του Simplicius*
μετάφραση Φλώρα Παπαδέδε
Simplicius76, 27/03/2026
Οι New York Times παραδέχονται ότι τα κτυπήματα του Ιράν έχουν εκδιώξει τις αμερικανικές δυνάμεις από τις περισσότερες βάσεις τους στη Μέση Ανατολή:
(https://www.nytimes.com/2026/03/25/us/politics/iran-us-bases.html)
Σε απάντηση, έγραψα στο X:
Ξέρετε τι προκαλεί στο ηθικό των στρατευμάτων σας η εξάλειψη όλων των περιφερειακών σας βάσεων, η εγκατάλειψη και η φυγή της φρουράς τους;
Οι άνθρωποι υποτιμούν τις επιπτώσεις που θα έχει αυτό στις ένοπλες δυνάμεις της Αυτοκρατορίας και στην ικανότητά της να προβάλλει την ισχύ της στο μέλλον.
Όπως είδαμε, το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Gerald Ford εγκατέλειψε άδοξα τη Μέση Ανατολή, οι αμερικανικές βάσεις έγιναν ερείπια ή εγκαταλείφθηκαν και οι εγκαταστάσεις στρατηγικών ραντάρ αεράμυνας των ΗΠΑ έγιναν στάχτη. Όπως σημειώνουν κι άλλοι, κανένας αντίπαλος στην ιστορία δεν πέτυχε τέτοιο αποτέλεσμα εναντίον των ΗΠΑ – εκτός ίσως από τους Ιάπωνες στο Περλ Χάρμπορ.
Αλλά ενώ τα αμερικανικά στρατεύματα εκδιώχθηκαν από τις βάσεις τους, συνεχίζονται οι συζητήσεις για μεγάλες συγκεντρώσεις στρατού. Κάποιοι τις θεωρούν ανοησίες: Ο δημοσιογράφος Ken Klippenstein γράφει ότι οι δικές του στρατιωτικές πηγές τον ενημέρωσαν πως όλες αυτές οι φήμες συνιστούν απλώς υπερβολές για να «τρομάξει» το Ιράν:
Δεν είναι άμεσο και ούτε καν αναπόφευκτο.
Στρατιωτικές πηγές μου λένε ότι, εδώ και εβδομάδες, το Πεντάγωνο υπερβάλει ως προς την ετοιμότητα και την ισχύ των Πεζοναυτών, πυροδοτώντας μια φρενίτιδα στα μέσα ενημέρωσης που συνιστά εν μέρει βλακεία, εν μέρει παραπληροφόρηση για να τρομάξει την Τεχεράνη και εν μέρει χειραγώγηση για να ευχαριστήσει τον Ντόναλντ Τραμπ.
Συνεχίζει σημειώνοντας ότι τα περισσότερα από τα μεταγωγικά των στρατευμάτων δεν έχουν καν φύγει από τις αποβάθρες:
Στις 13 Μαρτίου, οι τίτλοι των εφημερίδων ανέφεραν ότι η «τριπλοπλοϊκή ομάδα» Αεροπλανοφόρων Αμφίβιας Ετοιμότητας Τρίπολη, που μεταφέρει την 31η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών, διατάχθηκε να μεταβεί από την Ιαπωνία στη Μέση Ανατολή. Την επόμενη εβδομάδα, τα ειδησεογραφικά πρακτορεία σε όλο τον κόσμο κυριολεκτικά παρακολουθούσαν τους υποτιθέμενους 2.200 πεζοναύτες να κινούνται δυτικά μέσω του Πορθμού της Μαλάκας προς τον Ινδικό Ωκεανό.
Στην πραγματικότητα, ένα από τα τρία πλοία, το Αεροπλανοφόρο Σαν Ντιέγκο, δεν έφυγε ποτέ από την Ιαπωνία και εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί. Και τα άλλα δύο πλοία, που μεταφέρουν μόνο 1.500 μαχητές, βρίσκονται στη βάση Ντιέγκο Γκαρσία[1], περίπου 4.260 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιράν.
Και η δεύτερη Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών; Σε αντίθεση με ορισμένες αναφορές που έλεγαν ότι η ομάδα αεροπλανοφόρων Boxer αναχώρησε από τη Χαβάη στις 19 Μαρτίου, αναχώρησε από το Σαν Ντιέγκο[2]. Θα πρέπει να διανύσει περίπου 22.200 χιλιόμετρα για να φτάσει στην περιοχή και δεν θα είναι εκεί νωρίτερα από τα μέσα Απριλίου. Πηγές του Ναυτικού στο Σαν Ντιέγκο λένε ότι η ίδια η μονάδα δεν γνωρίζει ακόμη εάν κατευθύνεται προς τον Κόλπο ή απλώς κινείται προς τον Ειρηνικό για να καλύψει τις θέσεις της ομάδας Τρίπολη.
Είναι αβέβαιο το κατά πόσο αυτό αληθεύει, αλλά οι ισχυρισμοί του πως το Πεντάγωνο υπερβάλλει σε ψευτοπαληκαρισμούς για να ευχαριστήσει τον Τραμπ, σίγουρα συνάδουν με τις σημερινές αποκαλύψεις ότι ο Τραμπ ταΐζεται συνεχώς με μια δίαιτα «στιγμιότυπων επιτυχίας».
Αυτά δεν γίνονται ούτε στις ταινίες: Ο Τραμπ πιστεύει ότι ο πόλεμος πάει πρίμα επειδή είναι κολλημένος στα βίντεο με τις «στιγμές επιτυχίας», που δείχνουν ένα σωρό ομοιώματα και παλιές σακαράκες να ανατινάζονται από «πυραύλους ακριβείας» αξίας εκατομμυρίων.
Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να είναι εκτεθειμένες και να υπερεκτείνονται, καθώς φαίνεται πως ένα F/A-18 Hornet[3] χτυπήθηκε από ιρανικό manpad[4] πάνω από το λιμάνι Τσαμπαχάρ[5]:
Το γεγονός ότι μιλάμε για το Τσαμπαχάρ, δηλαδή ακριβώς στην είσοδο του Περσικού Κόλπου, σημαίνει πως οι ΗΠΑ σίγουρα δεν απολαμβάνουν κανενός είδους «αεροπορική υπεροχή», αφού τα μαχητικά τους αεροσκάφη δεν είναι ικανά να επιχειρούν χωρίς απειλή κατάρριψης ούτε στα σύνορα του Ιράν. Ξεχάστε λοιπόν τις φαντασιώσεις περί «βαθιών διεισδύσεων».
Καθώς δεν καταφέρνει να πείσει το Ιράν ότι έχασε τον πόλεμο, ο Τραμπ συνεχίζει να υπαναχωρεί από τις απειλές του, παρατείνοντας τις τρομερές του «διορίες» ξανά και ξανά — την ίδια στιγμή που μηχανεύεται απεγνωσμένα τρόπους για να δελεάσει το Ιράν να αποδεχθεί τις παρασκηνιακές του διαπραγματεύσεις.
Η ουσία του πολέμου είναι η εξής: Οι ΗΠΑ δεν έχουν πλέον τίποτα να πλήξουν, καθώς το Ιράν έχει «σβήσει από τα ραντάρ», έχει κρύψει σε ασφαλή μέρη τα κορυφαία συστήματά του, έχει οχυρώσει την ηγεσία του σε καταφύγια και εκτοξεύει πυραύλους μόνο από υπόγειες πόλεις που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν μπορούν να διεισδύσουν επειδή βρίσκονται βαθιά μέσα στο Ιράν και θα απαιτούνταν η εγκαθίδρυση της «αεροπορικής υπεροχής» που υποτίθεται ότι πέτυχαν από την πρώτη μέρα.
Το επιχειρησιακό πρωτόκολλο:
Ο εκτοξευτής κινείται πάνω σε ράγες προς μια έξοδο
Ανεβαίνει στην επιφάνεια
Πυροδοτείται
Υποχωρεί αμέσως υπόγεια
Η έξοδος σφραγίζεται με θωρακισμένα αεροφράγματα
Συνολική διάρκεια: μικρότερη από τον χρόνο που απαιτείται για απαντητικό πλήγμα.
Εκτοξεύσεις που παρατηρήθηκαν στις 20 Μαρτίου 2026 από την υπόγεια σιδηροδρομική υποδομή επιβεβαιώνουν ότι το σύστημα παραμένει λειτουργικό παρά τους βομβαρδισμούς.
Έτσι, ο Τραμπ κερδίζει χρόνο ψάχνοντας για ένα τέχνασμα που μπορεί να του δώσει την εμφάνιση «νίκης», ενώ ταυτόχρονα παρακαλεί κρυφά τους Ιρανούς διαπραγματευτές να δεχτούν το δόλωμα και να ενδώσουν παραδίδοντάς του τον «άξιο» θρίαμβό του. Το Ιράν φαίνεται πως διαισθάνεται την αδύναμη μπλόφα των ΗΠΑ και συνεχίζει να στραγγαλίζει σιγά-σιγά την πολεμική προσπάθεια και το πολιτικό κεφάλαιο του Τραμπ.
Κάποιοι τώρα πιστεύουν ότι η φλυαρία του Τραμπ αποκρύπτει για άλλη μια φορά μια πιθανή «αιφνιδιαστική επίθεση» για την κατάληψη του Χάρκ[6] ή κάποιου άλλου νησιού, δεδομένου ότι ο Τραμπ είχε προηγουμένως υπονοήσει πως θα έδινε «ένα τελευταίο τεράστιο πλήγμα» στο Ιράν πριν τερματίσει τον πόλεμο.
Ο Ryan Grim από το Dropsite news:
Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου του Ιράν:
Στην πραγματικότητα, είναι πιθανό κι ο ίδιος ο Τραμπ να μην γνωρίζει τι σκοπεύει να κάνει και λειτουργεί απλώς με βάση τις διαθέσεις της ημέρας, ανάλογα με το πόσο οι ενημερώσεις του από τα «στιγμιότυπα επιτυχίας» ανέβασαν τις ενδορφίνες του το συγκεκριμένο πρωί. Το χαρτί της «στρατηγικής ασάφειας» χρησιμοποιείται για να κερδίσει χρόνο, αλλά είναι πλέον σαφές ότι η ικανότητα του Ιράν δεν υποβαθμίζεται καθόλου και στην πραγματικότητα μόνο δυναμώνει, δεδομένου ότι σε όλη τη χώρα η κοινωνικοπολιτική ενοποίηση έχει ενταθεί λόγω της αποτυχίας των διαφόρων ψυχολογικών κόλπων της Δύσης.
Προσωπικά, κλίνω προς την προηγούμενη θέση του Ken Klippenstein ότι η υποτιθέμενη συνεχιζόμενη συγκέντρωση αμερικανικών στρατευμάτων ξηράς προορίζεται περισσότερο ως ψυχολογική απειλή για να πιέσει το Ιράν να συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σε περίπτωση που αυτή η επιλογή πίεσης αποτύχει, ο Τραμπ δεν θα εξετάσει νόμιμα το ενδεχόμενο ανάπτυξης των στρατευμάτων με κάποιο τρόπο, σχήμα ή μορφή – αν και, μέχρι στιγμής, κανείς δεν μπορεί να σκεφτεί ένα έστω σχεδόν λογικό σενάριο για το πώς ακριβώς θα μπορούσε να εξελιχθεί μια τέτοια επιχείρηση.
Θυμηθείτε: είναι εύκολο να αποβιβαστεί η αρχική δύναμη σε ένα συγκεκριμένο εχθρικό έδαφος ή προγεφύρωμα – ο απαιτούμενος ανεφοδιασμός καθίσταται ανέφικτος. Η Ρωσία θα μπορούσε να αποβιβάσει κάθε είδους αλεξιπτωτιστές στην παραλία της Οδησσού αν πραγματικά το ήθελε, αλλά πώς στον κόσμο θα μπορούσε ποτέ να τους εφοδιάσει για περισσότερο από μία ημέρα; Το ίδιο ισχύει και για τα άλλα ιρανικά νησιά εκτός από το Χαρκ, που βρίσκονται υποτίθεται «στο τραπέζι» για μια αμφίβια ή/και αεροπορική έφοδο κάποιου είδους.
Μερικά τελευταία στοιχεία:
Η Ρωσία συνεχίζει το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών:
Η Ινδία διπλασίασε τις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου σε τιμές υψηλότερες από το Brent[7], αναφέρει το Bloomberg
▪️ Τα ινδικά διυλιστήρια αγόρασαν 60 εκατομμύρια βαρέλια ρωσικού πετρελαίου για παράδοση τον Απρίλιο. Διπλάσια ποσότητα από ό,τι τον Φεβρουάριο, πριν από την κλιμάκωση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, σημειώνει το Bloomberg.
▪️ Το πετρέλαιο αγοράστηκε με προσαύξηση από 5 έως 15 δολάρια ανά βαρέλι σε σύγκριση με το Brent.
▪️ Η Ρωσία αποκομίζει σημαντικά κέρδη από την αυξημένη ζήτηση και τις υψηλότερες τιμές για το πετρέλαιό της, αποκομίζοντας τα μεγαλύτερα κέρδη από εξαγωγές από τον Μάρτιο του 2022, τονίζει το Bloomberg.
Ο θριαμβευτής στρατιωτικός διοικητής λαγοκοιμάται εν μέσω μιας εξαιρετικά σημαντικής συνάντησης για τον ήδη κερδισμένο πόλεμό του:
Ποιο το νόημα να δίνεις προσοχή όταν έχεις ήδη κερδίσει; Το να βρίσκεσαι σε εγρήγορση είναι για τους χαμένους.
Ο Αμερικανός γερουσιαστής θέτει ένα πολύ προφανές ερώτημα σχετικά με τον σκοπό του πολέμου:
Τραμπ: Χρειαζόμαστε 2 δισεκατομμύρια δολάρια την ημέρα για να ξανανοίξουμε το Στενό του Ορμούζ.
Αμερικανός γερουσιαστής: Μα ήταν ανοιχτό πριν από τον πόλεμο! Ποιο ήταν λοιπόν το νόημα ολόκληρου του πολέμου;
Στις 16 Μαρτίου, ο Τραμπ δήλωσε ότι το 90% των εκτοξευτών βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν καταστράφηκαν:
Στις 24 Μαρτίου, είπε ότι τώρα είχαν… καταστραφεί κατά 82%:
Τέλος, το Ιράν πήρε τον αέρα των ΗΠΑ και «τα σπάει» στον τομέα της προπαγάνδας.
Το τελευταίο βιντεάκι υπόσχεται έξυπνα εκδίκηση για όλους όσους ιστορικά υπέφεραν από την «Αυτοκρατορία Έπσταϊν»:
https://www.telegraph.co.uk/world-news/2026/03/23/christians-hezbollah-unite-against-epstein-empire/
Σ.τ.Μ.: Εξίσου «τα σπάνε» τα ιρανικά κινούμενα σχέδια με λέγκο: «Μια εκδίκηση για όλους» εδώ. Το «Χρονικό της Νίκης» Μέρος 1 και Μέρος 2 και Τα στενά του Ορμούζ Μέρος 1 και Μέρος 2.
Η κινεζική «λογιστική» εκδοχή, όπου το Ιράν αντιπροσωπεύεται από το αγαπημένο μου ζωάκι, εδώ. Και η ρωσική εδώ κι εδώ.
Υποσημειώσεις της Μεταφράστριας:
[1] Το Ντιέγκο Γκαρσία είναι το μεγαλύτερο νησί του Αρχιπελάγους Τσάγκος. Χρησιμοποιείται ως κοινή στρατιωτική βάση Ηνωμένου Βασιλείου-ΗΠΑ από τη δεκαετία του 1970, μετά την εκδίωξη των 924 Τσαγκόσιων κατοίκων από την βρετανική κυβέρνηση και τη θανάτωση σε θαλάμους αερίων όλων των οικόσιτων ζώων τους. Τα Νησιά Τσάγκος είναι βρετανικό υπερπόντιο έδαφος, αν και στις 22 Μαΐου 2025 υπογράφηκε συνθήκη για τη μεταβίβαση της κυριαρχίας από το Ηνωμένο Βασίλειο στον Μαυρίκιο, με διάταξη ότι η στρατιωτική βάση στο νησί θα παρέμενε υπό βρετανικό έλεγχο για τουλάχιστον 99 χρόνια. Βρίσκεται ακριβώς νότια του ισημερινού στον κεντρικό Ινδικό Ωκεανό. Το Ντιέγκο Γκαρσία ανακαλύφθηκε από Πορτογάλους ναυτικούς το 1512 και παρέμεινε ακατοίκητο μέχρι που οι Γάλλοι άρχισαν να το χρησιμοποιούν ως αποικία λεπρών και για φυτείες καρύδας στα τέλη του 18ου αιώνα. Μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, το νησί πέρασε στον βρετανικό έλεγχο.
[2] Ναυτική Βάση των ΗΠΑ στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ναυτική βάση πλοίων στον κόσμο. Αποτελεί το κύριο λιμάνι του Στόλου του Ειρηνικού των Ηνωμένων Πολιτειών.
[3] Το F/A-18 Hornet είναι το κύριο μαχητικό αεροσκάφος πολλαπλών ρόλων του Αμερικανικού Ναυτικού. Είναι σχεδιασμένο να επιχειρεί από αεροπλανοφόρα και μπορεί να εκτελέσει ταυτόχρονα διάφορες αποστολές, όπως: Αερομαχίες, Βομβαρδισμούς και Αναγνώριση.
[4] Τα MANPADS (Φορητά Συστήματα Αεράμυνας) είναι κατευθυνόμενοι πύραυλοι εδάφους-αέρος, εκτοξευόμενοι από τον ώμο, σχεδιασμένοι να λειτουργούν από 1-2 άτομα εναντίον αεροσκαφών, ελικοπτέρων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) που πετούν χαμηλά. Συνήθως χρησιμοποιούν υπέρυθρη (θερμική αναζήτηση) ή καθοδήγηση με δέσμη λέιζερ για τον εντοπισμό του στόχου. Συχνά έχουν εμβέλεια έως 6 χλμ. και μπορούν να χτυπήσουν στόχους σε χαμηλά υψόμετρα.
[5] Το Τσαμπαχάρ είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Σιστάν και Μπαλουχιστάν στο Ιράν. Αποτελεί ελεύθερο λιμάνι (ζώνη ελεύθερου εμπορίου), βρίσκεται στις ακτές του Κόλπου του Ομάν, είναι η νοτιότερη πόλη του Ιράν μετά το Κοναράκ κι απέχει μόλις 120 χλμ. από τα σύνορα με το Πακιστάν. Η δίδυμη πόλη-λιμάνι Γκουαντάρ στο Μπαλουχιστάν του Πακιστάν βρίσκεται περίπου 170 χιλιόμετρα ανατολικά του Τσαμπαχάρ.
[6] Το Χαρκ είναι νησί του Ιράν στον Περσικό Κόλπο. Απέχει 25 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιράν και 660 χιλιόμετρα από το Στενό του Ορμούζ. Υπάγεται στην παράκτια περιφέρεια Μπουσέρ και αποτελεί το λιμάνι για την εξαγωγή έως και του 90% των πετρελαϊκών προϊόντων του Ιράν, καθώς και χώρο αποθήκευσης για έως και 30 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
[7] Η τιμή του αργού πετρελαίου Brent (που εξορύσσεται στη Βόρεια Θάλασσα, σε κοιτάσματα μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της Νορβηγίας) συνιστά τη διεθνή τιμή αναφοράς, με βάση την οποία γίνεται η τιμολόγηση του πετρελαίου παγκοσμίως. Η τιμή του στις 27/3/26 κυμαινόταν μεταξύ 108-115 δολαρίων το βαρέλι.
* SIMPLICIUS THE THINKER: Γεωπολιτική ανάλυση σε βάθος και ανάλυση συγκρούσεων, με μια δόση σαρδόνιου γέλιου.
Αφήστε ένα σχόλιο