Σημείωση Ξαστεριάς: Σχετικά με την ένταση που προκλήθηκε με την Τουρκία για την έρευνα του γαλλικού πλοίου στην πόντιση του καλωδίου με Κύπρο και Ισραήλ, παραθέτουμε την ανακοίνωση που μας απέστειλαν από το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο:

“Ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης θα ενημερώσει το Σάββατο 14 Νοεμβρίου τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων σχετικά με θέματα εξωτερικής πολιτικής”
Ανακοίνωση του ΥΠΕΞ 11/11/2026

Με μια ανακοίνωση  επιπέδου ειδοποιητηρίου, ο ΥΠΕΞ προσκαλεί τους πολιτικούς αρχηγούς για ενημέρωση επί “εξωτερικής πολιτικής”.

Χωρίς θέμα, με την αντζέντα να καθορίζεται από το προφανές και τα τεκταινόμενα.

– Τι νόημα έχει η κατ’ ιδίαν, εμπιστευτική και εκ των υστέρων ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών, για ένα ζήτημα που έχει ήδη κλείσει με πλήρη ικανοποίηση της Τουρκίας;

– Τι νόημα έχει να  ενημερώσει ο Γεραπετρίτης, εκ των υστέρων, τι έδωκε στο τούρκικο παζάρι?

– Ποιο είναι το απόρρητο για το οποίο ζήτησε συνάντηση εμπιστευτικότητας;

– Η μήπως τους καλεί για να τους καταστήσει συνενόχους στο έγκλημα;

Καλώδιο GSI – Γεωπολιτική κρίση για ένα γεωπολιτικά αδιάφορο έργο

Το έργο ηλεκτρικού καλωδίου διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, παγωμένο επί 2 χρόνια λόγω σφοδρών αντιδράσεων της Τουρκίας, προκάλεσε πολιτική και διπλωματική κρίση με σαφή και τη στρατιωτική της διάσταση, αφού προβάλλονται διεκδικήσεις της Τουρκίας επί της εδαφικής κυριαρχίας της Χώρας μας.

Παρά την κρισιμότητα της κατάστασης ακούσαμε απαράδεκτες δηλώσεις εκπροσώπων της Κυβέρνησης, ότι η απαίτηση της Τουρκίας για γραπτή ενημέρωσή της στις έρευνες -του με σημαία Γαλλίας πλοίου- εκ μέρους της Ελλάδας, στις θαλάσσιες ζώνες Ρόδου, Καρπάθου, Κάσου, Καστελλορίζου και Ν/Α Κρήτης, έχουν τόση σημασία, όση ένα “ειδοποιητήριο της ΔΕΗ”!

Η Τουρκία δεν αρκέστηκε στις προβλεπόμενες NAVTEX, αλλά με απειλές πολεμικής σύρραξης, απαίτησε και έλαβε την γραπτή ενημέρωση, μέσω διπλωματικής οδού, από το ΥΠΕΞ της Γαλλίας, με ρηματική διακοίνωση. Η μηδενική αντίδραση της Ελλάδας στην γαλλική διαμεσολάβηση, αποδεικνύει ότι η γραπτή ενημέρωση της Γαλλίας προς την Τουρκία έγινε με συναίνεση της Ελλάδας. Η κυβέρνηση, κρυπτόμενη πίσω από την Γαλλία, προσπαθεί να υποβαθμίσει το θέμα για να καλύψει επικοινωνιακά τις διαρκείς υποχωρήσεις της και την ενοχή της, όπως στην περίπτωση του τουρκολιβυκού μνημονίου. Υποχώρησε, ακόμα μία φορά, στις απαιτήσεις της Τουρκίας και αναγνώρισε κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας στις ελληνικές θάλασσες, πράξη που εγγράφεται στο Διεθνές Δίκαιο και θα αποτελέσει σημαντικό κεκτημένο της Τουρκίας όσον αφορά στην ντε φάκτο αναγνώριση των δικαιωμάτων της, σε μελλοντική οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας.

Η κυβέρνηση εξακολουθεί αμετανόητα, να υποβαθμίζει το ζήτημα, να αποκρύπτει το περιεχόμενο της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης, να ασκεί μυστική διπλωματία για υψίστης σημασίας εθνικά ζητήματα που προοιωνίζονται εθνικό ακρωτηριασμό, να αγνοεί επιδεικτικά τη Βουλή και να παραπλανά με ψέματα  τον ελληνικό λαό.

Εφαρμογή των Διεθνών Νόμων, ή, Πόλεμος

Η πηγή του εθνικού προβλήματος της Ελλάδας σε σχέση με την Τουρκία, εδράζεται στη διαχρονική φοβική(?) άρνηση των κυβερνήσεων να ασκήσουν τα νόμιμα δικαιώματα της Ελλάδας, όπως προβλέπει το  Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 και να εφαρμόσουν τον οικείο νόμο που ψήφισε η Βουλή το 1995 και το ενσωμάτωσε στην ελληνική νομοθεσία. Έκτοτε, η Τουρκία επιτίθεται συστηματικά διεκδικώντας κυριαρχικά δικαιώματα επί των κατά τον νόμο προβλεπομένων ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, με τις ελληνικές κυβερνήσεις να επιλέγουν ως μέσο αποτροπής τον κατευνασμό, την υποχωρητικότητα, τις διμερείς μυστικές διαπραγματεύσεις, τα ήρεμα νερά και τα Μ.Ο.Ε.

Η πολιτική κατευνασμού, παρά το οικτρό αποτέλεσμα που έχει επιφέρει (Ίμια – γκριζάρισμα Αιγαίου, τουρκολιβυκό μνημόνιο) εξακολουθεί να ασκείται, με αποκορύφωμα την επταετία της κυβέρνησης Μητσοτάκη η οποία έχει αναγάγει τη μυστική διπλωματία σε δόγμα, με τον Κ. Μητσοτάκη να ασκεί ακόμα και προσωπική, όσο και μυστική διπλωματία με την Τουρκία, συζητώντας για τις διεκδικήσεις της επί της ελληνικής εδαφικής κυριαρχίας. Η συνεχής επίκληση από την Κυβέρνηση του απορρήτου στις ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις, όπως τώρα με το περιεχόμενο της απαραίτητης για την Τουρκία ρηματικής διακοίνωσης, ικανοποίησε την Τουρκία αναγνωρίζοντάς της, δυνητικά, de facto δικαιώματα επί ελληνικής εδαφικής κυριαρχίας. Πρόκειται για παρασκηνιακή έμμεση συνομολόγηση συμφωνίας εκχώρησης αποκλειστικού χαρακτήρα ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και δικαιοδοσιών στις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες του Αιγαίου.

Το ΕΠΑΜ έχει πολλές φορές στο παρελθόν καταγγείλει την τακτική της μυστικής διπλωματίας, ως ίδιον μοναρχίας και προπολεμικής φεουδαρχίας, που δεν νομιμοποιείται κατά τους διεθνείς και εθνικούς κανόνες.

Ο ελληνικός λαός δεν δεσμεύεται νομικά και πολιτικά από τη μυστική διπλωματία του Γεραπετρίτη, είτε αφορά μυστικό διάλογο, είτε συνομολόγηση μυστικών συμφωνιών, διότι είναι  πράξεις εκτός συμβατικών κανόνων του διεθνούς δικαίου και της ισχύουσας ελληνικής νομοθεσίας.

Η κυβέρνηση, παρά ταύτα, εξακολουθεί να μην ενεργεί σύννομα, αν και έχει όλα τα εργαλεία του Διεθνούς Δικαίου στα χέρια της για να υπερασπιστεί τα νόμιμα δικαιώματα της Χώρας μας. Η πολιτική που ασκείται, και έχει αναγάγει τις ελληνοτουρκικές διαφορές σε υπόθεση διμερών διαπραγματεύσεων και μεσολάβησης “συμμάχων” υπό το πέπλο του απορρήτου, έχει οδηγήσει από τραγωδία σε τραγωδία, από υποχώρηση σε υποχώρηση, από μειοδοσία σε μειοδοσία.

Eiναι ακριβώς η πολιτική που οδηγεί στο αντίθετο του επιδιωκομένου: τον πόλεμο

Ως εκ τούτου, δικαιούμαστε να εικάσουμε ότι κάποιοι μέσα στο πολιτικό σύστημα προσβλέπουν ακόμα και στον εθνικό ακρωτηριασμό, θεωρώντας ότι έτσι θα εδραιώσουν την πολιτική τους κυριαρχία.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την κατοχύρωση της εδαφικής κυριαρχίας έναντι της Τουρκίας

Ή θα ενεργήσουμε σύννομα ασκώντας τα νόμιμα δικαιώματα της Χώρας μας με εφαρμογή των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, ολοκληρωτικά και ανυποχώρητα, ή, το ζήτημα θα επιλυθεί με πόλεμο.

Η Τουρκία δεν θα αποποιηθεί τις απαιτήσεις της επί ελληνικών εδαφών σε Γη, Θάλασσα και Αέρα που της έχουν de facto αναγνωριστεί από τις κατά καιρούς υποχωρήσεις, πράξεις και παραλείψεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η Τουρκία θα επιδιώξει να τις κατακυρώσει στο πεδίο με πόλεμο.

Αργά ή γρήγορα, η αφορμή θα είναι, πιθανόν, μια μπίζνα χωρίς καμία γεωπολιτική σημασία, όπως το καλώδιο GSI συμφερόντων ΗΠΑ, ΕΕ, Ισραήλ, που για κάποιο περίεργο λόγο έπρεπε να γίνει τώρα σε μια περιοχή που ήδη φλέγεται. Εξ άλλου, τον πόλεμο τον προανήγγειλε ο κ. Ρούμπιο στην επίσκεψή του στην Αθήνα, κλείνοντας το μάτι στην Τουρκία. Απλά, εγγυήθηκε ότι οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν να λάβει έκταση.

Το ερώτημα που τίθεται είναι ποιοι και γιατί μέσα στην Ελλάδα επιδιώκουν τον πόλεμο;

Αθήνα, 13 Νοέμβρη 2026
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ