της Mawadda Iskandar*
μετάφραση Φλώρα Παπαδέδε

The Cradle, 08/01/2026

Σε μια συνέντευξη στο The Cradle, ο αξιωματούχος των Ανσαράλλαχ, Αλή αλ-Ιμάντ, αποκαλύπτει πώς το Τελ Αβίβ και η Ουάσινγκτον κατευθύνουν από το παρασκήνιο τη σύγκρουση Ριάντ-Άμπου Ντάμπι και προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε κλιμάκωση θα αντιμετωπίσει αποφασιστική αντίσταση σε ολόκληρη την περιοχή.

Με τις εντάσεις να αυξάνονται και τις συμμαχίες να διασπώνται, η Υεμένη βρίσκεται για άλλη μια φορά στην πρώτη γραμμή μιας ευρύτερης ιμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης. Καθώς το Ριάντ και το Άμπου Ντάμπι ανταγωνίζονται για επιρροή και εδάφη, ο πραγματικός πόλεμος, λέει ο ανώτερος αξιωματούχος των Ανσαράλλαχ, Αλή αλ-Ιμάντ, δεν είναι μεταξύ των μοναρχιών του Κόλπου, αλλά ενάντια στη βούληση του λαού της Υεμένης. Και ενορχηστρώνεται μακριά από την Αραβική Χερσόνησο.

Ο άλλοτε ενωμένος συνασπισμός Σαουδικής Αραβίας-Εμιράτων που πολεμά την Υεμένη έχει διαλυθεί δραματικά, κάτι που υπογραμμίζουν οι αεροπορικές επιδρομές της Σαουδικής Αραβίας στα νότια λιμάνια και η απαίτηση του Ριάντ να αποσύρει το Άμπου Ντάμπι τις δυνάμεις του, εν μέσω διαφορών για τον έλεγχο στρατηγικής περιοχής κοντά στα σύνορα με τη Σαουδική Αραβία.

Η Σαουδική Αραβία έχει κινηθεί για να ανακτήσει περιοχές που κατέλαβε το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο (ΝΜΣ)[1], το οποίο υποστηρίζεται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) στο Χαντραμαούτ και την Αλ-Μάχρα[2], απομακρύνοντας μάλιστα τον ηγέτη του ΝΜΣ, Αϊντάρους αλ-Ζουμπάιντι, από το Προεδρικό Συμβούλιο Ηγεσίας (ΠΣΗ)[3] της Υεμένης και κατηγορώντας τα ΗΑΕ ότι τον έβγαλαν λαθραία από τη χώρα.

Αυτές οι συγκρούσεις αποκαλύπτουν μια βαθύτερη ρήξη μεταξύ των δύο μοναρχιών του Κόλπου σχετικά με το μέλλον της Υεμένης, με το Ριάντ να βλέπει την επέκταση του ΝΜΣ προς τα σύνορά του ως απειλή για την ασφάλεια και το Αμπού Ντάμπι να επιδιώκει τη δική του περιφερειακή επιρροή.

Ο Ιμάντ, επικεφαλής του Κεντρικού Οργανισμού Ελέγχου και Λογοδοσίας της Υεμένης και ανώτερο μέλος του πολιτικού γραφείου των Ανσαράλλαχ, μιλάει στο The Cradle για την επόμενη φάση του πολέμου στην Υεμένη.

Σε αυτή την αποκλειστική συνέντευξη, αποκαλύπτει τις εσωτερικές διεργασίες του ρήγματος Σαουδικής Αραβίας-ΗΑΕ, τον ρόλο της Ουάσιγκτον στη διατήρηση αυτής της σύγκρουσης και τα στρατιωτικά σχέδια του Τελ Αβίβ στην Ερυθρά Θάλασσα.

Επίσης, παρουσιάζει τη θέση της Σαναά σχετικά με τις διαπραγματεύσεις, τη στρατιωτική ετοιμότητα και το μέλλον του κράτους της Υεμένης.

(Αυτή η συνέντευξη έχει υποστεί επεξεργασία για λόγους έκτασης και σαφήνειας)

The Cradle: Πώς βλέπετε την εσωτερική ρήξη μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ για την Υεμένη;

Ιμάντ: Αυτό που παρατηρούμε αποτελεί μια προσεκτικά διαχειριζόμενη σύγκρουση, ενορχηστρωμένη από τον παγκόσμιο Σιωνισμό μέσω των ΗΠΑ και της ισραηλινής οντότητας. Χρησιμοποιούν τους περιφερειακούς πληρεξουσίους τους, τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ. Στόχος είναι να κατακερματιστεί η περιοχή κατά μήκος θρησκευτικών και περιφερειακών γραμμών, οδηγώντας σε ατελείωτους, άσκοπους πολέμους.

Παρά τη σύγκρουσή τους, ο Σαουδάραβας υπουργός Άμυνας δηλώνει ότι ο στόχος είναι οι «Χούθι», ενώ ο επικεφαλής του ΝΜΣ που υποστηρίζεται από τα ΗΑΕ, Αϊντάρους αλ-Ζουμπάιντι, δηλώνει ότι ο στόχος είναι η Σαναά.

Η διαμάχη θα συνεχιστεί. Η Σαουδική Αραβία συνεχίζει να αντιμετωπίζει τις χώρες του Κόλπου απλώς ως κρατίδια, θεωρώντας τον εαυτό της ως τον μεγαλύτερο αδελφό ή πατρική φιγούρα. Η σταθερά σε όλες αυτές τις μετατοπίσεις είναι η συνεχιζόμενη υποταγή του Κόλπου στις αποφάσεις των ΗΠΑ.

The Cradle: Τα ΗΑΕ ισχυρίζονται ότι έχουν αποσυρθεί από την Υεμένη. Έχει συμβεί όντως αυτό;

Ιμάντ: Η φερόμενη αποχώρηση των Εμιράτων το 2019 ήταν καθαρά επιφανειακή. Δεν έφυγαν ποτέ. Η παρουσία των Εμιράτων παραμένει μέσω στρατιωτικών διοικητών που διαχειρίζονται το πεδίο, φιλανθρωπικών οργανώσεων που συλλέγουν πληροφορίες, φυλακών, μισθοφόρων και πιστών τους επίλεκτων δυνάμεων.

Μπορεί να έχουν μειώσει το ορατό τους αποτύπωμα σε μέρη όπως το Άντεν ή η Μόκα, αλλά εξακολουθούν να διαμορφώνουν τα γεγονότα από το παρασκήνιο, με την πλήρη υποστήριξη της Ουάσινγκτον. Οι ΗΠΑ δεν θα τους επιτρέψουν να φύγουν, ειδικά όταν πρόκειται για τα νησιά και τις στρατηγικές παράκτιες περιοχές της Υεμένης για τις οποίες η Σαουδική Αραβία έχει δείξει ελάχιστο ενδιαφέρον.

Η ανακοίνωση της απόσυρσης ήταν μέρος ενός ελιγμού. Πρώτον, για να προληφθεί μια απροσδόκητη αντίδραση της Σαουδικής Αραβίας και, δεύτερον, για να αναδιαμορφωθεί η σύγκρουση με μια ευρύτερη προσπάθεια συνασπισμού, ενσωματώνοντας νέους πληρεξουσίους όπως η Islah (θυγατρική της Μουσουλμανικής Αδελφότητας), ώστε να διαδραματίσουν μεγαλύτερο ρόλο στην μάχη κατά της Σαναά.

The Cradle: Ποια είναι η τρέχουσα κατάσταση των διαπραγματεύσεων με τη Σαουδική Αραβία;

Ιμάντ: Οι συνομιλίες έχουν βαλτώσει. Εκτός από κάποια κίνηση στο θέμα των κρατουμένων, όλα τα άλλα έχουν παγώσει. Ο οδικός χάρτης που συμφωνήθηκε πριν από σχεδόν δύο χρόνια έχει κολλήσει επειδή το Ριάντ αρνείται να τηρήσει τις δεσμεύσεις του.

Η Σαουδική Αραβία πιστεύει λανθασμένα ότι έχει το πάνω χέρι μετά τις εξελίξεις στη Γάζα και την Υεμένη. Αντιμετωπίζει αυτή τη φάση ως ευκαιρία για να μας αποσπάσει παραχωρήσεις μέσω αποκλεισμού και οικονομικής πίεσης.

Πολιτικά, δεν θα δεχτούμε πρωτοβουλίες από τη Σαουδική Αραβία. Οι Υεμενίτες μπορούν να καταλήξουν σε συναίνεση μεταξύ τους. Όποιον επιβάλουν ως ηγέτη του ΠΣΗ -το οποίο ουσιαστικά συνίσταται από μια ομάδα πολιτοφυλακών διαιρεμένων κατά μήκος των μετώπων των μαχών – δεν θα έχει κανένα ρόλο στο μέλλον της Υεμένης.

Η Σαουδική Αραβία δεν επιδιώκει μια επίλυση. Όλες οι ενδείξεις υποδηλώνουν μια στροφή προς στρατιωτική κλιμάκωση παρά προς πολιτική κατανόηση, σύμφωνα με δεδομένα πληροφοριών, ισραηλινές δηλώσεις και διαρροές σχετικά με προετοιμασίες για μια νέα αντιπαράθεση.

The Cradle: Έχει επηρεάσει η Ιρανο-Σαουδαραβική προσέγγιση το ζήτημα της Υεμένης;

Ιμάντ: Καθόλου. Οι κινήσεις της Σαουδικής Αραβίας στην περιοχή δεν πηγάζουν από ανεξάρτητη βούληση, αλλά από έναν ρόλο που επιβάλλεται από τη Δύση, τοποθετώντας την ως τον κύριο περιφερειακό υποτελή. Έτσι, κάθε άνοιγμα εξακολουθεί να περιορίζεται από την αμερικανο-σιωνιστική ατζέντα.

Το Ριάντ νομίζει ότι κέρδισε τον πόλεμο της Γάζας και θέλει να ανακτήσει τον έλεγχο της περιφερειακής δυναμικής. Αλλά αυτό συνιστά αυταπάτη. Δεν υπάρχει πραγματική προσέγγιση με το Ιράν. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Η εχθρότητα επιμένει – η ρητορική των μέσων ενημέρωσης παραμένει επιθετική, οι πολιτικές στρέφονται στην αντιπαράθεση και το βασίλειο παραμένει κόμβος κατασκοπείας.

Αυτή η διογκωμένη αυτό-εικόνα είναι επικίνδυνη. Εσωτερικά, το βασίλειο είναι εύθραυστο – ο ιδεολογικός του πυρήνας έχει διαβρωθεί και ο στρατός του είναι πολύ αδύναμος για να ανταποκριθεί σε μεγάλες μάχες.

Το σχέδιο των ΗΠΑ είναι να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τη Σαουδική Αραβία ως εργαλείο χάους, όχι σταθερότητας. Τα οικονομικά έργα αποτελούν απλώς αναισθητικά. Ο μακροπρόθεσμος στόχος μπορεί να είναι ακόμη και ο κατακερματισμός του βασιλείου.

The Cradle: Εάν η Σαουδική Αραβία ή οι σύμμαχοί της εξαπολύσουν άλλη μια επίθεση, ποια θα είναι η απάντηση των Ανσαράλλαχ;

Ιμάντ: Οποιαδήποτε στρατιωτική κλιμάκωση εναντίον της Σαναά – οποιαδήποτε σφαίρα, ενέργεια ή μάχη που εξαπολύεται από οποιαδήποτε πολιτική παράταξη – θα ιδωθεί στο πραγματικό της πλαίσιο: ως υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας.

Όλα τα τοπικά όργανα και οι μισθοφόροι κατευθύνονται από αξιωματικούς των μυστικών υπηρεσιών της και αυτό που συνέβη στο νότο αποτελεί την απόδειξη.

Οι επιλογές των στόχων μας έχουν επεκταθεί σημαντικά. Η Σαουδική Αραβία θα φέρει το πλήρες κόστος αυτού του πολέμου – όχι μόνο στρατιωτικά, αλλά και πολιτικά και κοινωνικά – ειδικά δεδομένης της αυξανόμενης εσωτερικής συναίνεσης πίσω από την αντιπαράθεση.

Το πεδίο της μάχης είναι έτοιμο. Παρ’ ότι εξακολουθούμε να προτιμούμε μια πολιτική λύση, ειδικά στο οικονομικό μέτωπο. Αν όμως δεν μπορέσουμε να επιλύσουμε αυτό το ζήτημα πολιτικά, τότε, όπως έχει δηλώσει ο ηγέτης μας [Αμπντούλ Μαλίκ αλ-Χούθι]: «Θα στοχεύσουμε τράπεζες αντί τραπεζών, το αεροδρόμιο του Ριάντ αντί του αεροδρομίου της Σαναά και τα λιμάνια τους αντί των λιμανιών μας».

The Cradle: Ποιος είναι ο ρόλος των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου σε αυτόν τον πόλεμο;

Ιμάντ: Ένα από τα πιο σημαντικά όπλα των Αμερικανών και των Σιωνιστών είναι η τεχνολογία και το δίκτυο των πρακτόρων τους επί του εδάφους.

Έχουμε ανακαλύψει 10 δίκτυα κατασκοπείας, τρία από τα οποία τα αποκαλύψαμε δημόσια. Αυτοί οι πυρήνες λειτουργούσαν με προηγμένο εξοπλισμό και υπό τη διοίκηση Σαουδαράβων και Βρετανών αξιωματικών στο Ριάντ. Άλλοι είχαν εισχωρήσει σε ΜΚΟ που συνδέονται με τον ΟΗΕ.

Υπάρχει ένα τεράστιο αρχείο που δεν έχουμε δημοσιοποιήσει πλήρως στα μέσα ενημέρωσης. Εάν δημοσιευθεί, θα αποκαλύψει τον επικίνδυνο ρόλο κατασκοπείας αυτών των οργανισμών, που γλιτώνουν έτσι τις μυστικές υπηρεσίες από την ανάγκη για απευθείας παρουσία.

The Cradle: Ποιοι είναι οι στόχοι του Ισραήλ στην Υεμένη και την Ερυθρά Θάλασσα;

Ιμάντ: Οποιαδήποτε ισραηλινή κίνηση – είτε μέσω των ΗΑΕ στην Υεμένη, είτε σε χώρες της Ερυθράς Θάλασσας, είτε ακόμα και εντός της Σαουδικής Αραβίας – αποτελεί άμεση απειλή, μέρος αυτού που εδώ και καιρό περιγράφεται ως «Μεγάλο Ισραήλ» ή η «Νέα Μέση Ανατολή» όπως ορίζεται από τις ΗΠΑ.

Αυτή η αυταπάτη τροφοδοτείται από υποτακτικά καθεστώτα και ένα κοινό που εύκολα εκτονώνεται με βραχυπρόθεσμη οργή.

Οι κινήσεις τους γύρω από την Ερυθρά Θάλασσα – όπως η αναγνώριση της Σομαλιλάνδης[4] και η εγκατάστασή τους στην Ερυθραία[5] – αποτελούν μέρος μιας στρατιωτικής ανάπτυξης, σε στενό συντονισμό με τα ΗΑΕ. Αυτά συνιστούν εφαλτήρια για μελλοντικούς πολέμους.

The Cradle: Οι Ανσαράλλαχ μιλούσαν για ένα ενιαίο μέτωπο με τον Άξονα της Αντίστασης. Εξακολουθεί αυτό να αποτελεί βασικό δόγμα;

Ιμάντ: Ο ηγέτης των Ανσαράλλαχ ισχυρίζεται ότι η ενότητα των μετώπων παραμένει βασική αρχή του Άξονα της Αντίστασης – όχι μια προσωρινή στάση. Παρά τον ηγετικό ρόλο της Υεμένης τα τελευταία δύο χρόνια, λειτουργούμε με την πεποίθηση ότι οι αληθινοί ηγέτες και δάσκαλοι της αντίστασης παραμένουν στις χώρες της ακλόνητης πίστης – τον Λίβανο και την Παλαιστίνη.

Η ενότητα των μετώπων ματαίωσε τα πιο επικίνδυνα δυτικά σχέδια, ιδίως τον θρησκευτικό κατακερματισμό. Η πρόσφατη περίοδος έχει μόνο ενισχύσει την αποφασιστικότητα και την ετοιμότητά μας.

The Cradle: Τι είδους πολιτικό μέλλον οραματίζονται οι Ανσαράλλαχ για την Υεμένη;

Ιμάντ: Η διαδικασία μετασχηματισμού είναι σοβαρή σε αντίθεση με τον θόρυβο των μέσων ενημέρωσης και την προπαγάνδα της άλλης πλευράς, της οποίας η πολιτική και οικονομική εξάρτηση έχει αποκαλυφθεί.

Συμμετείχα στη Διάσκεψη Εθνικού Διαλόγου και ήμουν ανοιχτός στο να συζητήσουμε για ομοσπονδιοποίηση. Σύντομα όμως διαπιστώσαμε ότι επρόκειτο για ένα παραπλανητικό σχέδιο διαίρεσης της χώρας κατά μήκος θρησκευτικών και ιστορικών γραμμών, προς εξυπηρέτηση των σαουδαραβικών και αμερικανικών συμφερόντων.

Τα σχέδια αποκέντρωσης και ομοσπονδιοποίησης δεν είχαν ποτέ ως στόχο να εξυπηρετήσουν τον λαό, αλλά να βυθίσουν την Υεμένη σε ατελείωτες συγκρούσεις. Αυτό που προτείνει σήμερα ο νότος δεν στοχεύει στην οικοδόμηση ενός κυρίαρχου, ανεπτυγμένου κράτους, αλλά στην επέκταση του πεδίου της μάχης. Γι’ αυτό δεν βλέπουμε άλλη λύση παρά μόνο στην ενότητα – του λαού και της χώρας.

The Cradle: Τι μήνυμα στέλνετε σε αυτό το στάδιο στον λαό της Υεμένης, στον Άξονα της Αντίστασης και στους αντιπάλους σας;

Ιμάντ: Να ποντάρεις στις ΗΠΑ ή το Ισραήλ είναι μια θανάσιμη ψευδαίσθηση. Οι εμπειρίες στη Γάζα, το Ιράκ και το Αφγανιστάν αποδεικνύουν ότι η Δύση φέρνει μόνο καταστροφή – ανεξάρτητα από το ότι ντύνει τα σχέδιά της με ήπια συνθήματα.

Αυτή είναι μια κρίσιμη και δύσκολη φάση – αλλά και μια ιστορική ευθύνη. Οι Ανσαράλλαχ παραμένουν ακλόνητοι, βαδίζοντας αυτό το μονοπάτι δίπλα σας, θριαμβεύοντας παρά την πίεση.

Όσο για το μήνυμα προς τις γειτονικές χώρες – ιδιαίτερα τη Σαουδική Αραβία – πρόκειται για μια άμεση προειδοποίηση. Το δυτικό σχέδιο είναι σαφές: εσείς είστε ο πραγματικός στόχος, όχι η Υεμένη. Η Σαναά είναι ακλόνητη, ενώ άλλους τους προορίζουν για εύκολη λεία.

Οι Ανσαράλλαχ αντιμετωπίζουν αυτή τη συγκυρία ως μια ανοιχτή αντιπαράθεση. Θα είμαστε το χέρι του Θεού στη γη για να αντιμετωπίσουμε αυτά τα σχέδια, καθοδηγούμενοι από τη λαϊκή συνείδηση ​​και την εμπειρία του πεδίου της μάχης που αποκτήθηκε μέσα από χρόνια αντίστασης.

Υποσημειώσεις της Μεταφράστριας:

[1] Το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο (ΝΜΣ) ήταν, μέχρι τον Ιανουάριο του 2026, μια πολιτική και στρατιωτική οργάνωση στην Υεμένη, ελεγχόμενη από τα ΗΑΕ, που σχηματίστηκε το 2017 μετά τη διάσπαση του λεγόμενου Νότιου Κινήματος που υποστηριζόταν από το συνασπισμό Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ και αντιμάχονταν το Κίνημα Άνσαρ Αλλάχ της Υεμένης. Το Νότιο Κίνημα ξεκίνησε τον εμφύλιο πόλεμο στην Υεμένη, τον Φεβρουάριο του 2015 μη επιτρέποντας στην κυβέρνηση των Άνσαρ Αλλάχ να εγκατασταθεί στο Άντεν και καλώντας τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ να βομβαρδίσουν τις ένοπλες δυνάμεις της Υεμένης -πράγμα που έκαναν φυσικά αυτοστιγμής. Δημιούργησε ένα μόρφωμα στο νότιο τμήμα της χώρας, το οποίο αναγνωρίζεται από τη Δύση και τον ΟΗΕ ως η επίσημη κυβέρνηση της Υεμένης. Επισημαίνουμε ότι η κυβέρνηση των Άνσαρ Αλλάχ είναι εκλεγμένη από και ελέγχει τα εδάφη του 75% των κατοίκων της χώρας. Το ΝΜΣ, μέχρι τον Δεκέμβρη του 2025, συμμετείχε στην κατοχή των εδαφών της Νότιας Υεμένης μέσα από το υποστηριζόμενο από τη Σαουδική Αραβία, Προεδρικό Συμβούλιο Ηγεσίας (ΠΣΗ), μαζί με την Αλ-Κάιντα της Αραβικής Χερσονήσου και το Ισλαμικό Κράτος (ISIS).  Το ΝΜΣ διεκδικούσε την απόσχιση του «Κράτους της Νότιας Αραβίας» από το υπόλοιπο έθνος, κατά μήκος των συνόρων της πρώην Νότιας Υεμένης, με το όνομα να είναι εμπνευσμένο από το πρώην Βρετανικό Προτεκτοράτο της Νότιας Υεμένης που ονομαζόταν ‘Ομοσπονδία της Νότιας Αραβίας’ .
Στις 2 Δεκεμβρίου 2025, το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο (ΝΜΣ) ξεκίνησε μια μεγάλης κλίμακας επίθεση με δύναμη 10.000 μαχητών εναντίον θέσεων της κυβέρνησης του Προεδρικού Συμβουλίου Ηγεσίας (ΠΣΗ) στο Κυβερνείο Χαντραμαούτ, επεκτεινόμενο τελικά στο Κυβερνείο Αλ-Μάχρα και σε άλλα γειτονικά κυβερνεία. Μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου, οι δυνάμεις του ΝΜΣ είχαν καταλάβει τον έλεγχο σχεδόν όλων των κυβερνείων που κάποτε αποτελούσαν μέρος της Νότιας Υεμένης, συμπεριλαμβανομένης ολόκληρης της νότιας ακτογραμμής, της παραμεθόριας περιοχής με το Ομάν και των πετρελαιοπηγών στο Κυβερνείο Χαντραμαούτ. Μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου, οι δυνάμεις του ΝΜΣ εκτιμάται ότι έλεγχαν το 90-95% των κατοικημένων περιοχών στην πρώην Νότια Υεμένη και τουλάχιστον το 80% των αποδεδειγμένων αποθεμάτων πετρελαίου της Υεμένης. Αυτό θεωρήθηκε ως μια σημαντική νίκη για τα ΗΑΕ και ένα σημαντικό χτύπημα στις φιλοδοξίες της Σαουδικής Αραβίας στην περιοχή, καθώς θα επέτρεπε στο ΝΜΣ να κηρύξει την απόσχιση της νότιας Υεμένης.
Οι συγκρούσεις κλιμακώθηκαν περαιτέρω στα τέλη Δεκεμβρίου. Η Σαουδική Αραβία απαίτησε την αποχώρηση του ΝΜΣ από τα κατακτημένα εδάφη και διεξήγαγε αεροπορικές επιδρομές σε θέσεις του, από τις 26 Δεκεμβρίου. Στις 30 Δεκεμβρίου 2025, η κυβέρνηση του ΠΣΗ, υποστηριζόμενη από τη Σαουδική Αραβία, ακύρωσε μια κοινή αμυντική συμφωνία με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), διέταξε την απόσυρση όλων των υπόλοιπων δυνάμεων των ΗΑΕ εντός 24 ωρών και επέβαλε προσωρινό αποκλεισμό στα σημεία εισόδου. Στη συνέχεια, τα ΗΑΕ ανακοίνωσαν την πλήρη απόσυρση του εναπομείναντος προσωπικού τους, τερματίζοντας ουσιαστικά την άμεση στρατιωτική τους παρουσία και σηματοδοτώντας μια de facto διάλυση του συνασπισμού με τη Σαουδική Αραβία ενάντια στους Άνσαρ Άλλαχ.
Στις 30 Δεκεμβρίου, η Σαουδική Πολεμική Αεροπορία πραγματοποίησε αεροπορικές επιδρομές στην πόλη-λιμάνι Μουκάλα, που ελέγχονταν από το ΝΜΣ. Στις 2 Ιανουαρίου 2026, οι δυνάμεις του ΠΣΗ, υποστηριζόμενες από σαουδαραβικές αεροπορικές επιδρομές, ξεκίνησαν αντεπίθεση για την ανακατάληψη των εδαφών που είχε καταλάβει το ΝΜΣ. Υποστηριζόμενες από τη Σαουδική Αραβία, οι δυνάμεις του ΠΣΗ προέλασαν γρήγορα, ανακαταλαμβάνοντας όλα τα νότια εδάφη και εν μέσω της κατάρρευσης της αντίστασης του ΝΜΣ εισήλθαν στο Άντεν. Ο ηγέτης του ΝΜΣ, Αϊντάρους αλ-Ζουμπάιντι, απομακρύνθηκε από τη θέση του στο Προεδρικό Συμβούλιο, κατηγορήθηκε για προδοσία και διέφυγε στα ΗΑΕ. Στις 9 Ιανουαρίου, το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο ανακοίνωσε τη διάλυσή του, καθώς έπαψε να ελέγχει οποιοδήποτε έδαφος.

[2] Κυβερνεία (περιφέρειες) στο νοτιο-ανατολικό τμήμα της Υεμένης στα σύνορα με τη Σαουδική Αραβία και το Ομάν.

[3] Το Προεδρικό Συμβούλιο Ηγεσίας (ΠΣΗ) είναι η υποστηριζόμενη από τη Σαουδική Αραβία κυβέρνηση της κατεχόμενης Υεμένης και σχηματίστηκε στις 7 Απριλίου 2022. Προεδρεύεται από τον Rashad al-Alimi και έχει οκτώ μέλη, τρεις εκ των οποίων ήταν εκπρόσωποι του Νότιου Μεταβατικού Συμβουλίου (ΝΜΣ). Τον Δεκέμβριο του 2025, οι δυνάμεις της Σαουδικής Αραβίας που φρουρούσαν την έδρα του ΠΣΗ στο Άντεν αποσύρθηκαν από την πόλη εν μέσω της κατάληψής της από το ΝΜΣ μαζί με τον Πρόεδρο και τα μέλη του Συμβουλίου που ήταν προσκείμενα στη Σαουδική Αραβία. Μετά την επικράτηση των Σαουδαραβικών δυνάμεων επί των δυνάμεων των ΗΑΕ, το ΠΣΗ ανασυστάθηκε με όλα τα μέλη προσκείμενα στη Σαουδική Αραβία. Φυσικά, όλο αυτό θα μπορούσε να περιγραφεί και ως δύο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα…

[4] Η Σομαλιλάνδη αποτελεί ένα αυτονομιστικό καθεστώς, που αποσχίστηκε το 1991 από τη Σομαλία, στο Κέρας της Αφρικής. Βρίσκεται στη νότια ακτή του Κόλπου του Άντεν και συνορεύει με το Τζιμπουτί στα βορειοδυτικά, την Αιθιοπία στα νότια και δυτικά και τη Σομαλία στα ανατολικά. Έχει περίπου 6,2 εκατομμύρια κατοίκους και μεγαλύτερη πόλη είναι η Χαργκέισα. Στις 26 Δεκεμβρίου 2025, το ‘Ισραήλ’ είναι το πρώτο και μόνο κράτος που την αναγνώρισε.

[5] Το Κράτος της Ερυθραίας είναι μια χώρα της βορειοανατολικής Αφρικής στα παράλια της Ερυθράς θάλασσας με πληθυσμό 3.607.000 κατοίκων. Ανατολικά βλέπει στην Ερυθρά θάλασσα, συνορεύει δυτικά με το Σουδάν, νότια με την Αιθιοπία, και νοτιοανατολικά με το Τζιμπουτί. Πρωτεύουσα είναι η Ασμάρα. Η Ερυθραία έγινε ανεξάρτητο κράτος μόλις το 1993, στις 24 Μαΐου, όταν και ανεξαρτητοποιήθηκε από την Αιθιοπία, αποκλείοντας έτσι στη δεύτερη την πρόσβαση στην Ερυθρά θάλασσα. Βρίσκεται σε συνεχείς διενέξεις με την Αιθιοπία και το Τζιμπουτί.

* Η Mawadda Iskandar είναι δημοσιογράφος και ερευνήτρια από το Μπαχρέιν που ειδικεύεται σε θέματα του Περσικού Κόλπου. Είναι παραγωγός αρκετών ντοκιμαντέρ και έχει δημοσιεύσει πολλές έρευνες.

Πηγή: thecradle.co