Σχόλιο του Indrajit Samarajiva για τη φωτο: Αφού το είδα εγώ, πρέπει τώρα να το δείτε και εσείς. Σατιρική τέχνη από τον Adam the Creator, αλλά κι ο Τραμπ πόσταρε κάτι εξίσου βλακώδες.

Σημείωμα της Μεταφράστριας:
Δημοσιεύουμε μια νέα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα -και πάντα απολαυστική- ανάλυση του Indrajit Samarajiva, συγγραφέα από τη Σρι Λάνκα. Κατανοούμε πλήρως τα συναισθήματά του απέναντι στη γενική έννοια «λευκοί» και τη «Λευκή Αυτοκρατορία» μετά από αιώνες αποικιοκρατίας, ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, καταπίεσης και λεηλασίας -παρότι κι οι λευκόχρωμοι λαοί καταπιέζονται και υποφέρουν.  Σωστά, επίσης, ο συντάκτης θέτει την Αμερική εντός εισαγωγικών στο κείμενο, καθώς προφανώς η Αμερικανική Ήπειρος δεν είναι μόνο οι ΗΠΑ.

Τέλος, διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα του κειμένου, βάλτε όπου ‘Αμερική’ την Ελλάδα και όπου “Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής” Α.Ε. την «Ελληνική Δημοκρατία» Α.Ε. και αναρωτηθείτε αν κι εμείς δεν ζούμε αυτό ακριβώς και μάλιστα επίσημα από το 2010 και μετά.

Η ‘Αμερική’ διοικείται πλέον πραγματικά σαν επιχείρηση. Μια επιχείρηση που την έχουν εξαγοράσει ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια (private equity – PE ), για να τη φορτώσουν με χρέη και να την ξεζουμίσουν. Στο κλασικό επιχειρηματικό μοντέλο των PE/LBO  —το οποίο δεν διαφέρει σε τίποτα από ένα μαφιόζικο ξεζούμισμα— κάποιοι ολιγάρχες καταλαμβάνουν τον έλεγχο μιας  επιχείρησης, τη φορτώνουν με χρέη, εκποιούν τα περιουσιακά της στοιχεία, κάνουν ίσως και λίγη κερδοσκοπία στο χρηματιστήριο με εσωτερική πληροφόρηση και μετά την παρατάνε να πεθάνει. Συχνά αγοράζουν την επιχείρηση χρησιμοποιώντας την ίδια την επιχείρηση ως εγγύηση. Αυτή η διαδικασία της μοχλευμένης εξαγοράς (leveraged buyout – LBO) είναι στην πραγματικότητα σαν να λέω εγώ στην τράπεζα “δανείστε μου 5 δισεκατομμύρια δολάρια για να αγοράσω την Toys ‘R’ Us  (6,6 δισ. συνολικά), μην ανησυχείτε, θα τα κανονίσω και η Toys ‘R’ Us θα μου ανήκει σε ένα λεπτό”. Αυτό όντως συνέβη. Κάποιοι ολιγάρχες αγόρασαν την Toys ‘R’ Us χρησιμοποιώντας την Toys ‘R’ Us ως εγγύηση, μετά φόρτωσαν κι άλλα χρέη στο όνομα της εταιρείας και την εξόντωσαν. Όταν λένε ότι η ‘Αμερική’ διοικείται σαν επιχείρηση, αυτό εννοούν. Οι τύποι των ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων (η λέξη των Λευκών για τους ολιγάρχες) έχουν κάνει μια μοχλευμένη εξαγορά των “Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής” Α.Ε. και τις διαλύουν για να τις ξεζουμίσουν.

Καλή σας ανάγνωση

του Indrajit Samarajiva*
μετάφραση Φλώρα Παπαδέδε

Indi.ca, 03/05/2026

Οι ΗΠΑ κάνουν τώρα αποκλεισμό στον αποκλεισμό. Σύμφωνα με τις αρχές των πολυκαταστημάτων[1], ο αποκλεισμός τους ανήκει πλέον. Το απέκλεισες, το αγόρασες[2]. Το Ιράν λέει ότι θα διαλύσει την αυτοκρατορική οικονομία αν η ‘Αμερική’ δεν συμμορφωθεί και η ‘Αμερική’ λέει: “Κράτα την μπίρα μου και δες: προτιμώ να φουντάρω παρά να γίνω άνθρωπος! [3]“. Δεν είναι απλώς ο Τραμπ που συμπεριφέρεται ανόητα. Κάθε εποχή έχει τους ηγέτες που της αξίζουν. Αυτό που βλέπουμε είναι το ξάφρισμα[4] της ‘Αμερικής’ από ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια (η λέξη των Λευκών για τους ολιγάρχες) και ο Τραμπ είναι επιχειρηματίας.

Ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ[5] το πρόβλεψε το 1961, όταν είπε: “Πρέπει να προφυλαχθούμε από την απόκτηση αθέμιτης επιρροής, επιδιωκόμενης ή μη, από το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Η πιθανότητα για μια καταστροφική άνοδο μιας λανθασμένης εξουσίας υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει”. Σιγά την ανακάλυψη, Σέρλοκ. Μόνο που τώρα δεν είναι καν μια βιομηχανία, αλλά μια παρέα από κερδοσκόπους της στιγμής[6] και φίδια των κρυπτονομισμάτων. Ο Τζον Μακέιν[7] ομολόγησε την πραγματική κατάσταση των ΗΠΑ όταν είπε: “είναι απλώς ένα βενζινάδικο με πυρηνικά”. Για τη Ρωσία μιλούσε, αλλά άμα το παπούτσι σου κάνει, βάλε κι ένα αυτογκόλ φεύγοντας. Οι μπίζνες με τον πόλεμο και τα λάφυρα (βλ. πετρέλαιο) έχουν καταφάει το μυαλό της ‘Αμερικής’ και έχουν στρέψει ένα πυρηνικό βλήμα προς στα παιδιά μας λέγοντας: “αγοράστε το πετρέλαιό μας, αλλιώς θα τη φάει το σχολείο!” Σε αυτό το σημείο, δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στους δράστες μαζικών πυροβολισμών σε σχολεία και την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Απλώς δύο εκδηλώσεις της ίδιας παράδοσης. Φόνος-αυτοκτονία, σε πλανητική έκδοση.

Κοίτα έναν χάρτη και φάε χαστούκι από την πραγματικότητα. Η ‘Αμερική’ δεν αποσύρθηκε ποτέ μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ο πόλεμος ενάντια στον Κόσμο δεν σταμάτησε ποτέ—απλώς έπαψε να επηρεάζει πραγματικά τους Λευκούς. Ονόμασαν αυτούς τους πολέμους “Ψυχρούς”, όπως οι καρδιές τους, αλλά η κατάσταση σίγουρα “άναψε” μετά την 11η Σεπτεμβρίου, την αρχή αυτού που εγώ αποκαλώ Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ποιο είναι το σχέδιο; Το ίδιο όπως κάθε βράδυ, όπως έλεγε ο Εγκέφαλος στον Πίνκυ[8]: “Να κατακτήσουμε τον Κόσμο”.

Το Σχέδιο της 11ης Σεπτεμβρίου

Εκ των υστέρων όλα φαίνονται ξεκάθαρα και πρέπει πραγματικά να γυρίσεις πίσω στο 2001 για να δεις πώς ήρθαν όλα πάνω-κάτω. Η ‘Αμερική’ είχε στην πραγματικότητα ένα αρκετά καλό (διαβολικό) σχέδιο, απλώς —όπως οι περισσότεροι χερσαίοι πόλεμοι στην Ασία— παρατράβηξε και χαμπάρι δεν πήραν. Λοιπόν, δέκα μέρες μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ο “τζέντλεμαν” εγκληματίας πολέμου Γουέσλι Κλαρκ[9] πήγε στο Πεντάγωνο και συνάντησε κάποιον: “Είπε ότι αυτό είναι ένα υπόμνημα που περιγράφει πώς θα εξοντώσουμε επτά χώρες σε πέντε χρόνια, ξεκινώντας από το Ιράκ και μετά τη Συρία, τον Λίβανο, τη Λιβύη, τη Σομαλία, το Σουδάν και τελειώνοντας με το Ιράν”. Μπορείτε να πείτε ότι αυτά είναι φήμες, αλλά αυτό ακριβώς δεν συνέβη;

Το σχέδιο ήταν αρκετά καλό, γιατί με την 11η Σεπτεμβρίου οι ΗΠΑ δημιούργησαν τρία πράγματα: 1) Μια ηθική δικαιολογία (“μας επιτέθηκαν!”), 2) έναν στρατό που λειτουργούσε και 3) πολιτική στήριξη. Διάολε, ακόμα και το Ιράν πρόσφερε στήριξη μετά την 11η Σεπτεμβρίου! Αυτό που πήγε στραβά με το σχέδιο είναι ό,τι πήγε στραβά με το σχέδιο του Ναπολέοντα και το σχέδιο του Χίτλερ. Είναι αρκετά εύκολο να ξεκινήσεις έναν χερσαίο πόλεμο στην Ασία, αλλά σχεδόν αδύνατο να τον τελειώσεις. Αν είχαν καταφέρει να εξοντώσουν επτά χώρες σε 5 χρόνια, θα ήταν ένας “αστραπιαίος πόλεμος”, ένα τετελεσμένο γεγονός[10]. Μέχρι να καταλάβει οποιοσδήποτε ότι η ‘Αμερική’ ήταν Α) αηδιαστικά ανήθικη, Β) στρατιωτικά απαξιωμένη και Γ) διχασμένη εσωτερικά, θα ήταν πολύ αργά και εκείνοι θα κάθονταν αναπαυτικά πάνω σε όλα τα ενεργειακά αποθέματα.

Ωστόσο, αν και πέρασαν από κάθε μέρος της λίστας, έφτασαν στο Ιράν 25 χρόνια αργότερα και η ευκαιρία χάθηκε. Το Ιράν έχει τώρα 1) την ηθική ισχύ (“μας επιτέθηκαν!”), 2) έναν στρατό που ξεφτιλίζει τον “αμερικάνικο” και 3) πολιτική στήριξη. Διάολε, πολλοί “Αμερικανοί” υποστηρίζουν το Ιράν! Εν τω μεταξύ, από την πλευρά της ‘Αμερικής’ Α) το “χαρτί του θύματος” έληξε, Β) ο στρατός τους μπήκε στο πλύσιμο και Γ) ο λαός και οι ελίτ τους είναι διχασμένοι.

Οι Πόλεμοι κατά της Τρομοκρατίας διέθεταν εξαιρετικό μάρκετινγκ — έναν γενειοφόρο κακό, δολοφονίες αμάχων, κάτι για να πιστέψει κανείς. Αλλά μετά τη γενοκτονία στη Γάζα, η Λευκή Αυτοκρατορία είναι ολοφάνερα οι “κακοί”[11] της υπόθεσης —ακόμα και για τους Λευκούς— και κανείς δεν αγοράζει το σίκουελ. Η προετοιμασία για τον πόλεμο με το Ιράν συνέπεσε με τη δημοσιοποίηση των αρχείων Επστάιν, που αποκάλυψαν ότι οι ελίτ τους είναι μοχθηροί παιδόφιλοι. Αυτή τη φορά αυτο-στοχοποιήθηκαν ως κακοί. Αυτό που ο Τραμπ αποκάλεσε “Επική Οργή” (Epic Fury), όλοι οι άλλοι το ονόμασαν “Οργή Επστάιν” (Epstein Fury) και δεν είναι ψέμα. Στρατιωτικά, χρησιμοποιούν παλιά ή αποτυχημένη τεχνολογία, όπως αεροπλανοφόρα, αεροσκάφη ανεφοδιασμού KC-135 ή F-35 που είτε έγιναν αμέσως καπνός, είτε κατέληξαν με υποβοηθούμενη αυτοκτονία. Και πολιτικά, δεν βρισκόμαστε πια στην αρχή του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου όταν υπήρχε ευρεία λαϊκή στήριξη και όλοι έβγαζαν λεφτά. Οι “αμερικανικές” ελίτ ξεζουμίζουν και ξεπουλάνε ολόκληρη την οικονομία τους, την ώρα που οι απλοί “Αμερικανοί” ξεπουλιούνται στις αντλίες των βενζινάδικων[12].

Αυτό το σχέδιο μπορεί να δούλευε πριν από 25 χρόνια, αλλά τώρα δεν δουλεύει. Είναι δύσκολο πλέον ακόμα και να το αποκαλέσεις “σχέδιο”. Είναι απλώς μια κακή ιδέα που φτάνει στην αναπόφευκτη κατάληξή της. Ειλικρινά, ο καθένας θα μπορούσε να το αντιληφθεί εδώ και χρόνια. Μην ξεκινάς έναν χερσαίο πόλεμο στην Ασία, πόσο μάλλον μισή ντουζίνα (Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία, Ουκρανία, Ιράν, σίγουρα θα ξέχασα κάποιον). Κι αν το κάνεις, μη γίνεις Ναπολέων ή Χίτλερ και υποχωρήσεις πολύ αργά. Με το πρώτο σημάδι δυσκολίας, υποχώρησε. Η ‘Αμερική’ θα μπορούσε απλώς να έχει σταματήσει την προσπάθεια να κατακτήσει τον Κόσμο και να αράξει στην Αμερική που ήδη κατέκτησε. Κάτι που προκαλεί το ερώτημα: γιατί; Γιατί κάνουν τέτοιες μαλακίες και γιατί δεν μπορούν να αλλάξουν πορεία;

Οι λόγοι είναι δύο. Πρώτον, πρέπει να σκέφτεσαι σαν ανώνυμη εταιρεία και όχι σαν κράτος και δεύτερον, πρέπει να αντιληφθείς την αδράνεια ενός τόσο μεγάλου αυτοκρατορικού κράτους. Θα σας αναλύσω τους λόγους με την αντίστροφη σειρά γιατί, όπως είπαν και οι Backstreet Boys[13], έτσι το έγραψα.

Αδράνεια

Το “σκάφος του κράτους” είναι σαν ένα πετρελαιοφόρο. Τα πετρελαιοφόρα είναι αργά και δυσκίνητα και δεν μπορείς να τα στρίψεις γρήγορα. Όπως και με τον Τιτανικό, ακόμα κι αν δεις το παγόβουνο να έρχεται, θα πέσεις πάνω του. Ένα πετρελαιοφόρο είναι επίσης κατασκευασμένο για να κάνει μια συγκεκριμένη δουλειά. Δεν μπορείς ξαφνικά να του ζητήσεις να πεταχτεί και για ψώνια, απλώς θα σκοτώσει κόσμο και θα μπατάρει. Αυτό ακριβώς συμβαίνει ουσιαστικά με την ‘Αμερική’.

Η ‘Αμερική’ ξεκίνησε ως μια γενοκτονική αποικία εποίκων και έγινε επικεφαλής της Λευκής Αυτοκρατορίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ενσάρκωνε την άδεια να σκοτώνεις, την άδεια να κλέβεις[14], όπως είπε και ο Χένρι Χιλ[15]. Και ξεκίνησαν να κάνουν τις “αμερικανιές” τους σε όλο τον κόσμο. Η ‘Αμερική’ υπήρξε πάντα για να καταλαμβάνει γη, να κλέβει πόρους και να γενοκτονεί κάθε ζωντανό πλάσμα. Το να της ζητάς να κάνει κάτι άλλο είναι σαν να στέλνεις ένα πετρελαιοφόρο να πάρει τα παιδιά από το σχολείο. Θα σκοτώσει τα παιδιά και θα ανατινάξει το σχολείο, τι άλλο περιμένατε;

Η ‘Αμερική’ είχε κάποιον πολιτικό σχεδιασμό τη δεκαετία του ’80 και ίσως του ’90, αλλά δεν έχει βγάλει ούτε μια πρωτότυπη ιδέα από το 2001 και μετά. Το σκάφος του κράτους πλέει στον αυτόματο πιλότο. Αρκεί να κοιτάξετε τους εγκεφαλικά νεκρούς πολέμους που ξεκινάνε. Η ‘Αμερική’ σχεδίαζε την ήττα της ΕΣΣΔ από τη δεκαετία του 1940 και η κατάρρευση της ΕΣΣΔ δεν επρόκειτο να τους σταματήσει, με τίποτα. Οπότε εξακολουθούν να επιτίθενται στη Ρωσία, από καθαρή αδράνεια. Η Αμερική σχεδίαζε να διαφθείρει ή να ανατρέψει τους πάντες στη Μέση Ανατολή από τη δεκαετία του 1950 και η Ισλαμική Επανάσταση του Ιράν δεν επρόκειτο να τους σταματήσει. Παρατηρήστε τους να επιτίθενται ακόμα στο Ιράν -αυτή είναι η αδράνεια. Το σχέδιο της Αμερικής, από πάντα, ήταν να κατακτήσει τον Κόσμο και το γεγονός ότι ο Κόσμος την προσπέρασε δεν επρόκειτο να τη σταματήσει. Γι’ αυτό μπάταραν το σκάφος του κράτους τους στα Στενά του Ορμούζ και πατάνε ακόμα γκάζι, παρότι ολοφάνερα βούλιαξαν[16]. Δεν υπάρχει άλλη ταχύτητα. Μόνο “πρόσω ολοταχώς και γαία πυρί μιχθήτω”. Η ανόητη πορεία της ‘Αμερικής’ χαράχτηκε πριν από δεκαετίες: είναι η απόλυτη αδράνεια του ιμπεριαλισμού.

Διαφθορά

Πρέπει επίσης να αναλογιστείτε ποιος (ή μάλλον τι) διοικεί την ‘Αμερική’. Δεν μπορείτε να σκέφτεστε με όρους κράτους (η ‘Αμερική’ δεν προέκυψε από μια λαϊκή επανάσταση) αλλά με όρους ανώνυμης εταιρείας (όλα γίνονταν για το χρήμα). Η ταξική δομή της ‘Αμερικής’ ήταν τέτοια που πάντα υπήρχε μια πολιτική και στρατιωτική κάστα που διοικούσε για λογαριασμό των κυρίαρχων ολιγαρχών. Οι Πρόεδροι έπρεπε συνήθως να έχουν πολιτική και στρατιωτική εμπειρία, μέχρι που ο Μπιλ Κλίντον έσπασε την προϋπόθεση του στρατού (ήταν ένας πονηρός ανυπότακτος[17]) και ο Ομπάμα έσπασε την προϋπόθεση της πολιτικής εμπειρίας (ήταν τοπικός γερουσιαστής του Ιλινόις κι έγινε εθνικός γερουσιαστής για μία θητεία). Ο Τραμπ είναι το αποκορύφωμα αυτής της διαδικασίας. Απέφυγε τόσο τη στρατιωτική όσο και τη δημόσια θητεία σε όλη του τη ζωή. Η προεδρία ήταν η πρώτη του πολιτική δουλειά και ο ρόλος του αρχιστράτηγου η πρώτη του εμπειρία πολέμου. Ο Τραμπ είναι απλώς ένας απροκάλυπτα συναλλακτικός[18] επιχειρηματίας, γνωστός για το ότι έστηνε διάφορες απάτες (Trump Steaks, Trump University) και για το ότι χρεοκοπούσε καζίνο[19]. Κάθε εποχή έχει τον ηγέτη που της αξίζει και αυτή είναι η ώρα που το μαγαζί της Λευκής Αυτοκρατορίας κατεβάζει ρολά.

Η ‘Αμερική’ διοικείται πλέον πραγματικά σαν επιχείρηση. Μια επιχείρηση που την έχουν εξαγοράσει ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια (private equity – PE[20]), για να τη φορτώσουν με χρέη και να την ξεζουμίσουν. Στο κλασικό επιχειρηματικό μοντέλο των PE/LBO[21] —το οποίο δεν διαφέρει σε τίποτα από ένα μαφιόζικο ξεζούμισμα— κάποιοι ολιγάρχες καταλαμβάνουν τον έλεγχο μιας επιχείρησης, τη φορτώνουν με χρέη, εκποιούν τα περιουσιακά της στοιχεία, κάνουν ίσως και λίγη κερδοσκοπία στο χρηματιστήριο με εσωτερική πληροφόρηση[22] και μετά την παρατάνε να πεθάνει. Συχνά αγοράζουν την επιχείρηση χρησιμοποιώντας την ίδια την επιχείρηση ως εγγύηση. Αυτή η διαδικασία της μοχλευμένης εξαγοράς (leveraged buyout – LBO) είναι στην πραγματικότητα σαν να λέω εγώ στην τράπεζα “δανείστε μου 5 δισεκατομμύρια δολάρια για να αγοράσω την Toys ‘R’ Us[23] (6,6 δισ. συνολικά), μην ανησυχείτε, θα τα κανονίσω και η Toys ‘R’ Us θα μου ανήκει σε ένα λεπτό”. Αυτό όντως συνέβη. Κάποιοι ολιγάρχες αγόρασαν την Toys ‘R’ Us χρησιμοποιώντας την Toys ‘R’ Us ως εγγύηση, μετά φόρτωσαν κι άλλα χρέη στο όνομα της εταιρείας και την εξόντωσαν. Όταν λένε ότι η ‘Αμερική’ διοικείται σαν επιχείρηση, αυτό εννοούν. Οι τύποι των ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων (η λέξη των Λευκών για τους ολιγάρχες) έχουν κάνει μια μοχλευμένη εξαγορά των “Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής” Α.Ε. και τις διαλύουν για να τις ξεζουμίσουν.

Οι “Αμερικανοί” ολιγάρχες κατάφεραν να αγοράσουν τις προεδρικές εκλογές του 2024 με λιγότερα χρήματα από όσα κόστισε ένα κατάστημα παιχνιδιών (5,3 δισεκατομμύρια δολάρια) και να πάρουν τα λεφτά τους πίσω στο πολλαπλάσιο. Αυτοί οι απατεώνες μπορούσαν να βγάλουν χρήματα απλώς συχνάζοντας στο Μαρ-α-Λάγκο[24], ανακαλύπτοντας πότε επρόκειτο να επιβληθούν δασμοί ή να εξαπολυθούν άλλες τέτοιες “πύρινες” δηλώσεις. Έβγαλαν τόνους χρημάτων μόνο από την αστάθεια των αγορών, πριν καν φτάσουμε στις βόμβες και το πετρέλαιο. Αλλά θα βγάλουν χρήματα και από αυτά. Ξεφορτώθηκαν την παλιά τεχνολογία στην Ουκρανία, τις βόμβες βαρύτητας στη Γάζα και τα πάντα στο Ιράν. Πρόκειται για “εκποίηση λόγω πυρκαγιάς” του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος — όλα βγαίνουν στο σφυρί. Δεν τους νοιάζει το κόστος σε ζωές ή δημόσιο χρήμα. Είναι άψυχες εταιρείες και δεν πληρώνουν τίποτα από τα δύο.

Παρεμπιπτόντως, μιλώ για τον Τραμπ ή τους ολιγάρχες απαξιωτικά επειδή τους απαξιώ. Ως πρόσωπα, είναι ασήμαντοι. Ο Τραμπ ξεκίνησε υποτίθεται ενάντια στους πολέμους και πολλοί από αυτούς τους ολιγάρχες προσποιούνται τους αξιοπρεπείς ανθρώπους. Δεν έχει σημασία. Όπως είπε ο Μαρξ: “Η κίνησή τους μέσα στην κοινωνία έχει γι’ αυτούς τη μορφή μιας κίνησης πραγμάτων και αυτά τα πράγματα, αντί να βρίσκονται υπό τον έλεγχό τους, στην πραγματικότητα τους ελέγχουν”. Ή όπως είπε ο Μάικλ Κορλεόνε[25]: “Δεν είναι προσωπικό, Σόνι, είναι απλά μπίζνες”.

Η διαφθορά της αμερικανικής κυβέρνησης είναι το σύστημα. Νομιμοποίησαν τη διαφθορά και την ονομάζουν “δωρεές” ή “λόμπινγκ” για να ξεπλύνουν όσα παραμένουν άπλυτα. Ο Τραμπ χρησιμοποιεί απροκάλυπτα την κυβέρνηση των ΗΠΑ σαν εγγύηση, αλλά δεν είναι μόνο αυτός. Γιατί ο Χάντερ Μπάιντεν είχε θέση σε διοικητικό συμβούλιο στην Ουκρανία, προτού ο πατέρας του γίνει πρόεδρος; Γιατί η Τζάνετ Γέλεν (πριν γίνει Υπουργός Οικονομικών) έλαβε 7,2 εκατομμύρια δολάρια αμοιβή για ομιλίες από τους ίδιους ανθρώπους που στη συνέχεια θα έλεγχε; Η διαφθορά είναι ενδημική στην ‘Αμερική’, απλώς την κρύβουν διαφθείροντας την αγγλική γλώσσα. Μέχρι που δημοσιοποιούν το πόσο διεφθαρμένοι είναι, λες και η διαφάνεια ισούται με την ηθική, ενώ δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Είναι απλώς ξεδιαντροπιά, της οποίας ο Τραμπ αποτελεί το κορυφαίο δείγμα. Με αυτή την έννοια, η ‘Αμερική’ είναι μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Ο Τραμπ αντιπροσωπεύει τη διαφθορά.

Το πρόβλημα δεν είναι ο Τραμπ ως ένας ύποπτος επιχειρηματίας (που όντως είναι), αλλά ολόκληρο το ύποπτο επιχειρηματικό μοντέλο, το οποίο αναδεικνύει έναν άνθρωπο σαν τον Τραμπ ως τον αρχι-τσαρλατάνο του. Κάθε εποχή έχει τον ηγέτη που της αξίζει και αυτό που βλέπουμε είναι η μετατροπή της ‘Αμερικής’ σε χαρτοφυλάκιο ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων[26]. Η κρυφή ολιγαρχία εγκαθίσταται πλέον φανερά, καθώς ξαφρίζουν ολόκληρη τη χώρα, εκποιώντας και διαλύοντας δημόσιες υποδομές και πόρους, για  ματωμένο χρήμα. Πραγματικά δεν χρειάζεται να είσαι πολιτικός επιστήμονας για να καταλάβεις την ‘Αμερική’. Απλώς δες το Goodfellas[27]. Αυτό που παρακολουθούμε είναι ένα παλιομοδίτικο ξεζούμισμα του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος. Είναι στην πραγματικότητα πολύ απλό, μόλις εγκαταλείψεις την ιδέα των ηθικών αρχών.

Ωραία. Και Λοιπόν;

Έτσι, το USS “United States”[28] είναι ένα πλοίο δύσκολο να το κουμαντάρεις ακόμα κι αν προσπαθήσεις, με καπετάνιους που είναι απασχολημένοι να ξαφρίζουν ό,τι έχει και μετά να το χέζουν. Αυτός είναι ένας σίγουρος τρόπος για να πεθάνεις, αλλά αν κάνεις τα σωστά στοιχήματα στο χρηματιστήριο, μπορεί να αισθανθείς την πτώση σαν πτήση. Η Αμερική στερείται των ηθικών, στρατιωτικών και πολιτικών εφοδίων για να πολεμήσει στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά στερείται επίσης των ηθικών, στρατιωτικών και πολιτικών εφοδίων για να τον σταματήσει. Πρέπει να συνεχίσουν. Το μπαρ του Τιτανικού σερβίρει τα τελευταία ποτά και ούτως ή άλλως, ο πάγος κάνει τα ποτά πιο δροσερά.

Έτσι, 25 χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου, αποκαλύπτεται ότι η ‘Αμερική’ είναι η Αλ Κάιντα και αυτή ήταν πάντα. Η Αλ Κάιντα ήταν όργανο[29] της ‘Αμερικής’ τη δεκαετία του 1980 και τώρα έχουν παραδώσει τη Συρία σε ένα όργανο της Αλ Κάιντα, αλλά υποτίθεται ότι πρέπει να πιστέψουμε πως στο ενδιάμεσο η Αλ Κάιντα ήταν κάτι άλλο από τις ΗΠΑ. Έλεος. Αν το πιστεύετε αυτό, έχω μια γέφυρα να σας πουλήσω στη Βαλτιμόρη[30]. Πλέον η ‘Αμερική’ δεν κρύβεται καν πίσω από ενδιάμεσους. Ασκούν την τρομοκρατία μόνοι τους —ανατινάζοντας κτίρια και στοχοποιώντας αμάχους— και ο “Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας” αποκαλύπτεται ως αυτό που ήταν πάντα: ένας Πόλεμος Τρομοκράτησης, αν κανένας από δαύτους αναγνωρίζει ότι κι οι έγχρωμοι έχουν ανθρώπινα συναισθήματα.

Το 2001 ήταν η αρχή ενός 5χρονου σχεδίου για την κατάληψη του Κόσμου, αλλά 25 χρόνια μετά, ο Κόσμος είναι αυτός που παίρνει τα ηνία. Οι ΗΠΑ εμπλέκονται όχι σε έναν, αλλά σε δύο χερσαίους πολέμους στην Ασία (το κλασσικότερο θανάσιμο λάθος, μετά απ’ το να τα βάζεις με Σικελό όταν παίζεται η ζωή σου[31]) και προσπαθούν να ξεκινήσουν ακόμα έναν (με την Κίνα). Είναι τρέλα πάνω στην τρέλα, αλλά βγάζει απόλυτο νόημα αν το δεις σαν μια “αμερικάνικη” μπίζνα. Οι τύποι των ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων νιώθουν σαν παιδί σε παιχνιδάδικο — άπειρα παιχνίδια να διαλύσουν και κάποιος άλλος να πληρώνει τον λογαριασμό.

Οι τελευταίοι των οπαδών της “ρεαλπολιτίκ”[32], όπως ο Τζον Μερσχάιμερ[33], τραβάνε και τις τελευταίες τρίχες των μαλλιών τους, αλλά δεν έχει σημασία. Αυτός είναι ήδη φαλακρός και ο αμερικανικός αετός[34] είναι ήδη μαδημένος. Το σκάφος του κράτους δεν μπορεί να αλλάξει πορεία γιατί είναι πολύ μεγάλο, έχει υπερβολική αδράνεια και είναι υπερβολικά διεφθαρμένοι. Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ είναι ο Τιτανικός και οι ηγέτες τους είναι οι Πειρατές της Καραϊβικής[35].

Υποσημειώσεις της Μεταφράστριας:

[1] Pottery Barn στο κείμενο: μια αμερικανική αλυσίδα καταστημάτων πολυτελών ειδών οικιακής επίπλωσης και διακόσμησης, με καταστήματα λιανικής στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, το Μεξικό και την Αυστραλία.

[2] you block it, you bought it: Παράφραση της γνωστής αρχής κάθε καταστήματος: το έσπασες, το πληρώνεις, δηλ. το αγοράζεις και σου ανήκει (you broke it, you own it).

[3] Hold my beer, I’ll kill myself before I grow up, στο κείμενο.  Hold my beer: Γνωστή έκφραση στην αργκό του διαδικτύου και των social media που δείχνει κάποιον που ετοιμάζεται να κάνει κάτι εξαιρετικά απερίσκεπτο ή ανόητο. Στα αγγλικά σημαίνει «θα σου δείξω εγώ πόσο μεγαλύτερη ανοησία μπορώ να κάνω». Η φράση ξεκίνησε ως αστείο για τους “rednecks” στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ’90 (συχνά αποδίδεται στον κωμικό Jeff Foxworthy). Η λογική είναι ότι κάποιος που είναι ήδη μεθυσμένος, αποφασίζει να κάνει κάτι επικίνδυνο και χρειάζεται τα χέρια του ελεύθερα, οπότε δίνει την μπίρα του σε έναν φίλο. (Ο όρος redneck (κοκκινοσβέρκης) είναι ένας αμερικανικός αργκό όρος που αναφέρεται συνήθως σε λευκούς, εργατικής τάξης κατοίκους των αγροτικών περιοχών, κυρίως του Νότου των ΗΠΑ και των Απαλαχίων Ορέων. Χρησιμοποιείται υποτιμητικά, κατ’ αναλογία του «βλάχος».) I’ll kill myself before I grow up: ο συγγραφέας παίζει με την ιδέα ότι η Αμερική συμπεριφέρεται σαν κακομαθημένο παιδί που προτιμά να «πεθάνει» (να καταστρέψει την οικονομία της/τον εαυτό της) παρά να αναλάβει τις ευθύνες ενός ενήλικα.

[4] Private equity bust-out: Στην επιχειρηματική αργκό, το “bust-out” αναφέρεται στη δόλια χρεοκοπία, δηλαδή τη σκόπιμη υπερχρέωση και διάλυση μιας επιχείρησης από εταιρείες επενδυτικών κεφαλαίων για την εξαγωγή υπερκερδών. Στην αργκό του οργανωμένου εγκλήματος, αναφέρεται ως ξεζούμισμα επιχειρήσεων, δηλ. τη διαδικασία όπου εγκληματικά στοιχεία αναλαμβάνουν τον έλεγχο μιας νόμιμης επιχείρησης  και τη «στύβουν» μέχρι να την κλείσουν. Η επιχείρηση αυτή έχει συνήθως καλό όνομα στην αγορά. Οι εγκληματίες χρησιμοποιούν αυτό το όνομα για να παραγγείλουν τεράστιες ποσότητες εμπορευμάτων με πίστωση ή/και να πάρουν δάνεια. Πουλάνε τα εμπορεύματα γρήγορα (συχνά στη μαύρη αγορά ή σε τιμές κάτω του κόστους) και κρατάνε τα μετρητά, δηλ. τη ρευστοποιούν. Δεν πληρώνουν ποτέ τους προμηθευτές, το κράτος ή τις τράπεζες. Μόλις εξαντληθεί η πίστωση και οι προμηθευτές αρχίσουν να ζητούν τα χρήματά τους, οι εγκληματίες εξαφανίζονται ή κηρύσσουν πτώχευση, αφήνοντας την επιχείρηση ως «άδειο κέλυφος».

[5] Ο Ντουάιτ «Άικ» Αϊζενχάουερ (Dwight “Ike” Eisenhower, 1890 –1969) ήταν Αμερικανός πολιτικός και ανώτατος στρατιωτικός, που υπηρέτησε ως 34ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, από το 1953 μέχρι το 1961. Ήταν μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Ήταν στρατάρχης του Στρατού Ξηράς, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ο κύριος συντονιστής της «Επιχείρησης Πυρσός» (1942) και της Απόβασης στη Νορμανδία (1944–1945). Υπηρέτησε ως ο 1ος Ανώτατος Διοικητής των Συμμαχικών Δυνάμεων του ΝΑΤΟ, από το 1951 έως το 1952. Επίσης, διετέλεσε Επιτελάρχης του Στρατού Ξηράς των Ηνωμένων Πολιτειών, από το 1945 έως το 1948.

[6] day traders: Στην οικονομική ορολογία η μετάφραση είναι «ημερήσιοι διαπραγματευτές». Είναι άτομα που αγοράζουν και πουλούν χρηματοοικονομικά προϊόντα (μετοχές, κρυπτονομίσματα, forex) μέσα στην ίδια ημέρα. Σε αντίθεση με τους κλασικούς επενδυτές που αγοράζουν κάτι για να το κρατήσουν καιρό, ο day trader δεν θέλει να τα κρατήσει ούτε ως το επόμενο πρωί, ώστε να αποφύγει δυσάρεστες εκπλήξεις που μπορεί να συμβούν το βράδυ που οι αγορές είναι κλειστές. Τι κάνουν στην πράξη κάθε μέρα: Κυνηγούν τη μεταβλητότητα. Ψάχνουν προϊόντα που η τιμή τους ανεβοκατεβαίνει γρήγορα. Κερδίζουν από μικρές μεταβολές της τιμής, συχνά κάνοντας πολλές συναλλαγές μέσα σε λίγα λεπτά ή ώρες. Δεν τους ενδιαφέρει αν μια εταιρεία είναι «καλή» ή «κακή» μακροπρόθεσμα. Κοιτάζουν κυρίως διαγράμματα και μοτίβα για να προβλέψουν πού θα πάει η τιμή την επόμενη στιγμή. Επειδή οι ημερήσιες μεταβολές είναι μικρές (π.χ. 1%), συχνά χρησιμοποιούν δανεικά κεφάλαια (μόχλευση) για να πολλαπλασιάσουν το κέρδος τους. Αυτό όμως πολλαπλασιάζει και τον κίνδυνο μεγάλης χασούρας.

[7] Ο John McCain (1936 – 2018) ήταν Αμερικανός πολιτικός και αξιωματικός του ναυτικού που εκπροσώπησε την Αριζόνα στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών για πάνω από 35 χρόνια, πρώτα ως βουλευτής από το 1983 έως το 1987 και στη συνέχεια ως γερουσιαστής από το 1987 μέχρι τον θάνατό του το 2018. Μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ήταν ο υποψήφιος του κόμματος στις προεδρικές εκλογές του 2008. Ήταν κανονικό γεράκι και υποστήριξε κάθε πόλεμο των ΗΠΑ. Υπήρξε πρωτεργάτης των επεμβάσεων στο Ιράκ και τη Συρία.

[8] Pinky and the Brain είναι μια αμερικανική κωμική σειρά κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τον Tom Ruegger σε συνεργασία με τον Steven Spielberg και την Warner Bros. Προβλήθηκε από το 1995 ως το 1998.
Ο Pinky (Ροζούλης) και ο Brain (Εγκέφαλος) είναι γενετικά ενισχυμένα εργαστηριακά ποντίκια που ζουν σε ένα κλουβί στις ερευνητικές εγκαταστάσεις των Acme Labs. Ο Pinky είναι καλοπροαίρετος αλλά αδύναμος, ενώ ο Brain είναι πολύ έξυπνος αλλά αλαζόνας, ύπουλος και πικρόχολος. Στο μεγαλύτερο μέρος κάθε επεισοδίου, ο Brain καταστρώνει ένα νέο σχέδιο για να καταλάβει τον κόσμο με τη βοήθεια του Pinky, το οποίο τελικά καταλήγει σε αποτυχία, συνήθως λόγω της αδυναμίας υλοποίησης του σχεδίου και της δικής του αλαζονείας και υπερβολικής αυτοπεποίθησης σε συνδυασμό με την αδιαφορία του Pinky.

[9] Ο Wesley Clark είναι απόστρατος αξιωματικός του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών. Διοίκησε έναν λόχο πεζικού στον πόλεμο του Βιετνάμ και στη συνέχεια υπήρξε Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής Ευρώπης του ΝΑΤΟ από το 1997 έως το 2000, διοικώντας την Επιχείρηση ‘Συμμαχική Δύναμη’ κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία. Κατά την οποία δήλωσε με τη γνωστή αμερικανική ωμότητα: «Ο στόχος του πολέμου κατά της Γιουγκοσλαβίας είναι να κατεδαφίσει, να καταστρέψει, να ισοπεδώσει, να διαλύσει και τελικά να εξαλείψει τις βασικές υποδομές της χώρας.»
Ο Clark είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Enverra, μιας επενδυτικής τράπεζας. Έχει συνεργαστεί με πάνω από 100 ιδιωτικές και δημόσιες εταιρείες στον τομέα της ενέργειας, της ασφάλειας και των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Ο Clark δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στη Βόρεια Αμερική, την Αφρική, την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, τη Λατινική Αμερική και την Ασία.

[10] Blitzkrieg (γερμανικά) και fait accompli (γαλλικά) στο κείμενο, δηλ. οι λέξεις που χρησιμοποίησαν ο Χίτλερ κι ο Ναπολέων για την επίθεση στη Ρωσία στη γλώσσα τους.

[11] Αναφορά στο “Are We the Baddies?” (Εμείς Είμαστε οι Κακοί;), ένα κωμικό σκετς του 2006 από τους Βρετανούς κωμικούς Mitchell και Webb. Σε αυτό, υποδύονταν δύο αξιωματικούς των Waffen-SS των Ναζί σε ένα χαράκωμα, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που περιμένουν την επίθεση του Κόκκινου Στρατού. Σταδιακά συνειδητοποιούν τις ομοιότητες μεταξύ της δικής τους κατάστασης και αυτής των κακών στις ταινίες, συνειδητοποιώντας ότι το γεγονός πως φέρουν νεκροκεφαλές στα πηλίκιά τους υποδηλώνει ότι είναι οι κακοί κι όχι οι ήρωες της υπόθεσης.

[12] ‘American’ elites are pumping and dumping their entire economy while ordinary ‘Americans’ are suffering at the pump, στο κείμενο. Pump and dump: Οικονομικός όρος για τη χειραγώγηση μετοχών (τεχνητή άνοδος και μετά μαζική πώληση). Κυριολεκτικά: Το φουσκώνω και το αδειάζω, το πετάω στα άχρηστα. Εδώ χρησιμοποιείται για να δείξει ότι οι ελίτ διαλύουν την οικονομία για το δικό τους κέρδος. Suffering at the pump: Λογοπαίγνιο με τη λέξη pump. Οι ελίτ κάνουν pump and dump, αλλά ο λαός υποφέρει στην αντλία (pump) της βενζίνης λόγω ακρίβειας.

[13] Οι Backstreet Boys  είναι αμερικανικό ποπ συγκρότημα.

[14] Λογοπαίγνιο με τον τίτλο ταινίας του Τζέιμς Μποντ ‘Licence to Kill’.

[15] Henry Hill (License to steal): Αναφορά στον πραγματικό γκάνγκστερ της ταινίας Goodfellas. Η φράση υπονοεί ότι οι ΗΠΑ λειτουργούν σαν εγκληματική οργάνωση που έχει «άδεια» να κλέβει ατιμώρητα. Ο Χένρι Χιλ (1943 –2012) ήταν Αμερικανός μαφιόζος που είχε σχέση με την εγκληματική οικογένεια Λουτσέζε της Νέας Υόρκης από το 1955 έως το 1980, όταν συνελήφθη για κατηγορίες ναρκωτικών και έγινε πληροφοριοδότης του FBI. Η ιστορία της ζωής του Χιλ καταγράφηκε στο βιβλίο αληθινών εγκλημάτων Wiseguy: Life in a Mafia Family του Νίκολας Πιλέγκι, το οποίο στη συνέχεια διασκευάστηκε από τον Μάρτιν Σκορσέζε στην ταινία Goodfellas (Τα Καλά Παιδιά) του 1990.

[16] they’re grounded στο κείμενο. Ναυτικός όρος που αντιστοιχεί στα ελληνικά στο «προσάραξαν», δηλαδή ότι ένα πλοίο ή σκάφος «κάθεται» στον βυθό, προσκρούει σε βράχια ή κολλάει σε ρηχά νερά (ξέρες).

[17] Αναφέρεται στο γεγονός ότι ο Κλίντον υποστήριζε πως δεν υπηρέτησε γιατί ήταν αντίθετος στον πόλεμο του Βιετνάμ. Όμως δεν υπήρξε αντιρρησίας συνείδησης. Δεν αρνήθηκε δηλαδή την κατάταξη δημόσια και με κίνδυνο φυλάκισης για λόγους ηθικής (όπως π.χ. ο Μοχάμεντ Άλι). Όπως καταγγέλθηκε το 1992, χρησιμοποίησε «πονηρούς» ελιγμούς. Εκμεταλλεύτηκε γνωριμίες και γραφειοκρατικά παραθυράκια (π.χ. καθυστέρηση μέσω εγγραφής, το 1968-1969, σε προγράμματα εκπαίδευσης εφέδρων αξιωματικών που τελικά δεν παρακολούθησε) για να καθυστερήσει την κατάταξή του μέχρι να την γλυτώσει.

[18] transactional businessman: Συναλλακτικός επιχειρηματίας. Στην ορολογία των επιχειρήσεων περιγράφει κάποιον που εστιάζει αποκλειστικά στη συναλλαγή (το “δούναι και λαβείν”) και στο άμεσο κέρδος. Τον ενδιαφέρει μόνο το κλείσιμο της συμφωνίας (deal) και η αμοιβή για την επίτευξή της χωρίς να επενδύει σε μακροχρόνιες σχέσεις ή να νοιάζεται πώς και αν θα λειτουργήσει αυτή η συμφωνία.

[19] Η Trump Steaks ήταν μια μάρκα μπριζόλας και άλλων κρεάτων που είχε κατοχυρώσει το σήμα τους ο Ντόναλντ Τραμπ. Η μάρκα κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2007 και πωλούνταν αποκλειστικά μέσω των The Sharper Image και QVC, που αγόρασαν τα δικαιώματα από τον Τραμπ. Λόγω των χαμηλών πωλήσεων και της μη ανταπόκρισης στις προσδοκίες για την ποιότητα των προϊόντων, η The Sharper Image διέκοψε τη σειρά τον Ιούλιο του 2007, μόλις δύο μήνες μετά την κυκλοφορία τους.
Το Πανεπιστήμιο Trump (γνωστό και ως Trump Wealth Institute και Trump Entrepreneur Initiative LLC) ήταν μια αμερικανική εταιρεία που ιδρύθηκε το 2004 από τον Donald Trump και τους συνεργάτες του Michael Sexton και Jonathan Spitalny. Προσέφερε μαθήματα για μεσιτείες ακινήτων, διαχείριση περιουσιακών στοιχείων, επιχειρηματικότητα και δημιουργία πλούτου. Το πρόγραμμα εκπαίδευσης στον τομέα των ακινήτων διήρκεσε από το 2005 έως το 2010. Το 2011, εν μέσω πολλαπλών ερευνών, αγωγών και φοιτητικών παραπόνων, έπαυσε να λειτουργεί.
Παρά το όνομά του, ο οργανισμός δεν ήταν διαπιστευμένο πανεπιστήμιο ή κολέγιο. Διεξήγαγε τριήμερα και πενθήμερα σεμινάρια (συχνά ονομαζόμενα “retreats”) . Δεν απένειμε βεβαιώσεις παρακολούθησης, δεν χορηγούσε πτυχία, ούτε βαθμολογούσε τους φοιτητές του. Το 2011, η εταιρεία αποτέλεσε αντικείμενο έρευνας από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Νέας Υόρκης για παράνομες επιχειρηματικές πρακτικές, η οποία οδήγησε σε αγωγή που κατατέθηκε τον Αύγουστο του 2013. Το Πανεπιστήμιο Trump αποτέλεσε επίσης αντικείμενο δύο ομαδικών αγωγών σε ομοσπονδιακό δικαστήριο. Οι αγωγές επικεντρώνονταν σε ισχυρισμούς ότι το Πανεπιστήμιο Trump εξαπάτησε τους φοιτητές του χρησιμοποιώντας παραπλανητικές πρακτικές μάρκετινγκ και εφαρμόζοντας επιθετικές τακτικές πωλήσεων. Ένα άρθρο στο National Review χαρακτήρισε τον οργανισμό ως «μαζική απάτη».
Η Trump Entertainment Resorts, Inc. ήταν μια αμερικανική εταιρεία καζίνο και ξενοδοχείων. Η εταιρεία προηγουμένως κατείχε και λειτουργούσε το πλέον κατεδαφισμένο Trump Plaza και το Trump World’s Fair (και τα δύο στο Ατλάντικ Σίτι), την πωλημένη και μετονομασμένη Trump Marina στο Ατλάντικ Σίτι, το Trump Casino & Hotel στο Γκάρι της Ιντιάνα, το Trump 29 στην Κοατσέλα της Καλιφόρνια και το Trump Taj Mahal στο Ατλάντικ Σίτι. Ιδρύθηκε το 1995 ως Trump Hotels & Casino Resorts από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος μετά το 2004 κατείχε μόνο μειοψηφικό ποσοστό συμμετοχής. Η εταιρεία κατηγορήθηκε άπειρες φορές για ξέπλυμα μαύρου χρήματος και υπέβαλε αίτηση πτώχευσης το 2004, το 2009 και το 2014. Έγινε θυγατρική της Icahn Enterprises το 2016. Έκτοτε, όλα τα ακίνητα της εταιρείας έχουν κλείσει και πωληθεί.

[20] Τα Private Equity (Ιδιωτικά Επενδυτικά Κεφάλαια) είναι επενδυτικά σχήματα που συγκεντρώνουν κεφάλαια από μεγάλους θεσμικούς επενδυτές (π.χ. ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες) ή πολύ πλούσιους ιδιώτες για να αγοράσουν μερίδια σε εταιρείες που δεν είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο. Αντίθετα με έναν απλό μέτοχο, οι εταιρείες Private Equity (PE) συνήθως εξαγοράζουν το πλειοψηφικό πακέτο μιας επιχείρησης. Αφού πάρουν τον έλεγχο, παρεμβαίνουν ενεργά στη διοίκηση για να αυξήσουν την κερδοφορία, να μειώσουν τα έξοδα, να επεκτείνουν τη δραστηριότητα της εταιρείας, να την ξαναπουλήσουν ή να την κλείσουν.

[21] Το μοντέλο PE/LBO (Private Equity / Leveraged Buyout) αναφέρεται σε μια στρατηγική εξαγοράς εταιρειών που χρησιμοποιούν οι εταιρείες ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων. Στην ελληνική αγορά, ο όρος αποδίδεται ως «Μοχλευμένη Εξαγορά». Η βασική ιδέα είναι απλή και μοιάζει με την αγορά ενός σπιτιού με στεγαστικό δάνειο. Η επενδυτική εταιρεία (PE) βάζει ένα μικρό μέρος του κεφαλαίου (equity). Το υπόλοιπο ποσό (συνήθως 70-90%) το δανείζεται από τράπεζες ή άλλους επενδυτές. Το κρίσιμο σημείο είναι ότι το δάνειο δεν το παίρνει η επενδυτική εταιρεία στο όνομά της, αλλά φορτώνεται στην εταιρεία που αγοράζεται, η οποία χρησιμοποιεί τα δικά της περιουσιακά στοιχεία ως εγγύηση. Η εξαγορασμένη εταιρεία χρησιμοποιεί τις ταμειακές της ροές για να αποπληρώσει το δάνειο που χρησιμοποιήθηκε για την ίδια της την εξαγορά. Οι νέοι ιδιοκτήτες μπορεί να πουλήσουν τμήματα της εταιρείας, να εκποιήσουν εξοπλισμό κ.ο.κ. για γρήγορο κέρδος. Η εταιρεία δεν αντέχει στο τέλος το βάρος των δανείων και οδηγείται σε πτώχευση  Η επενδυτική εταιρεία βγάζει τεράστια κέρδη ακόμα κι αν η εξαγορασμένη εταιρεία καταστραφεί, αφού δεν χρησιμοποίησε δικά της κεφάλαια.

[22] insider trading (στα ελληνικά «χρήση εσωτερικής πληροφόρησης») είναι η αγοραπωλησία μετοχών ή άλλων χρεογράφων μιας εταιρείας από άτομα που έχουν πρόσβαση σε εμπιστευτικές πληροφορίες, οι οποίες δεν είναι ακόμη γνωστές στο ευρύ κοινό.

[23] Η Toys “R” Us (Τα Παιχνίδια Είμαστε Εμείς) ήταν μια αμερικανική εταιρεία λιανικής πώλησης παιχνιδιών, ρούχων και βρεφικών προϊόντων που ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1948 από τον Charles Lazarus στην Ουάσινγκτον. Μέχρι τα τέλη της δεκαετία του 1980 είχε γίνει ένας από τους κορυφαίους λιανοπωλητές παιχνιδιών στις ΗΠΑ, επεκτάθηκε διεθνώς και ίδρυσε καναδικά και βρετανικά τμήματα.
Η περίπτωση της Toys ‘R’ Us αποτελεί κλασικό παράδειγμα λειτουργίας των Private Equity. Τι συνέβη:
1. Η «Μοχλευμένη Εξαγορά» (2005): Τρεις μεγάλες επενδυτικές εταιρείες (Bain Capital, KKR και Vornado Realty Trust) αγόρασαν την Toys ‘R’ Us για 6,6 δισεκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο, οι ίδιες έβαλαν μόνο 1,3 δισ. δολάρια από δικά τους κεφάλαια. Τα υπόλοιπα 5,3 δισ. δολάρια ήταν δάνεια που φορτώθηκαν στην ίδια την Toys ‘R’ Us. Η εταιρεία, που πριν ήταν οικονομικά εύρωστη, βρέθηκε ξαφνικά να πληρώνει πάνω από 400 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο μόνο για τόκους.
2. Το «Ξεζούμισμα» (Asset Stripping): Κατά τη διάρκεια της ιδιοκτησίας τους, οι επενδυτές εφάρμοσαν διάφορες ‘στρατηγικές’ για να βγάλουν γρήγορο κέρδος. Πώληση και Επαναμίσθωση (Sale-leaseback): Πούλησαν τα ακίνητα (τα κτίρια των καταστημάτων) που ανήκαν στην Toys ‘R’ Us σε δικές τους θυγατρικές εταιρείες ακινήτων και μετά ανάγκασαν την Toys ‘R’ Us να πληρώνει υψηλό ενοίκιο για να τα χρησιμοποιεί. Αμοιβές Διαχείρισης: Παρόλο που η εταιρεία πνιγόταν στα χρέη, οι επενδυτές πλήρωναν στους εαυτούς τους εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε «διαχειριστικές αμοιβές» (management fees).
3. Η Αδυναμία Ανταγωνισμού και η Κατάρρευση (2017-2018): Λόγω των τεράστιων τόκων, η Toys ‘R’ Us δεν είχε χρήματα να επενδύσει στην ιστοσελίδα της ή στην ανακαίνιση των καταστημάτων της για να ανταγωνιστεί την Amazon και τη Walmart. Το 2017 κήρυξε πτώχευση. Το 2018 έκλεισε οριστικά και τα 800 καταστήματά της στις ΗΠΑ, αφήνοντας 33.000 εργαζόμενους στον δρόμο χωρίς αποζημίωση.

[24] Η κατοικία του Ντόναλντ Τραμπ στη Φλόριντα.

[25] Αναφορά στην εμβληματική ατάκα από την ταινία του 1972 ‘Ο Νονός’, του Φράνσις Φορντ Κόπολα.

[26] Private equitization: Δεν υπάρχει κάποιος ανάλογος όρος στα ελληνικά. Σημαίνει ιδιωτικοποίηση, μετατροπή σε ιδιωτική επιχείρηση με το νόημα ότι η χώρα αντιμετωπίζεται πλέον σαν χαρτοφυλάκιο επενδυτικής εταιρείας.

[27] Το Goodfellas (Τα Καλά Παιδιά) είναι μια αμερικανική γκανγκστερική ταινία του 1990 σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε. Αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Πιλέτζι, ‘Wiseguy’, του 1985 που αφηγείται την άνοδο και την πτώση του συνεργάτη της Μαφίας Χένρι Χιλ, των φίλων και της οικογένειάς του από το 1955 έως το 1980.

[28] USS “United States”: Λογοπαίγνιο και μεταφορά με την ονομασία των πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. USS = United States Ship (Πλοίο των Ηνωμένων Πολιτειών).

[29] Ο όρος proxy χρησιμοποιείται εκτενώς τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα για να περιγράψει τους πολέμους δια αντιπροσώπων (proxy wars), όπως τον πόλεμο του ΝΑΤΟ ενάντια στη Ρωσία δια της Ουκρανίας. Η λειτουργία του proxy είναι να μπαίνει μπροστά ώστε να κρύβεται ο πραγματικός υποκινητής και να μην υφίσταται αυτός τις συνέπειες. Έτσι, οι όροι ‘μπροστινός’ ή ‘αυτοφωράκιας’ που έχει υποδείξει ο κ. Σ. Μητραλέξης είναι οι πιο κατάλληλοι για την ερμηνεία αυτής της λειτουργίας.

[30] If you believe that, I’ve got a bridge to sell you: Πρόκειται για έναν πασίγνωστο αγγλικό ιδιωματισμό που χρησιμοποιείται για να δείξει ότι κάποιος είναι εξαιρετικά εύπιστος/κορόιδο. Ανάλογες ελληνικές εκφράσεις είναι: ‘Αν το πιστεύεις αυτό, τότε τρως κουτόχορτο’, ‘Αν το πιστεύεις αυτό, τότε σου πουλάω φύκια για μεταξωτές κορδέλες’. Η αναφορά στη Βαλτιμόρη είναι ακόμα πιο σαρκαστική, υπονοώντας την πρόσφατη κατάρρευση της γέφυρας εκεί (2024)—δηλαδή σου πουλάει κάτι που είναι ήδη κατεστραμμένο.

[31] second only to dealing with a Sicilian when death is on the line, στο κείμενο. Πρόκειται για αναφορά σε πασίγνωστη ατάκα από την ταινία The Princess Bride (1987). The Princess Bride (ελληνικός τίτλος: “Τρελές Ιστορίες Έρωτα και Φαντασίας”) είναι μια αμερικανική κωμωδία περιπέτειας φαντασίας διασκευασμένη από μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Γκόλντμαν. Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός τολμηρού αγρότη ονόματι Γουέστλι, συνοδευόμενου από συντρόφους που γνωρίζει στην πορεία, οι οποίοι πρέπει να σώσουν την αληθινή του αγάπη, την  Πριγκίπισσα Μπάτερκαπ, που την απήγαγε η συμμορία του πανούργου Σικελού κακοποιού Βιτζίνι για λογαριασμό του κακού Πρίγκιπα Χάμπερντινκ.

[32] Realpolitik (ρεαλιστική πολιτική), θεωρία των διεθνών σχέσεων που βασίζεται σε ψυχρούς υπολογισμούς ισχύος και εθνικού συμφέροντος παρά σε ιδεολογίες.

[33] John Mearsheimer: Διάσημος Αμερικανός καθηγητής πολιτικών επιστημών, γνωστός για την κριτική του στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ (ειδικά για την Ουκρανία, το Ιράν και το Ισραήλ).

[34] Το σύμβολο των ΗΠΑ.

[35] Λογοπαίγνιο με τη γνωστή σειρά αμερικανικών ταινιών φαντασίας και τη γνωστή δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ, την 1η Μαΐου 2026, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στη Φλόριντα (στο Forum Club of the Palm Beaches), που αναφερόταν στη μία και μοναδική έφοδο του αμερικανικού ναυτικού των ΗΠΑ σε Ιρανικό εμπορικό πλοίο (το Touska, ένα πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, που δεν μπορεί να μεταφέρει πετρέλαιο): ‘Και καταλάβαμε το πλοίο, καταλάβαμε το φορτίο, καταλάβαμε το πετρέλαιο. Είναι μια πολύ κερδοφόρα επιχείρηση… Είμαστε σαν πειρατές. Είμαστε κατά κάποιο τρόπο σαν πειρατές.’

* Με τα λόγια του ίδιου του συντάκτη: Ονομάζομαι Indrajit Samarajiva και είμαι συγγραφέας. Γεννήθηκα το 1982 στο Βανκούβερ του Καναδά, όπου οι γονείς μου έκαναν το διδακτορικό τους. Έζησα στη Σρι Λάνκα για λίγο καιρό πριν μετακομίσω στο Άπερ Άρλινγκτον του Οχάιο, όπου μεγάλωσα. Σπούδασα Γνωσιακές Επιστήμες στο Μόντρεαλ. Ως ενήλικας, επέστρεψα στη Σρι Λάνκα, όπου ζω από τότε. Έχω ξεκινήσει μερικά περιοδικά, έχω εργαστεί για μια μεγάλη εταιρεία τηλεπικοινωνιών, έχω βοηθήσει στη δημιουργία πολλών ιστοσελίδων, έχω διατελέσει διαδικτυακός συντάκτης εφημερίδας και έχω ξεκινήσει και πουλήσει μια νεοσύστατη επιχείρηση εστίασης.
Τώρα γράφω σχεδόν κάθε μέρα, κάτι που ήταν το όνειρό μου από την πρώτη δημοτικού. Είμαι 41 ετών, έχω γυναίκα, δύο παιδιά, μια γάτα, ένα πολύ άτακτο σκυλί και τρία ψάρια που κανείς δεν συμπαθεί. Τα θέματα για τα οποία γράφω γενικά είναι η κατάρρευση (επειδή μπορώ να την παρατηρήσω και η χώρα μου βρίσκεται μπροστά στην ζοφερή καμπύλη), η κλιματική αλλαγή (η οποία συνειδητοποιώ τώρα ότι είναι σύμπτωμα της γενικότερης κατάρρευσης), η Λευκή Αυτοκρατορία (έτσι αποκαλώ την αμερικανική αυτοκρατορία που έχει όλους τους παλιούς αποικιοκράτες ως υποτελείς), η φιλοσοφία, η πολιτική και οτιδήποτε περνάει από το μυαλό μου. Βρίσκομαι σε μια πολύ μακρά διαδικασία κατανόησης πραγμάτων και δεν νομίζω ότι αυτό θα τελειώσει ποτέ, αλλά χαίρομαι να συνομιλώ μαζί σας, ακόμα κι αν δεν συμφωνούμε σε όλα.

Πηγή: indi.ca