δεν διαθέτουν πια σημείο για να βάλουν τους πυραύλους.

[11] Η Κεντρική Διοίκηση των Ηνωμένων Πολιτειών (CENTCOM) ιδρύθηκε το 1983 και έχει υπό την ευθύνη της τη Μέση Ανατολή (συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου), την Κεντρική Ασία και μέρη της Νότιας Ασίας. Η διοίκηση συνιστά τις κύριες αμερικανικές δυνάμεις σε πολλές στρατιωτικές επεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένου του Πολέμου του Περσικού Κόλπου το 1991, του πολέμου στο Αφγανιστάν, του πολέμου στο Ιράκ, του πολέμου στη Συρία και τώρα του πολέμου με το Ιράν. Από το 2009 το επιχειρησιακό αρχηγείο της βρισκόταν στην αεροπορική βάση Al Udeid στο Κατάρ, η οποία καταστράφηκε φέτος από το Ιράν.

[12] JINSA: Εβραϊκό Ινστιτούτο για την Εθνική Ασφάλεια της Αμερικής.

[13] Η παράγραφος αυτή είναι γεμάτη με αναφορές και ατάκες από την ταινία «Ο Σημαδεμένος» (Scarface, 1983), σε σκηνοθεσία Μπράιαν Ντε Πάλμα και σενάριο Όλιβερ Στόουν, που ακολουθεί την αιματηρή άνοδο και την ακόμα πιο αιματηρή πτώση του Τόνι Μοντάνα, βαρώνου του καρτέλ ναρκωτικών στο Μαϊάμι (τον οποίο υποδύεται ο Αλ Πατσίνο).
Σύντομη περίληψη της υπόθεσης (για όσους δεν έχουν δει την ταινία):
Η Άνοδος: Το 1980, ο Τόνι Μοντάνα φτάνει στο Μαϊάμι ως Κουβανός πρόσφυγας. Ξεκινώντας από το μηδέν και διψασμένος για πλούτο και εξουσία, μπαίνει στον κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος. Γρήγορα κερδίζει την εμπιστοσύνη του βαρόνου των ναρκωτικών Φρανκ Λοπέζ, αλλά σύντομα τον παραγκωνίζει, παίρνει τη θέση του και παντρεύεται την εντυπωσιακή ερωμένη του, Ελβίρα (Μισέλ Φάιφερ).
Η Αυτοκρατορία: Ο Τόνι -αφού σκοτώσει πολλούς- γίνεται ο απόλυτος κυρίαρχος του εμπορίου κοκαΐνης στο Μαϊάμι, χτίζοντας μια τεράστια οικονομική αυτοκρατορία.
Η Πτώση: Η αλαζονεία, η ακραία παράνοια και ο εθισμός του στα ναρκωτικά τον κάνουν να χάνει σιγά σιγά την επαφή με την πραγματικότητα. Η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά όταν αρνείται να φέρει εις πέρας τη δολοφονία ενός ερευνητή δημοσιογράφου «που θα είχε ως θύματα αθώα παιδιά», εξοργίζοντας τους Κολομβιανούς συνεταίρους του. Η ταινία κορυφώνεται με μια από τις πιο εμβληματικές και βίαιες σκηνές σκοτωμών στην ιστορία του κινηματογράφου μέσα στην πολυτελή έπαυλή του.
Οι συγκεκριμένες αναφορές και ατάκες στο κείμενο:
“they always tell the truth, even when they lie“ – λένε πάντα την αλήθεια, ακόμα και όταν λένε ψέματα: Είναι η διάσημη ατάκα του Τόνι Μοντάνα (Αλ Πατσίνο) σε πολυτελές εστιατόριο στο Μαϊάμι. Είναι μεθυσμένος, υπό την επήρεια κοκαΐνης και σε κατάσταση έντονης παράνοιας. Καθώς φεύγει παραπατώντας, συνειδητοποιεί ότι όλοι οι πλούσιοι και «καθώς πρέπει» θαμώνες τον κοιτάζουν με αποστροφή. Τότε τους απευθύνεται οργισμένος λέγοντάς τους ότι δεν είναι «καλοί», αλλά απλά υποκριτές κι ότι χρειάζονται ανθρώπους σαν κι αυτόν για να κάνουν τις βρωμοδουλειές τους, αλλά να δείχνουν ανώτεροι. Αυτός «λέει πάντα την αλήθεια, ακόμα κι όταν λέει ψέματα» (I always tell the truth. Even when I lie) γιατί δεν κρύβεται κι είναι ο εαυτός του.
“OK, I’m reloaded” – εντάξει, γέμισα ξανά: εμβληματική ατάκα από την τελική σκηνή της ταινίας, όταν του επιτίθεται η συμμορία των Κολομβιανών. Ο Τόνι Μοντάνα είναι ταμπουρωμένος στο γραφείο του και δέχεται επίθεση από δεκάδες εκτελεστές. Αφού αδειάσει τους γεμιστήρες του αυτόματου όπλου του σκοτώνοντας όποιον βρίσκει μπροστά του, κλείνεται για δευτερόλεπτα πίσω από την πόρτα, βάζει καινούργιο γεμιστήρα και φωνάζει υστερικά στους εχθρούς του: “OK, I’m reloaded!” (Εντάξει, ξαναγέμισα!), πριν βγει ξανά έξω για να συνεχίσει να πυροβολεί. Λίγο μετά δέχεται σφαίρα στην πλάτη και πέφτει μπρούμυτα νεκρός στην πισίνα της έπαυλής του.

[14] Το Μάτσου Πίτσου είναι αρχαία πόλη στο νότιο Περού και αποτελεί το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα του πολιτισμού των Ίνκας. Χτίστηκε το 1460 και χρησίμευε ως αστρονομικό παρατηρητήριο με αρχείο χρονολόγησης, λατρευτικό κέντρο και ως θερινά ανάκτορα των βασιλέων. Μάτσου Πίτσου (ή Μάτσου Πίκτσου) στη γλώσσα Κέτσουα σημαίνει «αρχαίο βουνό». Βρίσκεται σε υψόμετρο 2.700 μέτρων στη Σιέρρα Βιλκαμπάμπα των Άνδεων και απέχει 80 χιλιόμετρα από την πόλη Κούσκο. Η χρήση του στο κείμενο εννοεί ότι ο Σημαδεμένος έχει σνιφάρει βουνά κοκαΐνης.

[15] If you believe that, I’ve got a bridge to sell you: Πρόκειται για έναν πασίγνωστο αγγλικό ιδιωματισμό που χρησιμοποιείται για να δείξει ότι κάποιος είναι εξαιρετικά αφελής/κορόιδο που πιστεύει εύκολα ψέματα. Ανάλογες ελληνικές εκφράσεις είναι: ‘τρως κουτόχορτο’, ‘σου πουλάω φύκια για μεταξωτές κορδέλες’. Η αναφορά στη Βαλτιμόρη είναι ακόμα πιο σαρκαστική, υπονοώντας την κατάρρευση της γέφυρας εκεί το 2024 — δηλαδή σου πουλάει κάτι που είναι ήδη κατεστραμμένο. Η γέφυρα Francis Scott Key στη Βαλτιμόρη κατέρρευσε λόγω πρόσκρουσης φορτηγού πλοίου, στις 26/03/2024 και δεν έχει επισκευαστεί ακόμα.

[16] Το επίσημο όνομα της κατεστραμμένης γέφυρας στην Βαλτιμόρη της Πολιτείας Μέριλαντ, η οποία απέχει γύρω στα 60 χλμ. από την Ουάσινγκτον. Η γέφυρα αποτελούσε τμήμα του περιφερειακού αυτοκινητοδρόμου της Βαλτιμόρης (Baltimore Beltway) που διέσχιζε το εξωτερικό λιμάνι της Βαλτιμόρης και βρισκόταν περίπου στο σημείο όπου είχαν αγκυροβολήσει τα βρετανικά πλοία για να βομβαρδίσουν το Οχυρό ΜακΧένρι (Fort McHenry), κατά τον πόλεμο του 1812 (που κήρυξαν οι ΗΠΑ εναντίον της Βρετανίας, αντιδρώντας στον αποκλεισμό του εμπορίου με τη Γαλλία, στα πλαίσια των Ναπολεόντιων Πολέμων). Από αυτή τη μάχη εμπνεύστηκε ο Francis Scott Key (δες επόμενη υποσημείωση) το ποίημα που καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος των ΗΠΑ. Γι’ αυτό δόθηκε στη γέφυρα το όνομά του.

[17] Ο Φράνσις Σκοτ Κι (Francis Scott Key, 1779 –1843) ήταν Αμερικανός δικηγόρος, συγγραφέας και ποιητής από το Φρέντερικ του Μέριλαντ, γνωστός κυρίως ως ο δημιουργός του ποιήματος “Defence of Fort M’Henry” («Άμυνα του Οχυρού ΜακΧένρι»). Το ποίημα αυτό μελοποιήθηκε με έναν δημοφιλή βρετανικό σκοπό και τελικά έγινε ο εθνικός ύμνος των ΗΠΑ, “The Star-Spangled Banner” («Η Αστερόεσσα Σημαία»). Το 1814, ο Κι παρακολούθησε τον βρετανικό βομβαρδισμό του Οχυρού ΜακΧένρι στη Βαλτιμόρη, κατά τη διάρκεια του Πολέμου του 1812. Το τραγούδι σταδιακά κέρδισε δημοτικότητα ως ανεπίσημος ύμνος, προτού λάβει τελικά επίσημο καθεστώς ως ο εθνικός ύμνος περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, το 1931.Ο Κι εργάστηκε ως δικηγόρος στο Μέριλαντ και στην Ουάσινγκτον για τέσσερις δεκαετίες και χειρίστηκε σημαντικές υποθέσεις, ενώ αγόρευσε πολυάριθμες φορές ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Διορίστηκε Εισαγγελέας της Περιφέρειας της Κολούμπια (District of Columbia) από τον Πρόεδρο Άντριου Τζάκσον, θέση στην οποία υπηρέτησε από το 1833 έως το 1841. Ήταν ιδιοκτήτης σκλάβων από το 1800. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι υποστηρικτές της κατάργησης της δουλείας (αμπολισιονιστές) γελοιοποιούσαν τα λόγια του, ισχυριζόμενοι ότι η Αμερική έμοιαζε περισσότερο με τη «Γη των Ελεύθερων και Πατρίδα των Καταπιεσμένων». Ως Εισαγγελέας, κατέστειλε τους αμπολισιονιστές και το 1836 έχασε μια δίκη εναντίον του Ρούμπεν Κράνταλ (Reuben Crandall), τον οποίο είχε κατηγορήσει ότι μέσω των εντύπων του υπέρ της κατάργησης της δουλείας υποκινούσε τους σκλάβους σε εξέγερση. Υπήρξε επίσης ηγετικό στέλεχος της Αμερικανικής Εταιρείας Αποικισμού (American Colonization Society) της Αφρικής.

[18] Το Σώμα των Αποικιακών Πεζοναυτών (Corps of Colonial Marines) αποτελούνταν από δύο ξεχωριστές μονάδες των Βασιλικών Πεζοναυτών, οι οποίες συγκροτήθηκαν από τους Βρετανούς από πρώην σκλάβους για να υπηρετήσουν στην Αμερική. Ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Αντιναυάρχου Σερ Αλεξάντερ Κόχραν [θείου του άχρηστου Σερ Τόμας Κόχραν, «αρχιναύαρχου του ελληνικού στόλου» στην Ελληνική Επανάσταση, που έφαγε τον Καραϊσκάκη στη Μάχη του Φαλήρου, το 1827] κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντιων Πολέμων και του Πολέμου του 1812.
Πρώτο Σώμα (1808–1810): Είχε ως βάση το Μαρί-Γκαλάντ και τη Γουαδελούπη στην Καραϊβική με σκοπό τη φρούρηση βάσεων και την αντιμετώπιση των ελλείψεων σε στρατεύματα, εκμεταλλευόμενο την τοπική ανθεκτικότητα στις τροπικές ασθένειες. Διαλύθηκε το 1810.
Δεύτερο Σώμα (1814–1816) στο οποίο αναφέρεται ο ύμνος: Σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια του Πολέμου του 1812, αφού ο Κόχραν εξέδωσε μια διακήρυξη που πρόσφερε ελευθερία σε δραπέτες Αμερικανούς σκλάβους οι οποίοι θα εντάσσονταν στις βρετανικές δυνάμεις. Περίπου 3.600 Αφροαμερικανοί αναζήτησαν καταφύγιο στους Βρετανούς, με περίπου 550 έως 700 από αυτούς να εκπαιδεύονται και να κατατάσσονται απευθείας στο Σώμα των Αποικιακών Πεζοναυτών. Τα στρατεύματα εκπαιδεύτηκαν κυρίως στο νησί Τάντζιερ (Tangier Island) στον κόλπο Τσέσαπικ (Chesapeake Bay), στη Βιρτζίνια των σημερινών ΗΠΑ. Οι Βρετανοί χρησιμοποίησαν την εις βάθος τοπική τους γνώση για τις νότιες υδάτινες οδούς, τα παλιρροιακά ρυάκια και το ανάγλυφο του εδάφους για να καθοδηγήσουν τις βρετανικές δυνάμεις στις ανατολικές ακτές των ΗΠΑ. Συμμετείχαν σε μεγάλες εκστρατείες, συμπεριλαμβανομένων των μαχών του Μπλέιντενσμπεργκ, της Ουάσινγκτον, του Νορθ Πόιντ και της Μάχης της Βαλτιμόρης. Τα στρατευμένα μέλη λάμβαναν την ίδια εκπαίδευση, στολές, αμοιβές και συντάξεις με τους λευκούς συναδέλφους τους στους Βασιλικούς Πεζοναύτες. Το δεύτερο σώμα διαλύθηκε τον Αύγουστο του 1816 μετά τη λήξη της σύγκρουσης. Οι περισσότεροι από τους πρώην Πεζοναύτες και τις οικογένειές τους επανεγκαταστάθηκαν στο Τρινιντάντ, όπου ίδρυσαν τις ξεχωριστές ιστορικές κοινότητες των Μέρικιν (Merikin).

[19] Αυτή είναι η διαβόητη και εξαιρετικά αμφιλεγόμενη τρίτη στροφή της «Αστερόεσσας», την οποία οι Αμερικανοί αποφεύγουν συστηματικά να ψάλλουν σήμερα. Ο συγγραφέας του άρθρου τονίζει την απόλυτη υποκρισία του ύμνου: ο Κι πανηγυρίζει ότι οι σκλάβοι που ζητούσαν την ελευθερία τους στάλθηκαν «στο σκοτάδι του τάφου», ενώ την ίδια στιγμή αποκαλεί την Αμερική «γη των ελεύθερων».

[20] Η General Dynamics είναι μια πολυεθνική εταιρεία αεροδιαστημικής και πολεμικής βιομηχανίας με έδρα το Ρέστον της Βιρτζίνια. Αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους αναδόχους αμυντικών συστημάτων στον κόσμο και τον τρίτο μεγαλύτερο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εταιρεία λειτουργεί μέσω τεσσάρων κύριων επιχειρηματικών ομίλων:
– Αεροδιαστημική (Aerospace): Περιλαμβάνει τις εταιρείες Gulfstream Aerospace και Jet Aviation.
– Ναυτικά Συστήματα (Marine Systems): Κατασκευάζει πυρηνοκίνητα υποβρύχια και πλοία επιφανείας (Electric Boat, Bath Iron Works, NASSCO).
– Συστήματα Μάχης (Combat Systems): Παράγει ερπυστριοφόρα και τροχοφόρα στρατιωτικά οχήματα, όπως τα M1 Abrams και Stryker (General Dynamics Land Systems).
– Τεχνολογίες (Technologies): Επικεντρώνεται σε υπηρεσίες πληροφορικής (IT) και συστήματα αποστολών C4ISR.
Εκτελεί πολύ μεγάλα συμβόλαια με το αμερικανικό κράτος. Το τελευταίο υπογράφηκε 29/7/2026, μεταξύ της θυγατρικής της General Dynamics Electric Boat και του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, ύψους 76,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, για υποβρύχια κλάσης Columbia και Virginia. Η εταιρεία καταγράφει τρελές αποδόσεις, με τα έσοδα του 2025 να ανέρχονται στα 52,6 δισεκατομμύρια δολάρια και τα καθαρά κέρδη να αγγίζουν τα 4,21 δισεκατομμύρια δολάρια.

[21] Turkish ice cream meme στο κείμενο: Αναφέρεται σε πασίγνωστο βίντεο/meme με τους Τούρκους παγωτατζήδες (το παραδοσιακό παγωτό ντοντουρμά) που κάνουν ταχυδακτυλουργικά κόλπα με τη σπάτουλα, «δουλεύοντας» τον πελάτη ότι του ετοιμάζουν παγωτό και τελικά του το παίρνουν μέσα από τα χέρια.

[22] The grift that keeps on giving: Λογοπαίγνιο με την αμερικανική έκφραση «the gift that keeps on giving» – το δώρο που δεν σταματά ποτέ να προσφέρει, η οποία χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάτι που συνεχίζει να αποφέρει οφέλη, χαρά ή συνέπειες για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την αρχική του απόκτηση ή έναρξη. Πολύ συχνά χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια συνεχιζόμενη πηγή προβλημάτων ή ταλαιπωρίας. Αν μια κατάσταση δημιουργεί συνεχώς νέα προβλήματα (π.χ. ένα αυτοκίνητο που βγάζει συνέχεια βλάβες), οι αγγλόφωνοι λένε ειρωνικά ότι είναι “the gift that keeps on giving”.
Η φράση χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως σλόγκαν, τη δεκαετία του 1920, σε διαφημίσεις της εταιρείας Victor Talking Machine Company (που αργότερα έγινε η γνωστή RCA Victor) για την προώθηση των γραμμοφώνων (“talking machines”) και των ραδιοφώνων της. Το σκεπτικό ήταν ότι αγοράζοντας ένα γραμμόφωνο, δεν έπαιρνες ένα απλό έπιπλο, αλλά μια συσκευή που θα συνέχιζε να προσφέρει μουσική και ψυχαγωγία στο σπίτι για χρόνια. Στην πολιτική ιστορία έγινε διάσημη το 1974, όταν η εφημερίδα Washington Post τη χρησιμοποίησε σε μια αφίσα της για το σκάνδαλο Watergate, εννοώντας ότι το σκάνδαλο έφερνε συνεχώς στην επιφάνεια νέες αποκαλύψεις.

[23] Ο όρος Logistics (ελληνικά: Εφοδιαστική Αλυσίδα ή Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας ή Επιμελητεία αμιγώς στρατιωτικά) αναφέρεται στο σύνολο των διαδικασιών που απαιτούνται για τον σχεδιασμό, την υλοποίηση και τον έλεγχο της ροής και αποθήκευσης προϊόντων, υπηρεσιών και πληροφοριών. Ο πρωτότυπος τίτλος της τριμερούς ανάλυσης του Samarajiva είναι ακριβώς Logistics War. Η λέξη logistics έχει τις ρίζες της στην αρχαία ελληνική λέξη «λογιστική» (από το λόγος / λογίζομαι), που σήμαινε την τέχνη των υπολογισμών. Ο όρος αναπτύχθηκε πρώτα και κύρια στον στρατό (Στρατιωτική Επιμελητεία) για να περιγράψει τη μεταφορά τροφίμων, πυρομαχικών και στρατευμάτων, πριν υιοθετηθεί πλήρως από τις σύγχρονες εταιρείες.

* Με τα λόγια του ίδιου του συντάκτη: Ονομάζομαι Indrajit Samarajiva και είμαι συγγραφέας. Γεννήθηκα το 1982 στο Βανκούβερ του Καναδά, όπου οι γονείς μου έκαναν το διδακτορικό τους. Έζησα στη Σρι Λάνκα για λίγο καιρό πριν μετακομίσω στο Άπερ Άρλινγκτον του Οχάιο, όπου μεγάλωσα. Σπούδασα Γνωσιακές Επιστήμες στο Μόντρεαλ. Ως ενήλικας, επέστρεψα στη Σρι Λάνκα, όπου ζω από τότε. Έχω ξεκινήσει μερικά περιοδικά, έχω εργαστεί για μια μεγάλη εταιρεία τηλεπικοινωνιών, έχω βοηθήσει στη δημιουργία πολλών ιστοσελίδων, έχω διατελέσει διαδικτυακός συντάκτης εφημερίδας και έχω ξεκινήσει και πουλήσει μια νεοσύστατη επιχείρηση εστίασης.
Τώρα γράφω σχεδόν κάθε μέρα, κάτι που ήταν το όνειρό μου από την πρώτη δημοτικού. Είμαι 44 ετών, έχω γυναίκα, δύο παιδιά, μια γάτα, ένα πολύ άτακτο σκυλί και τρία ψάρια που κανείς δεν συμπαθεί. Τα θέματα για τα οποία γράφω γενικά είναι η κατάρρευση (επειδή μπορώ να την παρατηρήσω και η χώρα μου βρίσκεται μπροστά στην ζοφερή καμπύλη), η κλιματική αλλαγή (η οποία συνειδητοποιώ τώρα ότι είναι σύμπτωμα της γενικότερης κατάρρευσης), η Λευκή Αυτοκρατορία (έτσι αποκαλώ την αμερικανική αυτοκρατορία που έχει όλους τους παλιούς αποικιοκράτες ως υποτελείς), η φιλοσοφία, η πολιτική και οτιδήποτε περνάει από το μυαλό μου. Βρίσκομαι σε μια πολύ μακρά διαδικασία κατανόησης πραγμάτων και δεν νομίζω ότι αυτό θα τελειώσει ποτέ, αλλά χαίρομαι να συνομιλώ μαζί σας, ακόμα κι αν δεν συμφωνούμε σε όλα.

Πηγή: indi.ca