Αυτός είναι ένας Δομημένος Πόλεμος Φθοράς. Και το σενάριο έχει γραφτεί στην Τεχεράνη.

του Pepe Escobar*
μετάφραση Φλώρα Παπαδέδε

Strategic-Culture, 05/03/2026

Η Αποκεντρωμένη Μωσαϊκή Άμυνα του Ιράν – η επίσημη ονομασία – βελτιστοποιείται συνεχώς 24/7: αποτελεί τη μακροπρόθεσμη στρατηγική των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) για έναν αργό θάνατο[1], σχεδιασμένο να αφαιμάξει την Αυτοκρατορία του Χάους.

Ας περπατήσουμε μέσα από τα διασυνδεδεμένα κανάλια που διαπερνούν το αντισυνταγματικό, ανέφικτο, στρατηγικά καταστροφικό βάλτο που έχει δημιουργήσει η Αυτοκρατορία του Χάους.

Η μωσαϊκή ανθεκτικότητα και η μακροπρόθεσμη στρατηγική του Ιράν, ο πειρασμός αυτής της φρικαλέας κουλτούρας θανάτου στη Δυτική Ασία να κάνει χρήση πυρηνικών, η επερχόμενη, αδυσώπητη Κόλαση του Αναχαιτιστή, η αδιάκοπη προσπάθεια της Κίνας να εγκαταλείψει την παλιά τάξη (συσσώρευση χρυσού, απόρριψη δολαρίων), η πρόοδος των BRICS στη δημιουργία ενός παράλληλου χρηματοπιστωτικού συστήματος, η κατάρρευση των υποτελών των ΗΠΑ σε διάφορα γεωγραφικά πλάτη: όλα αυτά επιταχύνουν μια ριζική επανεκκίνηση του συστήματος.

Και μετά, ο Βλαντίμιρ Πούτιν, απλώς αδιάφορα, σχεδόν παρεμπιπτόντως, ανακοινώνει ότι τελικά μπορεί να μην υπάρχει ρωσικό φυσικό αέριο προς πώληση στην ΕΕ:

«Ίσως θα είχε περισσότερο νόημα να σταματήσουμε εμείς οι ίδιοι να προμηθεύουμε φυσικό αέριο στην ΕΕ και να στραφούμε σε αυτές τις νέες αγορές και να εδραιωθούμε εκεί (…) Και πάλι, θέλω να τονίσω: δεν υπάρχει κανένα πολιτικό κίνητρο εδώ. Αλλά αν πρόκειται να μας κλείσουν ούτως ή άλλως την αγορά σε έναν ή δύο μήνες, ίσως είναι καλύτερο να φύγουμε τώρα και να επικεντρωθούμε σε χώρες που είναι αξιόπιστοι εταίροι. Τούτου λεχθέντος, δεν πρόκειται για απόφαση. Απλώς σκέφτομαι φωναχτά. Θα ζητήσω από την κυβέρνηση να το εξετάσει μαζί με τις εταιρείες μας.»

Ο αξιολύπητος καγκελάριος Bratwurst[2] ζήτησε άδεια από τον νεο-Καλιγούλα για να αγοράσει η Γερμανία ρωσικό πετρέλαιο. Την πήρε. Αλλά μπορεί να μην υπάρχει τίποτα να αγοράσει. Αυτός είναι ένας ενεργειακός πόλεμος και η ΕΕ για άλλη μια φορά δεν πληροί καν τις προϋποθέσεις για άστεγη ζητιάνα. Ούτε φυσικό αέριο από το Κατάρ, ούτε ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Τώρα επιστρέψτε στη ΝΑΤΟ-εμμονή σας για Αιώνιο Πόλεμο.

Η βομβαρδισμός του αγωγού πετροδολαρίων του Συμβούλιου Συνεργασίας του Κόλπου[3]

Αμέσως μετά τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη Αγιατολλάχ Χαμενεΐ το περασμένο Σάββατο, το Ιράν πέρασε σε αποκεντρωμένη διοίκηση, έλεγχο και πυρήνες με σχέδιο βαθιάς διαδοχής 4 επιπέδων, εξαπολύοντας αδιάκοπες ομοβροντίες παλαιότερων, πιο αργών πυραύλων και drones αυτοκτονίας για να εξαντλήσουν τα αποθέματα των Patriot και των συστημάτων THAAD[4] σε βιομηχανική κλίμακα. Με αυτή την κίνηση, το Ιράν άλλαξε τους κανόνες του παιχνιδιού ήδη από την πρώτη ημέρα του πολέμου.

Όποιος έχει IQ πάνω από του ραδικιού γνωρίζει ότι η χρήση 3 πυραύλων Patriot –συνολικού κόστους 9,6 εκατομμυρίων δολαρίων– για την άμυνα εναντίον ενός μόνο παλαιού ιρανικού βαλλιστικού πυραύλου είναι παντελώς μη βιώσιμη.

Δεν είναι λοιπόν περίεργο που χρειάστηκαν μόνο 4 ημέρες πολέμου από το Συνδικάτο Επστάιν εναντίον του Ιράν για να γίνει της τρελής στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. 3,2 τρισεκατομμύρια δολάρια εξατμίστηκαν σε 4 ημέρες – και συνεχίζεται.

Το Στενό του Ορμούζ έχει κλείσει πρακτικά – εκτός για τα ρωσικά και κινεζικά πλοία. Τουλάχιστον το 20% των παγκόσμιων αναγκών σε πετρέλαιο δεν μεταφέρεται πουθενά. Ολόκληρη η παραγωγή LNG του Κατάρ είναι εκτός λειτουργίας – χωρίς να διαφαίνεται επανέναρξη. Το δεύτερο μεγαλύτερο πετρελαϊκό κοίτασμα του Ιράκ έχει σταματήσει τη λειτουργία του.

Και παρόλα αυτά, ο άστατος νεο-Καλιγούλας διακηρύσσει ότι ο πόλεμός του, που υποτίθεται θα διαρκούσε μόνο ένα Σαββατοκύριακο, μπορεί να συνεχιστεί για πέντε εβδομάδες και άλλοι βιομηχανικο-στρατιωτικοί κλόουν του Πενταγώνου μιλούν για παράταση μέχρι τον Σεπτέμβριο.

Στοχεύοντας ως νόμιμους στόχους και με απόλυτη ακρίβεια τα αμερικανικά συμφέροντα σε όλο το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (ΣΣΚ) – και όχι μόνο τις στρατιωτικές βάσεις – το Ιράν έστησε μια ωρολογιακή βόμβα. Πρόκειται για μια άμεση επίθεση στο πετροδολάριο (προς σιωπηλή χαρά του Πεκίνου). Η Τεχεράνη σίγουρα υπολόγισε ότι η αλυσιδωτή αντίδραση θα ήταν ακαριαία – μέχρι πανικού ως προοίμιο μιας νέας, γενικευμένης Μεγάλης Ύφεσης.

Το ΣΣΚ, χωρίς πετρέλαιο, καθώς και χωρίς ουσιαστική άμυνα εναντίον των πυραύλων/drones του Ιράν, σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν άλλοι χείμαρροι ψεύτικου χρήματος από τη Wall Street. Η φούσκα της τεχνητής νοημοσύνης, άλλωστε, χρηματοδοτείται από «επενδύσεις» του ΣΣΚ. Ο νέος βομβαρδισμός των αγωγών δεν είναι τύπου Nord Stream: είναι ο βομβαρδισμός του αγωγού πετροδολαρίων του ΣΣΚ.

Όλα αυτά συμβαίνουν σε χρόνο ρεκόρ, καθώς το αποκεντρωμένο μωσαϊκό του Ιράν τελειοποιείται. Για παράδειγμα, μια σειρά από θανατηφόρους πυραύλους κατά πλοίων – οι οποίοι δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ακόμη – συντονίζονται από τους Φρουρούς της Επανάστασης, το ναυτικό, τον στρατό και τις αεροδιαστημικές δυνάμεις. Το ίδιο ισχύει και για τα drones.

Ακόμα κι αν οι επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους δεν συμβαδίζουν με τον αρχικό, ιλιγγιώδη ρυθμό, είναι υπεραρκετές για να συνεχίσουν να σφυροκοπούν σταθερά τις στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ (των οποίων η αεράμυνα είναι ήδη σε μεγάλο βαθμό εξαντλημένη), να βυθίσουν την αίρεση του θανάτου στη Δυτική Ασία και το ΣΣΚ σε μια απόλυτη οικονομική κόλαση και να τρομοκρατήσουν θανάσιμα κάθε γωνιά των «παγκόσμιων αγορών».

Και παρ’ όλους τους λεονταρισμούς στην Ουάσιγκτον από τον γλοιώδη, κλόουν Υπουργό των Αιώνιων Πολέμων, δεκάδες ιρανικά υπόγεια στρατιωτικά φρούρια γεμάτα με δεκάδες χιλιάδες πυραύλους και εξοπλισμό παραμένουν αόρατα – και ανέγγιχτα.

Χρεοκοπώντας το επιχειρηματικό μοντέλο της Αυτοκρατορίας του Χάους

Είναι ένας απεγνωσμένος πόλεμος για τη διάσωση του πετροδολαρίου. Μια ενεργειακή δύναμη όπως το Ιράν που πραγματοποιεί συναλλαγές εκτός του πετροδολαρίου συνιστά το απόλυτο ανάθεμα, ειδικά επειδή η διαδικασία συνδυάζεται με την προσπάθεια των BRICS να δημιουργήσουν ανεξάρτητα συστήματα πληρωμών.

Η τεράστια δομική αστάθεια των χωρών του ΣΣΚ – γειτόνων του Ιράν – τους καθιστά ιδανική λεία. Άλλωστε, ολόκληρο το επιχειρηματικό τους μοντέλο βασίζεται στο πετροδολάριο σε αντάλλαγμα για μια μαφιόζικη «προστασία» των ΗΠΑ, η οποία θάφτηκε στην άμμο μόλις σε τέσσερις ημέρες πολέμου.

Σειρά έχει τώρα η Μηχανή Ασύμμετρου Πολέμου του Ιράν, που χρεοκοπεί σε πραγματικό χρόνο το επιχειρηματικό μοντέλο της Αυτοκρατορίας του Χάους.

Καθοριστικό τεκμήριο είναι η κατάρρευση του γκλαμουράτου ονείρου του Ντουμπάι – πολύ περισσότερο από την καταστροφή των συμφερόντων που σχετίζονται με τον 5ο Στόλο των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν, αλλά ακόμη και από τον βαλλιστικό πύραυλο που κατέστρεψε το ραντάρ φασικής διάταξης AN/FPS-132, αξίας 1,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στην αεροπορική βάση Αλ Ουντέιντ στο Κατάρ.

Μια συντονισμένη, σε εξέλιξη διάσπαση του ΣΣΚ, που καθίσταται ήδη αναπόφευκτη, σημαίνει αργά ή γρήγορα το τέλος της ανακύκλωσης των πετροδολαρίων, ανοίγοντας το παιχνίδι στο πετρογιουάν ή στο εμπόριο ενέργειας με ένα καλάθι νομισμάτων BRICS.

Το «ρουά ματ» προέρχεται από την περσική λέξη «Σαχ Ματ», που σημαίνει «ο βασιλιάς είναι ανήμπορος». Λοιπόν, ο αυτοκράτορας νεο-Καλιγούλας μπορεί να μην ξέρει ότι είναι γυμνός, επειδή είναι ανίκανος να παίξει σκάκι. Αλλά είναι αρκετά φοβισμένος ώστε να αρχίσει να ψάχνει απεγνωσμένα για μια διέξοδο.

Ο αεροδιάδρομος Αστραχάν-Τεχεράνης

Τώρα για τον ρόλο της Ρωσίας. Η εστίαση πρέπει να γίνει στον αεροδιάδρομο Αστραχάν-Τεχεράνης, γεμάτο με μυστικές πτήσεις φορτίων. Το στρατιωτικό αεροδρόμιο Τσκάλοφσκ κοντά στο Αστραχάν είναι ο βασικός κόμβος υλικοτεχνικής υποστήριξης του διαδρόμου: αεροσκάφη μεταφορών όπως τα Ιλιούσιν-76MD, τα Αντόνοφ-124 και τα Τουπόλεφ-0204-300C μετακινούνται πέρα ​​δώθε καλυμμένα με ειδικό υλικό που μειώνει την ορατότητα των ραντάρ και τα κρύβει από τα πολιτικά συστήματα εντοπισμού.

Το φορτίο τους φτάνει στο αεροδρόμιο Μεχραμπάντ στην Τεχεράνη (δεν αποτελεί έκπληξη ότι βομβαρδίστηκε από το Ισραήλ), το Πιαμ[5] και το Σαχίντ Μπεχεστί στο Ισφαχάν. Υφίσταται επίσης πολυδιάστατη εφοδιαστική αλυσίδα, καθώς ορισμένα φορτία παραδίδονται μέσω της Κασπίας Θάλασσας.

Όλα συντονίζονται από την 988η Ταξιαρχία Στρατιωτικής Επιμελητείας από το Αστραχάν. Το περιεχόμενο των φορτίων περιλαμβάνει εξαρτήματα για συστήματα αεράμυνας, μονάδες καθοδήγησης ραντάρ, υδραυλικά συστήματα για εκτοξευτές πυραύλων και μονάδες ραντάρ ανίχνευσης μεγάλης εμβέλειας.

Επιπλέον, βάσει ενός μυστικού πρωτοκόλλου, η Ρωσία προμηθεύει το Ιράν με υπερσύγχρονο εξοπλισμό ηλεκτρονικού πολέμου, συμπεριλαμβανομένης μιας έκδοσης εξαγωγής του συστήματος Κρασούχα[6]-4IR, ικανού για ηλεκτρονικές παρεμβολές τα συστήματα ραντάρ των αμερικανικών drones.

Προσθέστε σε αυτό ότι το Ιράν σύντομα θα αναπτύξει πλήρεις συστοιχίες S-400 – οι οποίες θα του επιτρέψουν να ελέγχει έως και το 70% του ιρανικού εναέριου χώρου.

Πώς το οικονομικό-πολιτικό στρες θα καταστεί αφόρητο

Και τώρα για το ρόλο της Τουρκίας.

Μόλις πριν δύο μήνες, η MIT – η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών – προειδοποίησε άμεσα τους Φρουρούς της Επανάστασης ότι Κούρδοι μαχητές προσπαθούσαν να περάσουν από το Ιράκ στο Ιράν. Ας το σκεφτούμε λίγο: ένα πλήρες μέλος του ΝΑΤΟ διαβιβάζει χρονικά ευαίσθητες επιχειρησιακές πληροφορίες στο Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης ακριβώς τη στιγμή που το Συνδικάτο Επστάιν προετοιμαζόταν για τον πόλεμο.

Υπάρχουν τουλάχιστον 15 εκατομμύρια Κούρδοι που ζουν εντός του Ιράν. Το τελευταίο πράγμα που θέλει η Άγκυρα είναι να ενισχύσει τους Κούρδους στο Ιράν. Παρά την ακόρεστη τάση του Σουλτάνου Ερντογάν να πατάει σε δύο βάρκες, γνωρίζει ότι δεν μπορεί να ανταγωνιστεί κατά μέτωπο την Τεχεράνη. Πρέπει να εξισορροπήσει μια πληθώρα συμφερόντων που αναμειγνύουν το ΝΑΤΟ, τον ενεργειακό διάδρομο με τη Ρωσία – αλλά και τον ενεργειακό διάδρομο προς τη Δύση μέσω του αγωγού Μπακού-Τιφλίδα-Τσεϊχάν (BTC) – και τον ρόλο του δυτικού στυλοβάτη στον Μεσαίο Διάδρομο προς την Κίνα.

Γι’ αυτό και ο φερόμενος ιρανικός βαλλιστικός πύραυλος που φέρεται να στόχευε την Τουρκία και εκτοξεύτηκε από το ΝΑΤΟ δεν είχε και μεγάλη σημασία: Οι υπουργοί Εξωτερικών Φιντάν (Τουρκία) και Αραγκτσί (Ιράν) το συζήτησαν σαν ενήλικες. Υπάρχει μια αδιαπέραστη ομίχλη πολέμου γύρω από αυτό: ο πύραυλος μπορεί να στάλθηκε για να παραλύσει τον τερματικό σταθμό πετρελαίου του BTC και στη συνέχεια εκτοξεύτηκαν drones προς τη Γεωργία με σκοπό να παραλύσουν το πιο αδύναμο σημείο του BTC.

Τίποτα από αυτά δεν έχει επιβεβαιωθεί – και είναι αδύνατο να επιβεβαιωθεί. Θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί προβοκάτσια – παρόλο που η Τεχεράνη ίσως ενδιαφέρεται αρκετά να διακόψει το 30% της προμήθειας πετρελαίου του Ισραήλ.

Ο BTC θα συνεχίσει να αποτελεί διακύβευμα, καθώς διασχίζει τη Γεωργία μεταφέροντας αργό πετρέλαιο από το Αζερμπαϊτζάν μέσω του Καυκάσου προς τις τουρκικές ακτές της Μεσογείου. Ο βομβαρδισμός του BTC θα ταίριαζε στην ιρανική στρατηγική της διακοπής κάθε ενεργειακού διαδρόμου που τροφοδοτεί το Συνδικάτο Επστάιν και τους παρατρεχάμενούς του σε όλο τον Κόλπο, τον Καύκασο και μέχρι τη Μεσόγειο.

Κατά μήκος του BTC, άλλες λογικές ιρανικές κινήσεις θα ήταν η επίθεση στον αγωγό Ανατολής-Δύσης της Σαουδικής Αραβίας (παρακάμπτει το Ορμούζ), στις υπεράκτιες πλατφόρμες φόρτωσης του Ιράκ στα ιρανικά χωρικά ύδατα που χειρίζονται 3,5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα και στον κόμβο επεξεργασίας του Αμπκαΐκ που χειρίζεται το μεγαλύτερο μέρος του σαουδαραβικού αργού πετρελαίου πριν φτάσει στους τερματικούς σταθμούς εξαγωγής.

Εάν το Ιράν, υπό κατάσταση ακραίας πίεσης, αναγκαστεί να χτυπήσει όλα τα παραπάνω, δεν υπάρχει στρατηγικό απόθεμα πετρελαίου στον πλανήτη ικανό να καλύψει το κενό.

Σε αυτή την κολασμένη διασύνδεση ενεργειακών διαδρόμων, ναυτιλιακών οδών, παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού, θαλάσσιας ασφάλειας και της εκτός ελέγχου τιμής του πετρελαίου, μόνο οι κλόουν του Πενταγώνου είναι δυνατόν να θέλουν να παρατείνουν τον πόλεμο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Η Ασία, η Ευρώπη και κάθε εισαγωγέας ενέργειας σε όλο τον κόσμο θα ασκήσουν τη μέγιστη πίεση για οποιοδήποτε μέτρο αποκλιμάκωσης.

Ωστόσο, η ασύμμετρη στρατηγική του Ιράν παραμένει ακλόνητη: επέκταση του πολέμου οριζόντια και παράταση του χρονοδιαγράμματος στο μέγιστο, ώστε να καταστεί αφόρητη η οικονομικοπολιτική πίεση.

Μετάφραση: αυτό δε συνιστά ένα γρήγορο κόλπο αλλαγής καθεστώτος από μια ομάδα ψυχοπαθών. Πρόκειται για έναν Δομημένο Πόλεμο Φθοράς. Και το σενάριο έχει γραφτεί στην Τεχεράνη.

Υποσημειώσεις της Μεταφράστριας:

[1] death by a thousand cuts: κυριολεκτικά ‘θάνατος από χίλιες τομές’. Η έκφραση προέρχεται από μια αρχαία κινεζική μέθοδο εκτέλεσης και βασανισμού γνωστή ως Lingchi (Λινγκ-τσι), κατά την οποία στον κατάδικο γίνονταν εκατοντάδες μικρές τομές πριν επέλθει ο θάνατος από αιμορραγία.

[2] Γερμανικό λουκάνικο σχάρας (Μπράτβουρστ).

[3] Gulf Cooperation Council (GCC): το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (ΣΣΚ) είναι ένας περιφερειακός, πολιτικός και οικονομικός οργανισμός μεταξύ έξι αραβικών κρατών του Περσικού Κόλπου: Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κουβέιτ, Κατάρ, Ομάν και Μπαχρέιν.

[4] Το THAAD (Terminal High Altitude Area Defense) είναι ένα αμερικανικό προηγμένο σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας, που κατασκευάζεται από την Lockheed Martin. Σχεδιάστηκε για να καταρρίπτει βαλλιστικούς πυραύλους μικρού, μέσου και ενδιάμεσου βεληνεκούς κατά την τελική φάση (terminal phase) της πτήσης τους.

[5] Διεθνές αεροδρόμιο φορτίων, 40 χλμ. δυτικά της Τεχεράνης, πλησίον της μεγάλης βιομηχανικής πόλης Καράτζ.

[6] Από το όνομα του φυτού μπελαντόνα που χρησιμοποιείται για τη μυδρίαση (διαστολή της κόρης) σε οφθαλμολογικές εξετάσεις. Το όνομα παραπέμπει στην ιδιότητα της μπελαντόνας να “τυφλώνει” προσωρινά τον άνθρωπο (διαστολή κόρης), ακριβώς όπως το σύστημα τυφλώνει ηλεκτρονικά τα ραντάρ και τους δορυφόρους.

* Ο Pepe Escobar είναι αρθρογράφος στο The Cradle, αρχισυντάκτης στους Asia Times και ανεξάρτητος γεωπολιτικός αναλυτής που επικεντρώνεται στην Ευρασία. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 ζει και εργάζεται ως ξένος ανταποκριτής στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Μιλάνο, το Λος Άντζελες, τη Σιγκαπούρη και την Μπανγκόκ. Είναι συγγραφέας αμέτρητων βιβλίων. Το τελευταίο του είναι το Raging Twenties (Μαινόμενη Δεκαετία του ’20).

Πηγή: strategic-culture.su