Σχόλιο του μεταφραστή:
Δημοσιεύουμε άρθρο γνώμης του John Helmer (πληροφορίες για τον συγγραφέα στο τέλος του κειμένου).
Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο John Helmer δεν είναι ο πρώτος που στέκεται με ιδιαίτερη κριτική μπροστά στις πολιτικές της Ρωσσίας και της Κίνας, απέναντι στην επιθετικότητα των ΗΠΑ και της λεγόμενης «συλλογικής Δύσης».Στο παρόν άρθρο του ο Helmer, με αφορμή την επίσκεψη του προέδρου των  ΗΠΑ στην Κίνα θέτει το ερώτημα: «Ποιός πιστεύει ότι η αμερικανική αυτοκρατορία καταρρέει κατ’ αυτόν τον τρόπο;» προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσει γεγονότα και ν’ αναλύσει δεδομένα, μέσα από τις επίσημες δηλώσεις των εμπλεκόμενων μερών, αναδεικνύοντας αντιφάσεις που αρκετά δύσκολα γίνονται ορατές εάν παραμείνει κανείς στις αναφορές των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης, ή στις κατά το δοκούν ερμηνείες ευσεβών πόθων των οπαδών των αντιμαχόμενων μερών.
Χωρίς να ταυτιζόμαστε με τις αποκωδικοποιήσεις του απόλυτα, οφείλουμε να λαμβάνουμε υπ’ όψη τις αναφορές του, γνωρίζοντας από την μεριά μας, ότι ο επιθετικός ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τακτικές κατευνασμού, ή στην χειρότερη με αυτές της μυστικής διπλωματίας, όπως ακριβώς παρακολουθούμε να αλληλεπιδρούν οι αντιμαχόμενοι δρώντες.
Ο Helmer δεν προχωρά σε βαθιές ιστορικές αναλύσεις. Παίρνει σαν βάση την πραγματικότητα των διπλωματικών επαφών, φωτίζει τα πεπραγμένα όπως αυτά εξελίσσονται, αναδεικνύει αντιφάσεις στις δηλώσεις Κίνας και Ρωσσίας για την υπεράσπιση του Ιράν και θέτει σαφέστατους προβληματισμούς στο εάν οι δύο μεγάλες δυνάμεις του παγκόσμιου νότου, μπορούν τελικά να κλονίσουν πραγματικά τις ΗΠΑ από την ακόρεστη επιθυμία της να κατακτήσει την παγκόσμια ηγεμονία. 

του John Helmer*
Επιμέλεια μετάφρασης: Θεμιστοκλής Συμβουλόπουλος

Dances with Bears, 15/5/2026

Δύο αυτοκρατορίες, ένα σύστημα – αυτή είναι η ιδέα που ο Πρόεδρος Xi Jinping (Σι Ζινπίνγκ) ζήτησε από τον Πρόεδρο Donald Trump να αποδεχτεί.

Στην επίσημη κινεζική εκδοχή των συνομιλιών μεταξύ Xi και Trump στο Πεκίνο αυτή την εβδομάδα, ο Xi δήλωσε: «Συμφώνησα με τον Πρόεδρο Trump σε ένα νέο όραμα για την οικοδόμηση μιας εποικοδομητικής σχέσης Κίνας-ΗΠΑ στρατηγικής σταθερότητας. Αυτό θα παράσχει στρατηγική καθοδήγηση για τις σχέσεις Κίνας-ΗΠΑ τα επόμενα τρία χρόνια και μετά».

Η αναφορά σε «τρία χρόνια» ήταν ο τρόπος του Xi να υπενθυμίσει στον κόσμο ότι η θητεία του Trump πλησιάζει στο τέλος της. Η απάντηση του Trump ήταν η γνωριμία του Eric Trump, του δεύτερου γιου του, στον Xi, ως διαδόχου του τον Νοέμβριο του 2028. Μέχρι τότε, ο Eric Tump είναι υπεύθυνος για τις εισπράξεις δωροδοκιών.

«Η εποικοδομητική στρατηγική σταθερότητα», συνέχισε ο Xi σύμφωνα με το κείμενο της Ανακοίνωσης του κινεζικού Υπουργείου Εξωτερικών, «σημαίνει θετική σταθερότητα με κύριο πυλώνα τη συνεργασία, υγιή σταθερότητα με τον ανταγωνισμό εντός των κατάλληλων ορίων, συνεχή σταθερότητα με διαχειρίσιμες διαφορές και διαρκή σταθερότητα με μια προβλέψιμη  ειρήνη».

Αυτή είναι η τυπική φόρμουλα ειρηνικής συνύπαρξης την οποία ο Xi, ο Wang Yi (Βανγκ Γι) πρόσωπο με μεγάλη επιρροή στο Πολιτικό Γραφείο και Υπουργός Εξωτερικών, και άλλοι Κινέζοι αξιωματούχοι επαναλαμβάνουν τακτικά. Ο Wang είχε πει στον Υπουργό Εξωτερικών Marco Rubio τηλεφωνικά στις 30 Απριλίου το ίδιο πράγμα «ώστε να επιτευχθεί αμοιβαίος σεβασμός, ειρηνική συνύπαρξη και συνεργασία από όλες τις πλευρές».

Αλλά ο Xi πρόσθεσε ένα σημείο που καταγράφει για το αμερικανικό κοινό από το 2015. «Μπορούν η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες να ξεπεράσουν την παγίδα του Θουκυδίδη», είπε ο Xi στον Trump, «και να δημιουργήσουν ένα νέο υπόδειγμα σχέσεων μεταξύ των μεγάλων χωρών; Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μαζί τις παγκόσμιες προκλήσεις και να παρέχουμε μεγαλύτερη σταθερότητα στον κόσμο; Μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα λαμπρό μέλλον μαζί για τις διμερείς μας σχέσεις προς όφελος της ευημερίας των δύο λαών και του μέλλοντος της ανθρωπότητας; Αυτά είναι τα ερωτήματα ζωτικής σημασίας για την ιστορία, για τον κόσμο και για τους λαούς. Είναι τα ερωτήματα της εποχής μας στα οποία οι ηγέτες των μεγάλων χωρών πρέπει να απαντήσουν από κοινού».

Ο Xi άνοιξε την «Παγίδα του Θουκυδίδη» για τον Τραμπ, σαν ο Xi να πιστεύει ότι και οι δύο το πιστεύουν. Όμως, είχε κλείσει την Παγίδα στις ΗΠΑ το 2015:

«Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα στον κόσμο όπως η λεγόμενη Παγίδα του Θουκυδίδη», είχε πει ο Xi σε ομιλία του στο Σιάτλ στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. «Αν όμως οι μεγάλες χώρες κάνουν ξανά και ξανά το λάθος των στρατηγικών εσφαλμένων υπολογισμών, μπορεί να δημιουργήσουν τέτοιες παγίδες για τους εαυτούς τους». «Πρέπει να διαβάζουμε σωστά τις στρατηγικές προθέσεις ο ένας του άλλου. Η οικοδόμηση ενός νέου μοντέλου σχέσεων μεγάλων χωρών με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο θα χαρακτηρίζεται από μη σύγκρουση, μη αντιπαράθεση, αμοιβαίο σεβασμό και αμοιβαία επωφελή συνεργασία (win–win), αποτελεί προτεραιότητα της εξωτερικής πολιτικής της Κίνας».

Ο Xi χρησιμοποίησε αυτόν τον συνδυασμό του κλασικού ελληνικού κειμένου και της ιδέας περί του αναπόφευκτου της σύγκρουσης αυτοκρατοριών –μια ιδέα ενός ακαδημαϊκού του Χάρβαρντ που υποστηρίζει την αμερικανική αυτοκρατορία– με σκοπό να φανεί πιο συμφιλιωτικός απέναντι στον Τραμπ από ό,τι φαινόταν απέναντι στον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα το 2015. Το 2021, απευθυνόμενος σε έναν Αυστραλό πρωθυπουργό, ο Xi αναφέρθηκε επίσης στον Θουκυδίδη, αλλά όχι στην ερμηνεία του καθηγητή του Χάρβαρντ. Ο Xi μίλησε για τον Διάλογο των Μηλίων· αυτή ήταν η προειδοποίηση που έδωσε η Αθήνα στους Μήλιους, συμμάχους της Σπάρτης, και στη συνέχεια υλοποίησε όταν εκείνοι αρνήθηκαν να υποταχθούν στους αθηναϊκούς όρους παράδοσης. Ακολούθησε η γενοκτονική σφαγή των Μηλίων· αλλά μετά από έντεκα χρόνια, η Αθήνα ηττήθηκε και οι Μήλιοι ανέκαμψαν.

Ο Xi δεν έχει αναφερθεί δημόσια στη γενοκτονία της Μήλου κατά τη διάρκεια των αμερικανοϊσραηλινών πολέμων εναντίον της Γάζας και των Παλαιστινίων, του Λιβάνου και του Ιράν. Επανέλαβε, ωστόσο, στον Trump την προειδοποίηση που έδωσε ο Wang στον Rubio πριν από δύο εβδομάδες. «Ο Πρόεδρος Xi τόνισε ότι το ζήτημα της Ταϊβάν είναι το πιο σημαντικό θέμα στις σχέσεις Κίνας-ΗΠΑ. Εάν αντιμετωπιστεί σωστά, η διμερής σχέση θα απολαμβάνει γενική σταθερότητα. Διαφορετικά, οι δύο χώρες θα έχουν προστριβές, ακόμη και συγκρούσεις, θέτοντας ολόκληρη τη σχέση σε μεγάλο κίνδυνο. Η “ανεξαρτησία της Ταϊβάν” και η ειρήνη στα στενά είναι ασυμβίβαστες σαν τη φωτιά με το νερό. Η διαφύλαξη της ειρήνης και της σταθερότητας στα στενά της Ταϊβάν είναι μεγαλύτερος κοινός παρονομαστής μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ. Η αμερικανική πλευρά πρέπει να επιδείξει ιδιαίτερη προσοχή στον χειρισμό του ζητήματος της Ταϊβάν.»

Στο επίσημο ανακοινωθέν του Λευκού Οίκου –το οποίο δημοσιεύθηκε σε ενημερωτικό φυλλάδιο του Λευκού Οίκου στο Πεκίνο, αλλά όχι στον ιστότοπο του Λευκού Οίκου– δεν γίνεται καμία αναφορά στην Ταϊβάν. Αντίθετα, ο Trump δήλωσε ότι συζήτησε για την «επέκταση της πρόσβασης των αμερικανικών επιχειρήσεων στην κινεζική αγορά και την αύξηση των κινεζικών επενδύσεων στις βιομηχανίες μας», τον «τερματισμό της ροής πρόδρομων ουσιών φαιντανύλης προς τις ΗΠΑ» και την «αύξηση των κινεζικών αγορών αμερικανικών αγροτικών προϊόντων». Αυτές είναι τρεις από τις μορφές πληρωμής φόρου υποτελείας[1] της Κίνας προς τις ΗΠΑ, κατά τον Trump.

Ο Trump είχε δύο ακόμη αιτήματα για τον Xi: η Κίνα θα πρέπει να ανατρέψει την υποστήριξή της προς το Ιράν στην άμυνά του έναντι του πολέμου των ΗΠΑ, αναφέρει η ενημέρωση του Τραμπ, και θα πρέπει να αγοράζει αμερικανικό πετρέλαιο αντί για ιρανικό. «Οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι τα Στενά του Ορμούζ πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά για να υποστηρίξουν την ελεύθερη ροή ενέργειας. Ο Πρόεδρος Xi ξεκαθάρισε επίσης την αντίθεση της Κίνας στη στρατιωτικοποίηση των Στενών και σε οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής διοδίων για τη χρήση τους, και εξέφρασε ενδιαφέρον για την αγορά περισσότερου αμερικανικού πετρελαίου ώστε να μειωθεί η εξάρτηση της Κίνας από τα Στενά στο μέλλον. Και οι δύο χώρες συμφώνησαν ότι το Ιράν δεν μπορεί ποτέ να αποκτήσει πυρηνικό όπλο».

Για να συμφωνήσει ο Xi στο σύστημα υποτέλειας του Trump, σε αντίθεση με τη θέση του Ιράν ως προμηθευτή πετρελαίου της Κίνας, το σχέδιο του Ιράν για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ και για στρατηγική αποτροπή από αμερικανική και ισραηλινή επίθεση, έρχεται σε αντίθεση με τις κατανοήσεις που έδωσε ο Wang στον Υπουργό Εξωτερικών του Ιράν, Abbas Araghchi (Αμπάς Αρακτσί), στις 29 Απριλίου. Το να έχει προτείνει ο Xi, ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, τη διατύπωση της «Παγίδας του Θουκυδίδη» ως θεμέλιο για να αποδεχθούν η Κίνα και οι ΗΠΑ την ειρηνική συνύπαρξη (αλλιώς γνωστή ως «εποικοδομητική ειρηνική σταθερότητα») είναι εξαιρετικό. Το τελευταίο ανώτατο στέλεχος Κομμουνιστικού Κόμματος που διακήρυξε κάτι παρόμοιο ήταν ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Η ανατροπή του ακολούθησε σε έξι χρόνια — σχεδιασμένη, προωθημένη και χρηματοδοτούμενη από διαδοχικές κυβερνήσεις των ΗΠΑ.

Αυτό ήταν ένα μάθημα το οποίο οι διαδοχικές ρωσικές κυβερνήσεις και πρόεδροι δυσκολεύτηκαν και καθυστέρησαν να μάθουν, να αναγνωρίσουν και να αμυνθούν απέναντι σε αυτό. Στην πιο πρόσφατη δήλωση σχετικά με τα παθήματα που έγιναν μαθήματα για τη Ρωσία, ο Υπουργός Εξωτερικών Sergei Lavrov (Σεργκέι Λαβρόφ) –με λιγότερη επιρροή στον Putin (Πούτιν) από όση έχει ο Wang στον Xi– δήλωσε σε συνέντευξή του στις 13 Μαΐου: «Εκτιμούμε το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Τραμπ ξεκίνησε διάλογο μαζί μας και με τον Πρόεδρο Πούτιν. Έχουμε επικοινωνήσει σε επίπεδο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ και του δικού μας Υπουργείου Εξωτερικών, και ο βοηθός [sic][2] του Προέδρου της Ρωσίας πραγματοποιεί συναντήσεις με τον ειδικό αντιπρόσωπο του Προέδρου Τραμπ. Λέγονται πολλά καλά λόγια για τις τεράστιες προοπτικές αμοιβαία επωφελών, σύγχρονων, τεχνολογικών, ενεργειακών και άλλων έργων μεταξύ της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών».

Ωστόσο, τίποτα δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα. Εκτός από αυτόν τον τακτικό διάλογο –ο οποίος είναι φυσιολογικός στις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και χωρών– όλα τα άλλα ακολουθούν το πρότυπο που ξεκίνησε ο Πρόεδρος Biden (Μπάιντεν). Οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν επί των ημερών του παρέμειναν σε ισχύ. Επιπλέον, η κυβέρνηση Trump έχει υιοθετήσει δικές της πρωτοβουλίες προκειμένου να τιμωρήσει την οικονομία της Ρωσίας… ο στόχος τους είναι απολύτως σαφής: θέλουν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους κάθε σημαντική διαδρομή ενεργειακού εφοδιασμού… Το να πιέζουν τους πάντες να μην αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο είναι μια βρώμικη τακτική. Μπορείτε να το περιγράψετε με διαφορετικούς τρόπους –αποικιακό ή νεοαποικιακό– αλλά αυτές είναι μέθοδοι εκμετάλλευσης. Κατά βάθος, έχουν σχεδιαστεί για να εξαναγκάσουν τους πάντες να αγοράζουν ακριβό αμερικανικό πετρέλαιο και υγροποιημένο φυσικό αέριο αντί για φθηνό ρωσικό πετρέλαιο. Με αυτόν τον τρόπο, επιδιώκουν να κυβερνήσουν τον κόσμο ελέγχοντας τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό.

Σχετικά με το καθεστώς ελέγχου του Ορμούζ, ο Λαβρόφ πρόσθεσε: «Τώρα οι Αμερικανοί απαιτούν να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ. Όμως δεν έκλεισε ποτέ. Είναι πάντα σημαντικό να κοιτάμε τι κρύβεται από κάτω».

Ο Xi και ο Wang πιστεύουν ότι κάτω από το Στενό του Ορμούζ βρίσκεται η Ταϊβάν (και η επαναστρατιωτικοποίηση της Ιαπωνίας) και η προτεραιότητα της Κίνας να διατηρήσει τη “σταθερότητα” στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ για όσο διάστημα οι Κινέζοι υπολογίζουν ότι θα χρειαστεί για να νικήσουν και να υποτάξουν την αμερικανική αυτοκρατορία — χωρίς να πέσει ούτε μια τουφεκιά.

Ο Lavrov συναντήθηκε με τον Araghchi την επόμενη μέρα της συνέντευξης Τύπου. Το ανακοινωθέν του αναφέρει: «Με λεπτομερή και αξιόπιστο τρόπο, οι υπουργοί συζήτησαν την πορεία των διαπραγματεύσεων για τη διευθέτηση της ένοπλης σύγκρουσης που εξαπέλυσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ στη Μέση Ανατολή. Η ρωσική πλευρά τόνισε τη σημασία της διατήρησης του καθεστώτος κατάπαυσης του πυρός και της εύθραυστης ανακωχής, καθώς και της αποτροπής της διατάραξης των πολιτικών και διπλωματικών προσπαθειών για την επίτευξη μιας συνολικής κατανόησης μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, η οποία ανοίγει τον δρόμο για μια διαρκή και σταθερή εξομάλυνση στην περιοχή».

Ο Αragshi δεν έχει εκδώσει ανακοίνωση για τη συζήτησή τους. Ο ίδιος δήλωσε δημόσια στη διάσκεψη των BRICS στο Δελχί την επόμενη μέρα: «Για σχεδόν όλους σε αυτή την αίθουσα, η αντίστασή μας ενάντια στον εκφοβισμό των ΗΠΑ δεν είναι μια άγνωστη μάχη. Τόσοι πολλοί από εμάς αντιμετωπίζουμε ελαφρές παραλλαγές του ίδιου αποκρουστικού εξαναγκασμού. Είναι καιρός να κινηθούμε από κοινού και να εργαστούμε για να καταστήσουμε σαφές ότι αυτές οι πρακτικές ανήκουν στον κάλαθο των αχρήστων της ιστορίας. Σήμερα, τα έθνη μας είναι πιο κοντά αναμεταξύ τους από ποτέ, και δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την κοινή και επικίνδυνη πρόκληση που αντιμετωπίζουμε όλοι. Η ιστορία έχει δείξει ότι οι αυτοκρατορίες σε παρακμή δεν θα σταματήσουν σε τίποτα για να ανακόψουν την αναπόφευκτη μοίρα τους. Ένα πληγωμένο ζώο θα γραπώσει[3] και θα βρυχηθεί απεγνωσμένα στην πορεία του προς τα κάτω».

Υποσημειώσεις του μεταφραστή:

[1] «Πληρωμή φόρου υποτελείας από την Κίνα» (μεταφορική πολιτική έκφραση). Η φράση «Chinese tribute payment» (πληρωμή κινεζικού φόρου υποτελείας) αποτελεί μια εξαιρετικά ισχυρή μεταφορά. Συνδέεται άμεσα με τη μεταβολή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και τη ρητορική του Donald Trump στις σινο-αμερικανικές σχέσεις, ειδικά μετά τις μεγάλες εντάσεις του εμπορικού πολέμου.

[2] Προφανώς και εννοεί ο Lavrov τον ειδικό απεσταλμένο του προέδρου Putin, Dmitrief (Δημητρίεφ). Ο συγγραφέας επισημαίνει ότι η λέξη “aide” (βοηθός) χρησιμοποιήθηκε λανθασμένα ή ασυνήθιστα στην επίσημη δήλωση αντί για τον σωστό όρο (π.χ. “adviser” / σύμβουλος).

[3] Στο πρωτότυπο κείμενο η λέξη claw (γραπώνω/νυχιάζω) δείχνει ότι το «ζώο» προσπαθεί να κρατηθεί από κάπου με τα νύχια του ή να κάνει ζημιά σε όποιον βρίσκεται κοντά του, έστω και την τελευταία στιγμή.

* Ο John Helmer είναι ο μακροβιότερος συνεχόμενος ξένος ανταποκριτής στη Ρωσία και ο μόνος δυτικός δημοσιογράφος που διευθύνει το δικό του γραφείο ανεξάρτητα από μεμονωμένους εθνικούς ή εμπορικούς δεσμούς. Ίδρυσε για πρώτη φορά το γραφείο του το 1989, καθιστώντας τον σήμερα τον κορυφαίο εκπρόσωπο του ξένου τύπου στη Ρωσία.
Η οικογένειά του έχει πολλούς δεσμούς με τη Ρωσία. Ο ιδρυτής ήταν ένας Δανός στρατιώτης στη Μεγάλη Στρατιά του Ναπολέοντα, ο οποίος το 1806 αποφάσισε ότι οι πιθανότητες επιβίωσής του ήταν μεγαλύτερες αν δεν προσπαθούσε να κάνει παρέα στον Ναπολέοντα κατά την επιστροφή του στην πατρίδα του. Άλλα μέλη της οικογένειας σκοτώθηκαν από τους Γερμανούς κατά την εισβολή στη Σοβιετική Ένωση το 1941.
Γεννήθηκε και σπούδασε στην Αυστραλία και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Ο Χέλμερ υπήρξε επίσης καθηγητής πολιτικών επιστημών, κοινωνιολογίας και δημοσιογραφίας, και σύμβουλος αρχηγών κυβερνήσεων στην Αυστραλία, την Ελλάδα, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Σρι Λάνκα.
Η συνεργασία του με την ελληνική κυβέρνηση εντοπίζεται κατά τη διάρκεια της πρώτης κυβερνητικής θητείας του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ (τη δεκαετία του 1980), προτού ο Helmer εγκατασταθεί μόνιμα στη Μόσχα ως ανταποκριτής.
Είναι τακτικός παρουσιαστής για ρωσικά θέματα στην Κίνα, τη Δυτική Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και σε συνέδρια που διοργανώνονται από το CRU, το Κέντρο Τεχνολογιών Διοίκησης, την Έκθεση Βιτσέντζα (Ιταλία) και άλλες βιομηχανικές συνδιασκέψεις. Πριν από τη Ρωσία, ο Χέλμερ δημοσίευσε αρκετά βιβλία στις ΗΠΑ για στρατιωτικά και πολιτικά θέματα. Δοκίμια για την αμερικανική προεδρία και την αστική πολιτική στις ΗΠΑ ακολούθησαν σε συλλογές βιβλίων το 1981 και το 1982, δοκίμια για την ελληνική και τη μεσανατολική πολιτική μεταξύ 1986 και 1989. Από το 1989 έχει δημοσιεύσει σχεδόν αποκλειστικά για ρωσικά θέματα.
Σήμερα, ο Χέλμερ είναι ένας από τους πιο πολυδιαβασμένους Ρώσους ειδικούς στον επιχειρηματικό κόσμο για τις έκτακτες ειδησεογραφικές του ιστορίες για τα ρωσικά βασικά και πολύτιμα μέταλλα, τα διαμάντια, την εξόρυξη, τη ναυτιλία, τις ασφάλειες, το εμπόριο τροφίμων και την επιχειρηματική πολιτική. Εμφανίζεται δε τακτικά σε εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης και youtubers, ενώ διατηρεί το προσωπικό του blog «DANCES WITH THE BEARS».

Πηγή: Dances with the Bears