Φάκελος Έπσταϊν: Η πλήρης ιστορία από την αρχή μέχρι το “Ισραήλ”

Εικόνα: Ο Φάκελος Έπσταϊν – Η πλήρης ιστορία από την αρχή μέχρι το “Ισραήλ”. (Εικονογράφηση από τον Mahdi Rtail για το Al–Mayadeen)

Αυτό το άρθρο παρέχει μια πλήρη περίληψη των Αρχείων Έπσταϊν, επισημαίνοντας τις πιο σημαντικές αποκαλύψεις από εκατομμύρια πρόσφατα δημοσιευμένα έγγραφα. Από την άνοδο, τον πλούτο και το εγκληματικό δίκτυο του Έπσταϊν μέχρι τους δεσμούς του με τις παγκόσμιες ελίτ και τη Μοσάντ, φιλτράρει τα βασικά γεγονότα, αποκαλύπτοντας την εξουσία, την επιρροή και τις συστημικές αποτυχίες που του επέτρεψαν να λειτουργεί ατιμώρητα.

Σημείωμα της Μεταφράστριας:
– Ένα πάρα πολύ μεγάλο και εξαιρετικά αναλυτικό άρθρο σε σχέση με πτυχές των πρόσφατα δημοσιοποιημένων αρχείων Έπσταϊν. Αξίζει το χρόνο να διαβαστεί [σε συνδυασμό και με τις υποσημειώσεις] για να αποκτήσουμε μια μικρή εικόνα των διαπλοκών, των διασυνδέσεων και του ρόλου του δικτύου που λειτουργούσε ο Έπσταϊν.
– Ιδιαίτερη προσοχή αξίζει στην αναφορά για τον σχετιζόμενο με τον Έπσταϊν, σημερινό πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Τουρκία, Τομ Μπάρακ. Τον ίδιο αυτό άνθρωπο που στα δημοσιοποιημένα αρχεία εμφανίζεται να κοροϊδεύει τον Τραμπ ως ‘ξερόλα’ και που σε συνέντευξή του στην Καθημερινή (30.11.2025) δηλώνει: «Κοιτάζω τα μαθήματα της Ιστορίας -τι μάθαμε από το παρελθόν. Το ίδιο κάνει και ο προϊστάμενός μου. Ο λόγος που ο πρόεδρος Τραμπ μπορεί να έχει αυτή τη συνολική παγκόσμια θεώρηση είναι γιατί μελετάει την Ιστορία. Ο Δρόμος των Μπαχαρικών, ο Δρόμος του Μεταξιού συνέδεαν την Ανατολή με τη Δύση μέσα από τρεις ή τέσσερις διαφορετικές διαδρομές. Και πάνω σε αυτούς τους δρόμους ευημερίας αναπτύχθηκε μια ώσμωση πληθυσμών. Αυτό μπορεί να συμβεί ξανά, αλλά έχει αναχαιτιστεί από τη δημιουργία εθνών-κρατών από το 1919. Η ιδέα ότι κάθε χώρα, κάθε κράτος κυβερνάται με διαφορετικό τρόπο δεν έχει λειτουργήσει τόσο καλά.»
– Επί της ουσίας, ο Μπάρακ διακηρύσσει την επιδίωξή του (ή/και των ΗΠΑ) για επαναφορά μιας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (αυτή διαλύθηκε το 1919) και τη διάλυση των εθνών-κρατών στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και την Κασπία Θάλασσα.
– Μια τελευταία παρατήρηση. Ο συγγραφέας του άρθρου παραθέτει πάρα πολλά γνωστά ονόματα, σχετιζόμενα με τον Έπσταϊν. Λείπει όμως ένα. Αυτό του πασίγνωστου Νόαμ Τσόμσκι, του γκουρού της ‘Νέας Αριστεράς’, κριτικού της ‘παράνομης εξουσίας’ και του ‘Αμερικανικού εξαιρετισμού’, υπέρμαχου του ‘ελευθεριακού σοσιαλισμού και του αναρχοσυνδικαλισμού’ και πολέμιου κάθε υπαρκτής μορφής σοσιαλισμού στον πλανήτη, ‘πιστού στην ευθύνη των διανοουμένων να λένε την αλήθεια’.
– Τα πρόσφατα δημοσιοποιημένα αρχεία αποκαλύπτουν ότι η σύνδεση μεταξύ του Νόαμ Τσόμσκι και του Τζέφρι Έπσταϊν περιλάμβανε μια σειρά από προσωπικές συναντήσεις, κοινωνικές συγκεντρώσεις και οικονομικές συναλλαγές που έλαβαν χώρα κυρίως μεταξύ 2015 και 2019, πολύ μετά την καταδίκη του Έπσταϊν το 2008 για εκπόρνευση ανηλίκου. Τον Φεβρουάριο του 2019, μήνες πριν από τη δεύτερη σύλληψη του Έπσταϊν, ο Τσόμσκι φέρεται να τον συμβούλευε πώς να χειριστεί την «σάπια» κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης και χαρακτήριζε την εστίαση τους στις σεξουαλικές κακοποιήσεις που διέπραττε ο Έπσταϊν, ως «υστερία». Οι δυο τους συμμετείχαν μαζί σε πολλά δείπνα, συχνά μαζί με άλλες προσωπικότητες υψηλού προφίλ, όπως ο σκηνοθέτης Γούντι Άλεν και ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Εχούντ Μπαράκ. Φωτογραφίες και μηνύματα δείχνουν τον Τσόμσκι να ταξιδεύει με το ιδιωτικό τζετ του Έπσταϊν και να κάνει χρήση των κατοικιών του στη Νέα Υόρκη και το Νέο Μεξικό. Το 2018, περίπου 270.000 δολάρια μεταφέρθηκαν από λογαριασμό που συνδεόταν με τον Έπσταϊν στον Τσόμσκι. Η σύζυγος του Τσόμσκι, Βαλέρια, τον Φεβρουάριο του 2026 (ενεργώντας ως εκπρόσωπός του λόγω του εγκεφαλικού που υπέστη το 2023), δήλωσε πως έγιναν «σοβαρά λάθη κρίσης».
– Δεν γνωρίζουμε γιατί δεν αναφέρεται ο Τσόμσκι στο άρθρο. Σε κάθε περίπτωση, επιβεβαιώνεται ο συνεπής αντι-ιμπεριαλιστής αγωνιστής, Μάικλ Παρέντι, που αγνόησαν τα ΜΜΕ και τα ‘εκλεκτά’ πανεπιστήμια της ελίτ, ο οποίος χαρακτήριζε τον Τσόμσκι «ως ένα λαμπρό αναλυτή της ‘Ομάδας εντός Έδρας’ [ΗΠΑ] που μετατρέπεται σε ‘δεξιό σχολιαστή’ μόλις στρέφει την προσοχή του στην ‘Ομάδα εκτός Έδρας’ [αντίπαλα κινήματα και κράτη]».

του Qamar Taleb
μετάφραση Φλώρα Παπαδέδε

Almayadeen, 09/02/2026

Γεννημένος το 1953 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, από Εβραίους γονείς, ο Τζέφρι Έπσταϊν θα γινόταν αργότερα μια από τις πιο διαβόητες προσωπικότητες της σύγχρονης εποχής: ένας καταδικασμένος δράστης σεξουαλικών εγκλημάτων, ο οποίος κατηγορήθηκε για την ενορχήστρωση μιας τεράστιας, διεθνούς επιχείρησης εμπορίας ανθρώπων που αφορούσε ανήλικα κορίτσια, διατηρώντας παράλληλα στενές σχέσεις με πολιτικούς, χρηματιστές, ακαδημαϊκούς, μέλη βασιλικών οικογενειών και ελίτ του πολιτισμού.

Με το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ να δημοσιεύει πρόσφατα περισσότερες από 3 εκατομμύρια σελίδες εγγράφων που σχετίζονται με την υπόθεση Έπσταϊν, που συχνά αναφέρονται στον δημόσιο διάλογο ως «αρχεία Έπσταϊν», καθίσταται ολοένα και πιο σημαντικό να κατανοήσουμε όχι μόνο το εύρος των εγκλημάτων του, αλλά και ποιος ήταν ο Έπσταϊν, πώς συσσώρευσε εξαιρετικό πλούτο και επιρροή και πώς οι θεσμοί του το επέτρεψαν επανειλημμένα.

Ακολουθεί μια ανακατασκευή της ζωής και της ανόδου του Έπσταϊν, βασισμένη κυρίως σε μια πολυετή ερευνητική σειρά των New York Times, η οποία αντλεί στοιχεία από δικαστικά αρχεία, οικονομικά έγγραφα, συνεντεύξεις με πρώην συνεργάτες και αδημοσίευτο αρχειακό υλικό.

Παιδικά Χρόνια και Εκπαίδευση

Ο Τζέφρι Έπσταϊν ήταν το πρώτο από τα δύο παιδιά που απέκτησαν η Πόλα Έπσταϊν, νοικοκυρά και ο Σέιμουρ Έπσταϊν, φύλακας κήπων στο Τμήμα Πάρκων της Νέας Υόρκης. Η οικογένεια ζούσε μια μέτρια, εργατική ζωή στο Μπρούκλιν.

Ο Έπσταϊν φοίτησε στο Λύκειο Λαφαγιέτ στο Γκρέιβσεντ[1], όπου επέδειξε αξιοσημείωτη κλίση στα μαθηματικά. Πήδηξε δύο τάξεις και αποφοίτησε το 1969 σε ηλικία 16 ετών. Την ίδια χρονιά, εγγράφηκε στο Cooper Union[2] και αργότερα μεταγράφηκε στο Ινστιτούτο Μαθηματικών Επιστημών Courant στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Αν και σπούδασε στο πανεπιστήμιο για αρκετά χρόνια, δεν πήρε ποτέ πτυχίο.

Πρώτη δουλειά: Διδασκαλία στο σχολείο Dalton (1974–1976)

Παρά την έλλειψη τυπικών προσόντων, ο Έπσταϊν εξασφάλισε μια θέση διδασκαλίας το 1974 στο ελίτ σχολείο Dalton στο Upper East Side του Μανχάταν. Το σχολείο απευθυνόταν στα παιδιά των πλουσιότερων οικογενειών της Νέας Υόρκης.

Σύμφωνα με τους New York Times, ο Έπσταϊν ξεχώρισε αμέσως, όχι για την παιδαγωγική του αριστεία, αλλά για τη συμπεριφορά του που θορύβησε τους φοιτητές και τους συναδέλφους του. Πρώην φοιτητές θυμήθηκαν αργότερα την εμμονή του με τις έφηβες κοπέλες, την αδιαφορία του για τα επαγγελματικά όρια και τη συνήθειά του να συμμετέχει σε φοιτητικά πάρτι με αλκοόλ. Αν και δεν απαγγέλθηκαν ποτέ ποινικές κατηγορίες σχετικά με την περίοδό του στο Ντάλτον, αρκετοί φοιτητές είπαν ότι η συμπεριφορά του τους άφησε μια μόνιμη εντύπωση.

Ο Έπσταϊν τελικά απολύθηκε αφού η διοίκηση έκρινε ανεπαρκή τη διδασκαλία του. Ωστόσο, το Ντάλτον αποδείχθηκε το εφαλτήριο για την είσοδό του στα υψηλά επίπεδα του χρηματιστικού χώρου.

Είσοδος στη Γουόλ Στριτ: Bear Stearns (1976–1981)

Κατά τη διάρκεια μιας σύσκεψης γονέων-δασκάλων, ο Έπσταϊν εντυπωσίασε τον πατέρα ενός μαθητή, ο οποίος τον σύστησε στον Άλαν «Άις» Γκρίνμπεργκ, Διευθύνοντα Σύμβουλο της Bear Stearns[3]. Ο Γκρίνμπεργκ, γνωστός για την πρόσληψη «αντισυμβατικών» ταλέντων, πρόσφερε στον Έπσταϊν μια θέση παρά την έλλειψη εμπειρίας ή πτυχίων.

Στην Bear Stearns, ο Έπσταϊν ανέβηκε με ασυνήθιστη ταχύτητα. Καλλιέργησε σχέσεις με ανώτερα στελέχη, έβγαινε με την κόρη του Γκρίνμπεργκ για ένα διάστημα και γρήγορα απέκτησε πρόσβαση σε πλούσιους πελάτες. Οι ανησυχίες στο εσωτερικό της εταιρείας εμφανίστηκαν νωρίς: Ο Έπσταϊν είχε πει ψέματα για τα ακαδημαϊκά του προσόντα, είχε καταχραστεί λογαριασμούς εξόδων και είχε παραβιάσει τους κανόνες της εταιρείας. Ωστόσο, επανειλημμένα δεν υπέστη καμία σοβαρή συνέπεια.

Μέχρι το 1980, η Bear Stearns ανέδειξε τον Έπσταϊν ως περιορισμένο εταίρο και κέρδιζε πλέον πάνω από 800.000 δολάρια ετησίως σε σημερινές τιμές. Την ίδια χρονιά, το περιοδικό Cosmopolitan τον χαρακτήρισε ως τον «Εργένη του Μήνα».

Ο Έπσταϊν φιγουράρει στο Κοσμοπόλιταν ως «εργένης του μήνα». (Φωτογραφία Steven Ogilvy/Social Media)

Το 1981, μετά από εσωτερική έρευνα που αφορούσε σε χρήση αθέμιτων εμπορικών προνομίων και προσωπικά δάνεια, ο Έπσταϊν παραιτήθηκε αντί να δεχτεί την διαθεσιμότητα. Η αποχώρησή του ήταν αθόρυβη, αλλά οι διασυνδέσεις που σφυρηλάτησε εκεί αποτέλεσαν το θεμέλιο για όλα όσα ακολούθησαν.

Πώς Πλούτισε ο Έπσταϊν: Ένα Μοτίβο, Όχι μια Ιδιοφυΐα

Σε αντίθεση με τον μύθο του Έπσταϊν ως ενός οικονομικού παιδιού-θαύματος, οι New York Times δεν βρήκαν κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι έχτισε την περιουσία του μέσω εξαιρετικών επενδυτικών δεξιοτήτων. Αντίθετα, ο πλούτος του προέκυψε μέσω ενός επαναλαμβανόμενου μοτίβου με τις ακόλουθες βασικές μεθόδους που προσδιορίστηκαν από τους ερευνητές:

• Εκμετάλλευση της εμπιστοσύνης των ελίτ μέσω υπερβολής ή κατασκευής ψεύτικων βιογραφικών
• Αξιοποίηση προσωπικών και σεξουαλικών σχέσεων για την απόκτηση πρόσβασης και προστασίας
• Κατάχρηση λογαριασμών εξόδων και εμπιστευτικών πληροφοριών
• Ενορχήστρωση σχημάτων στα όρια της νομιμότητας ή εντελώς παράνομης εξαπάτησης
• Αποφυγή λογοδοσίας λόγω θεσμικής ανοχής

Ο Έπσταϊν κινήθηκε σταθερά από μικρές απάτες σε μεγάλης κλίμακας οικονομικές παραβάσεις, συχνά καίγοντας τους ευεργέτες του, όταν αυτοί δεν του ήταν πλέον χρήσιμοι.

Πρώιμες Μεθοδεύσεις και Οικονομικές Παραβάσεις (1981–1986)

Αφού έφυγε από την Bear Stearns, ο Έπσταϊν συνεργάστηκε με τον πρώην αξιωματούχο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Τζον Στάνλεϋ Πότινγκερ, προτείνοντας στρατηγικές φοροδιαφυγής σε πλούσιους πελάτες. Περίπου αυτή την περίοδο, άρχισε να παρουσιάζεται ψευδώς ως “κυνηγός κεφαλών” που εντόπιζε κρυμμένα περιουσιακά στοιχεία.

Το 1982, ο Έπσταϊν έπεισε τον επιχειρηματία Μάικλ Στρολ να επενδύσει 450.000 δολάρια, περίπου το 10% της καθαρής περιουσίας του, σε μια υποτιθέμενη συμφωνία πετρελαίου. Τα χρήματα εξαφανίστηκαν. Ο Έπσταϊν τελικά κέρδισε στο αστικό δικαστήριο για τυπικούς λόγους και κράτησε τα κεφάλαια. Οι ερευνητές αργότερα περιέγραψαν το γεγονός αυτό ως το σημείο καμπής: ο Έπσταϊν είχε περάσει από τη χειραγώγηση στην απροκάλυπτη χρηματική υφαρπαγή.

Αποκάλυψη της Πυραμίδας και Χειραγώγηση της Αγοράς (Τέλη δεκαετίας του 1980)

Ο Έπσταϊν ενεπλάκη σε μεγάλο βαθμό με τον Στίβεν Χόφενμπεργκ, του οποίου η εταιρεία, Towers Financial, αργότερα κατέρρευσε ως απάτη τύπου Πυραμίδας[4], αξίας 500 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο Χόφενμπεργκ κατηγόρησε τον Έπσταϊν ότι βοήθησε στην ενορχήστρωση της απάτης, μια κατηγορία την οποία ο Έπσταϊν αρνήθηκε.

Την ίδια περίπου εποχή, ο Έπσταϊν συμμετείχε σε χειραγώγηση των τιμών μετοχών, με πιο αξιοσημείωτη την εμπλοκή του στη χημική εταιρεία Pennwalt. Προσέλκυσε επενδυτές, αύξησε τις τιμές των μετοχών ανακοινώνοντας προσφορές εξαγοράς και στη συνέχεια τις πούλησε με κέρδος, ενώ φέρεται να αρνήθηκε να επιστρέψει τα χρήματα των επενδυτών. Μέχρι το 1988, ελβετικά τραπεζικά έγγραφα δείχνουν ότι η περιουσία του Έπσταϊν ανερχόταν σε περίπου 15 εκατομμύρια δολάρια.

Η Εποχή του Γουέξνερ: Από Εκατομμυριούχος σε Ισχυρός Παίκτης (Τέλη δεκαετίας 1980–1990)

Το αποφασιστικό άλμα του Έπσταϊν στον ακραίο πλούτο ήρθε μέσω του Λέσλι Γουέξνερ, δισεκατομμυριούχου ιδρυτή των εταιρειών The Limited και Victoria’s Secret.

Αφότου τους σύστησε ένας κοινός γνωστός, ο Έπσταϊν έπεισε τον Γουέξνερ να τον ορίσει ως πληρεξούσιο για τεράστια οικονομικά και φιλανθρωπικά περιουσιακά στοιχεία, μια απίθανη και ασυνήθιστη συμφωνία. Σύμφωνα με μεταγενέστερες δηλώσεις του Γουέξνερ[5], κατά την πάροδο του χρόνου ο Έπσταϊν υπεξαίρεσε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.

Με τα χρήματα και την αξιοπιστία του Γουέξνερ, ο Έπσταϊν απέκτησε:

• Μια έπαυλη στο Παλμ Μπιτς, κοντά στο Μαρ-α-Λάγκο της Φλόριντα
• Μια μεζονέτα στο Μανχάταν
• Ένα κτήμα στο Οχάιο
• Ιδιωτικά τζετ
• Αργότερα, το Λιτλ Σεντ Τζέιμς, το ιδιωτικό του νησί στις Αμερικανικές Παρθένες Νήσους

Το όνομα του Γουέξνερ του άνοιξε τις πόρτες σε τράπεζες, πολιτικούς, πανεπιστήμια και τις παγκόσμιες ελίτ. Για δεκαετίες, ο Έπσταϊν επικαλούνταν τον Γουέξνερ ως απόδειξη νομιμότητας.

Κοινωνικό Κεφάλαιο και Θεσμική Νομιμοποίηση

Μέσω στρατηγικών δωρεών και συμμετοχών σε διοικητικά συμβούλια, ο Έπσταϊν ενσωματώθηκε στους ακόλουθους θεσμούς της ελίτ:

• Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ
• Τριμερής Επιτροπή[6]
• Ακαδημία Τέχνης της Νέας Υόρκης
• Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ

Αυτές οι σχέσεις χρησιμοποιούνταν συχνά για την στρατολόγηση θυμάτων, την προσέλκυση πελατών και τη φίμωση του σκεπτικισμού. Σύμφωνα με τους New York Times, πολλά ιδρύματα δεν διερεύνησαν την πηγή του πλούτου ή της συμπεριφοράς του.

Οι Μάξγουελ και η Εγκληματική Επιχείρηση

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Έπσταϊν γνώρισε την Γκισλέιν Μάξγουελ, κόρη του Βρετανού μεγιστάνα των μέσων ενημέρωσης, Ρόμπερτ Μάξγουελ. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, ο Έπσταϊν τη στήριξε οικονομικά και κοινωνικά. Οι δυο τους έγιναν αχώριστοι.

Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου που η επιχείρηση σεξουαλικής εμπορίας ανθρώπων του Έπσταϊν επεκτάθηκε δραματικά. Η Μάξγουελ καταδικάστηκε αργότερα για τον κεντρικό της ρόλο στην στρατολόγηση και την εκμετάλλευση ανήλικων κοριτσιών και εκτίει ποινή φυλάκισης 20 ετών σε ομοσπονδιακή φυλακή.

Αλλά για να κατανοήσουμε καλύτερα αυτό το δίκτυο, είναι απαραίτητο να εξετάσουμε ποιος ήταν στην πραγματικότητα ο Ρόμπερτ Μάξγουελ και τη φύση της σχέσης του με το «Ισραήλ».

Ο Ρόμπερτ Μάξγουελ δεν ήταν απλώς ένας βαρόνος των μέσων ενημέρωσης. Ήταν ένας από τους πιο αδιαφανείς και αμφιλεγόμενους ισχυρούς παράγοντες στη βρετανική δημόσια ζωή. Γεννημένος ως Γιαν Λούντβικ Χοχ από εβραϊκή οικογένεια στην τότε Τσεχοσλοβακία, ο Μάξγουελ επέζησε του Ολοκαυτώματος, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της οικογένειάς του όχι.

Αφού διέφυγε στη Βρετανία, επανεφηύρε εντελώς τον εαυτό του, αλλάζοντας το όνομά του, ενσωματωνόμενος σε κύκλους της ελίτ και μετατρέποντας την πολεμική του θητεία στον Βρετανικό Στρατό σε κοινωνικό και πολιτικό κεφάλαιο.

Με βάση αυτά τα θεμέλια, δημιούργησε μια εκτεταμένη αυτοκρατορία μέσων ενημέρωσης που περιλάμβανε ισχυρά ΜΜΕ όπως η Daily Mirror και η New York Daily News. Ωστόσο, πίσω από την εικόνα της κυριαρχίας και της εξουσίας, οι επιχειρήσεις του ήταν πνιγμένες στα χρέη, την κακοδιαχείριση και την απάτη.

Ο Μάξγουελ καλλιέργησε τη φήμη μιας απρόσβλητης προσωπικότητας, επιθετικής, αυταρχικής και εμμονικά συγκεντρωτικής. Οι πολιτικές του φιλοδοξίες ήταν σαφείς και η εγγύτητά του στην εξουσία ήταν προσεκτικά σχεδιασμένη. Ωστόσο, όταν η αυτοκρατορία του άρχισε να διαλύεται, κατέστη ξεκάθαρο ότι μεγάλο μέρος της στηριζόταν στην απάτη.

Μετά τον θάνατό του το 1991, όταν έπεσε από το γιοτ του κοντά στα Κανάρια Νησιά, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ο Μάξγουελ είχε υπεξαιρέσει εκατοντάδες εκατομμύρια λίρες από τα συνταξιοδοτικά ταμεία των εργαζομένων για να κρατήσει τις καταρρέουσες εταιρείες του στην επιφάνεια.

Αν και τα επίσημα ευρήματα χαρακτήρισαν τον θάνατό του ως ατύχημα, οι συνθήκες γύρω από αυτόν παραμένουν πηγή διαρκούς αμφιβολίας, με επίμονα ερωτήματα σχετικά με το αν επρόκειτο για αυτοκτονία ή για κάτι περισσότερο.

Κεντρικό στοιχείο της επιρροής του Μάξγουελ ήταν οι εκτεταμένοι και σκόπιμοι δεσμοί του με το «Ισραήλ». Ήταν ένθερμος υποστηρικτής της ισραηλινής κατοχής και διέθεσε σημαντικούς πόρους σε ισραηλινές βιομηχανίες, ιδίως στις εκδόσεις, τα φαρμακευτικά προϊόντα και τις αναδυόμενες τεχνολογίες.

Κινούνταν άνετα ανάμεσα στην πολιτική ελίτ του «Ισραήλ» και αντιμετωπίζονταν ευρέως ως ένας αξιόπιστος πράκτορας που προωθούσε τα συμφέροντα της οντότητας στο εξωτερικό. Αυτές οι σχέσεις κατέστησαν απολύτως σαφείς μετά τον θάνατό του, όταν του έγινε μια εξαιρετική κηδεία στην κατεχόμενη Αλ-Κουντς[7]. Παρευρέθηκαν ανώτεροι Ισραηλινοί αξιωματούχοι και τάφηκε στο Τζαμπάλ αλ-Ζαϊτούν, μια «τιμή» που σχεδόν ποτέ δεν αποδίδεται σε μη Ισραηλινούς, υπογραμμίζοντας τη μεγάλη σημασία του για τις δυνάμεις της ισραηλινής κατοχής.

Αυτά τα γεγονότα κι όχι μόνο οι φήμες, ήταν που ενέτειναν τους μακροχρόνιους ισχυρισμούς για τις διασυνδέσεις του Μάξγουελ με τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες. Ενώ ο Μάξγουελ απέρριψε δημόσια τους ισχυρισμούς για συνεργασία με τη Μοσάντ και δεν έχει δημοσιευτεί καμία τελική τεκμηρίωση που να αποδεικνύει οριστικά έναν τέτοιο ρόλο, ο συνδυασμός της πολιτικής του πρόσβασης, των οικονομικών εμπλοκών, της στρατηγικής του αξίας και της εξαιρετικής μεταχείρισης που έλαβε μετά τον θάνατό του διασφάλισαν ότι τέτοιες υποψίες δεν εξαφανίστηκαν ποτέ. Η κληρονομιά του παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτά τα αναπάντητα ερωτήματα.

Τώρα ο Έπσταϊν γίνεται πλούσιος…

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990, η περιουσία του Έπσταϊν ξεπερνούσε τα 100 εκατομμύρια δολάρια, έλεγχε τεράστιες περιουσίες και απολάμβανε προστασία από τράπεζες, πολιτικούς και νομικούς θεσμούς. Η εγκληματική του συμπεριφορά αυξήθηκε παράλληλα με τον πλούτο του.

Η ιστορία του Τζέφρι Έπσταϊν δεν είναι απλώς η ιστορία ενός ανθρώπου, αλλά της συστημικής αποτυχίας, της θεσμικής συνενοχής και της επικίνδυνης σύγκλισης του χρήματος, της επιρροής και της ατιμωρησίας.

Αυτό το πλαίσιο είναι απαραίτητο για την κατανόηση της σημασίας των πρόσφατα δημοσιευμένων αρχείων Έπσταϊν και τι ακόμη μπορεί να αποκαλύψουν στο μέλλον.

Τα πρόσφατα δημοσιευμένα αρχεία Έπσταϊν

Εξετάζοντας αυτά τα αρχεία, το παρόν άρθρο δεν επιχειρεί να καταγράψει κάθε αποκάλυψη. Αντίθετα, επικεντρώνεται σε αρκετές από τις πιο σημαντικές αποκαλύψεις, με κυριότερες τις σχέσεις του Τζέφρι Έπσταϊν με το «Ισραήλ». Όπως και ο Ρόμπερτ Μάξγουελ, ο Έπσταϊν αποτελεί εδώ και καιρό αντικείμενο ισχυρισμών που τον συνδέουν με τη Μοσάντ και τα πρόσφατα δημοσιευμένα έγγραφα υπογραμμίζουν περαιτέρω το πόσο στενά συνδεδεμένος ήταν με το «Ισραήλ».

Ποιος έχει κατονομαστεί μέχρι στιγμής στα αρχεία Έπσταϊν;

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι πολλά από τα άτομα που αναφέρονται παρακάτω αναφέρθηκαν σε υλικό που σχετίζεται με τον Έπσταϊν πολύ πριν από τις πιο πρόσφατες δημοσιοποιήσεις εγγράφων και ότι η εμφάνιση ενός ονόματος στα αρχεία δεν υποδηλώνει εγκληματική συμπεριφορά ή γνώση των εγκλημάτων του Έπσταϊν, εκτός εάν υποστηρίζεται από αποδεικτικά στοιχεία.

Τα αρχεία αποτελούνται από email, ημερολόγια, λίστες επαφών, σημειώσεις συνεντεύξεων και άλλα αρχεία που τεκμηριώνουν τα κοινωνικά, πολιτικά και επιχειρηματικά δίκτυα του Έπσταϊν.

Ντόναλντ Τραμπ, Πρόεδρος των ΗΠΑ

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ αναφέρεται περισσότερες από 1.000 φορές στα 3,5 εκατομμύρια έγγραφα του Τζέφρι Έπσταϊν που δημοσιεύθηκαν στις αρχές Φεβρουαρίου.

Ορισμένες από αυτές τις μνείες αναφέρουν μόνο το όνομα του Τραμπ χωρίς καμία συγκεκριμένη σύνδεση με εγκλήματα που διαπράχθηκαν ή θα μπορούσαν να έχουν διαπραχθεί. Ωστόσο, άλλα έγγραφα υποδεικνύουν ισχυρισμούς για σεξουαλική επίθεση του Προέδρου των ΗΠΑ, με λεπτομέρειες από τα θύματα του Έπσταϊν που περιγράφουν τι συνέβη.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, στο οποίο γίνεται μνεία στον Τραμπ (justice.gov)

Μία από τις πιο σημαντικές αποκαλύψεις είναι μια λίστα που συνέταξε το FBI πέρυσι, η οποία περιλαμβάνει πάνω από δέκα ισχυρισμούς που αφορούν στον Τραμπ, πολλοί από τους οποίους προέρχονται από μη επαληθευμένες πληροφορίες που στάλθηκαν στο Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων του FBI.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, στο οποίο γίνεται μνεία στον Τραμπ (justice.gov)

Ένα υπόμνημα του FBI περιγράφει λεπτομερώς την κατάθεση μιας γυναίκας που κατηγόρησε τον Τραμπ σε δικαστική αγωγή ότι τη βίασε σε ηλικία 13 ετών. Ένα άλλο υπόμνημα, μερικώς λογοκριμένο, περιλαμβάνει μια συνέντευξη με τη Βιρτζίνια Τζιούφρε, μία από τις πιο θαρραλέες επιζήσασες του Έπσταϊν, η οποία περιέγραψε την εργασία της ως έφηβη στο Μαρ-α-Λάγκο, το οποίο ανήκει στον Τραμπ και την πρόσληψή της για να εργαστεί για τον Έπσταϊν, περιγράφοντας λεπτομερώς τη σεξουαλική κακοποίηση που είπε ότι υπέστη. Η Τζιούφρε αυτοκτόνησε τον Απρίλιο του 2025.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, στο οποίο γίνεται μνεία στον Τραμπ (justice.gov)

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, στο οποίο γίνεται μνεία στον Τραμπ (justice.gov)

Τα έγγραφα δείχνουν επίσης ότι η συνεργός του Έπσταϊν, Γκισλέιν Μάξγουελ, «παρουσίασε» κάποτε ένα θύμα στον Τραμπ σε ένα πάρτι στη Νέα Υόρκη και του υπέδειξε ότι το θύμα ήταν «διαθέσιμο», λέγοντάς της: «Α, νομίζω ότι του αρέσεις. Δεν είναι μεγάλη τύχη; Αυτό είναι υπέροχο». Η γυναίκα είπε στους ομοσπονδιακούς ερευνητές ότι «δεν συνέβη τίποτα» μεταξύ αυτής και του Τραμπ.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, στο οποίο γίνεται μνεία στον Τραμπ (justice.gov)

Επιπλέον, οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς συνέλεξαν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο Τραμπ πέταξε με το ιδιωτικό αεροπλάνο του Έπσταϊν πολλές φορές τη δεκαετία του 1990, γεγονός που αντικρούει τη δήλωσή του το 2024, «Δεν ήμουν ποτέ στο αεροπλάνο του Έπσταϊν».

Άντριου Μαουντμπάτεν-Γουίντσορ, ή Πρίγκιπας Άντριου[8]

Σύμφωνα με την ομάδα δεδομένων και εγκληματολογίας του Sky News, το όνομα Άντριου εμφανίζεται τουλάχιστον 3.160 φορές στα αρχεία του Έπσταϊν. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό περιλαμβάνει όλες τις αναφορές του ονόματος Άντριου και όχι συγκεκριμένα του Άντριου Μαουντμπάτεν-Γουίντσορ.

Ωστόσο, η ομάδα τους ανακάλυψε επίσης ότι το όνομα «Πρίγκιπας Άντριου» εμφανίστηκε 1.877 φορές, «ο Δούκας» εμφανίστηκε 1.182 φορές και «ο Αόρατος Άνθρωπος[9]» παρουσιάστηκε 101 φορές.

Μια ανταλλαγή email τον Αύγουστο του 2010 μεταξύ του Έπσταϊν και του Μαουντμπάτεν-Γουίντσορ, δύο χρόνια αφότου ο Έπσταϊν δήλωσε ένοχος για εκπόρνευση ανήλικης, δείχνει τον Έπσταϊν να τον προσκαλεί να συναντήσει μια «φίλη» για δείπνο στο Λονδίνο. Σε απάντηση, ο πρώην πρίγκιπας Άντριου είπε ότι θα «χαιρόταν πολύ να τη δει» και ζήτησε από τον Έπσταϊν να του στείλει τα στοιχεία επικοινωνίας της.

Αυτή η «φίλη» περιγράφηκε από τον Έπσταϊν ως μια 26χρονη Ρωσίδα που ήταν «πονηρή (sic), όμορφη, αξιόπιστη» και επιβεβαίωσε ότι διέθετε το email του πρίγκιπα Άντριου.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Πάνω από ένα μήνα αργότερα, ο Έπσταϊν τον κάλεσε ξανά σε δείπνο, με τον Άντριου να προτείνει το Παλάτι του Μπάκιγχαμ ως την τοποθεσία, αναφέροντας ότι θα προσέφερε «πολλή ιδιωτικότητα». Ο Έπσταϊν απάντησε ότι «θα χρειάζονταν/θα είχαν ιδιωτικό χρόνο».

Μερικά από τα πιο εκπληκτικά έγγραφα που δημοσιεύθηκαν ήταν φωτογραφίες που φαίνεται να δείχνουν τον πρίγκιπα Άντριου στα τέσσερα, σκυμμένο πάνω από ένα κορίτσι ξαπλωμένο στο πάτωμα.

Τομ Μπάρακ, απεσταλμένος των ΗΠΑ

Ο Τομ Μπάρακ, Πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία, Ειδικός Απεσταλμένος στη Συρία και βασικός υπεύθυνος συγκέντρωσης χρηματοδότησης για τον Ντόναλντ Τραμπ, εμφανίζεται εκτενώς στα έγγραφα του Έπσταϊν. Τα ηλεκτρονικά μηνύματα αποκαλύπτουν μια στενή σχέση με τον Έπσταϊν, συμπεριλαμβανομένων συζητήσεων που υποδεικνύουν τον Μπάρακ ως κεντρική προσωπικότητα στη σύνδεση του Έπσταϊν με τους πολιτικούς κύκλους της ελίτ.

Τον Μάρτιο του 2016, ο Έπσταϊν έστειλε email στον Μπάρακ, το ίδιο άτομο που αποκάλεσε τους Λιβανέζους δημοσιογράφους «κτηνώδεις» το 2025, λέγοντας «Στείλτε φωτογραφίες σας με το παιδί… Κάντε με να χαμογελάσω». Λίγο μετά ο Έπσταϊν ανέφερε ότι λάμβανε «πολλές κλήσεις» σχετικά με τη φιλία του με τον Τραμπ, αλλά επέλεγε να μην απαντά. Αυτό περιέχονταν στην απάντηση μιας προηγούμενης πρότασης του Μπάρακ ότι αυτός και ο Έπσταϊν έπρεπε να «τα ξαναπούν».

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Τα αρχειοθετημένα ημερολόγια του Έπσταϊν δείχνουν να προγραμματίζει ενεργά συναντήσεις με τον Μπάρακ για τον Αύγουστο του 2016, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας αποκατάστασης της επιρροής του σε πολιτικούς κύκλους, συμπεριλαμβανομένων διασυνδέσεων στο στενό περιβάλλον του τότε υποψηφίου για την προεδρία Ντόναλντ Τραμπ. Τα έγγραφα δείχνουν ότι ο Μπάρακ ήταν μεταξύ των βασικών προσώπων που ο Έπσταϊν προσπάθησε να εμπλέξει στο πολιτικό και κοινωνικό του δίκτυο μετά την καταδίκη του.

Μετά τον θάνατο του Έπσταϊν, ο Μπάρακ αντιμετώπισε ομοσπονδιακές κατηγορίες ότι ενήργησε ως ξένος πράκτορας για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά τελικά αθωώθηκε. Παρά τις αποκαλύψεις από τα email, ο Μπάρακ συνεχίζει το διπλωματικό και επιχειρηματικό του έργο. Η αλληλογραφία παρέχει πληροφορίες για τη φύση των αλληλεπιδράσεών του με τον Έπσταϊν πριν και μετά την καταδίκη του Έπσταϊν για σεξουαλικό αδίκημα το 2008 και τη σύλληψή του το 2019, καταδεικνύοντας τη συνεχιζόμενη σχέση του Μπάρακ με ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες μέσω του Έπσταϊν.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ που δείχνουν γραπτά μηνύματα μεταξύ Έπσταϊν και Τομ Μπάρακ (justice.gov)

Ένα email από το 2016 έχει την ένδειξη «Ειδοποίηση 12:30 μ.μ. ΓΕΥΜΑ με τους Εχούντ Μπαράκ, Τομ Μπάρακ και Βιτάλι Χρούκιν».

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Στιβ Μπάνον, Εκτελεστικός Διευθυντής και πρώην Επικεφαλής Στρατηγικός Σύμβουλος του Λευκού Οίκου

Ο λαϊκιστής στρατηγικός αναλυτής και ένας από τους στενότερους συμβούλους του Ντόναλντ Τραμπ κατά την πρώτη του θητεία, ο Στιβ Μπάνον, φαίνεται να έχει μια αξιοσημείωτα στενή σχέση με τον Έπσταϊν, σύμφωνα με τα πρόσφατα δημοσιευμένα μηνύματα κειμένου στα αρχεία.

Αυτό που τραβά την προσοχή είναι ότι, παρά τον κεντρικό ρόλο του στον στενό κύκλο του Τραμπ, ο Μπάνον συζητούσε συχνά για τον Τραμπ με τον Έπσταϊν, συχνά σε ανταλλαγές όπου ο Έπσταϊν χλεύαζε τον Τραμπ και σχολίαζε την επιρροή του Μπάνον πάνω του.

Κατά ειρωνικό τρόπο, εν μέσω της τρέχουσας έξαρσης ανακοινώσεων δασμών του Τραμπ κατά την παρούσα θητεία του, τα μηνύματα δείχνουν ότι το 2018, ο Μπάνον έστειλε μήνυμα στον Έπσταϊν: «Φίλε: Μόλις τον έπεισα να πατήσει τη σκανδάλη για δασμούς 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην Κίνα».

Ακόμα πιο εντυπωσιακή είναι η απάντηση του Έπσταϊν: «Σύντομα θα μιλάμε για πολύ χρήμα», ακολουθούμενη από «Εξαιρετική δουλειά». Ο Μπάνον απάντησε: «Είναι πόλεμος… Ο Σι θα μπορούσε να πέσει».

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Σε ένα άλλο μήνυμα, ο Μπάνον αναφερόταν σαρκαστικά στον Τραμπ ως «σταθερή ιδιοφυία[10] που αυτοκαταστρέφεται».

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Βίντεο που διαρκούν σχεδόν δύο ώρες δείχνουν τον Μπάνον να ρωτάει τον Έπσταϊν για την κατάταξή του ως σεξουαλικού εγκληματία. Ο Έπσταϊν απαντά στην «πρώτη βαθμίδα», τη χαμηλότερη κατηγορία.

Τόρμπιερν Γιάγκλαντ, Επικεφαλής της Επιτροπής Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης

Πολλά email είχαν ανταλλαγεί μεταξύ του Τόρμπιερν Γιάγκλαντ, επικεφαλής της επιτροπής του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης και πρώην πρωθυπουργού της Νορβηγίας και του Έπσταϊν, αποδεικνύοντας μάλιστα ότι ο Γιάγκλαντ διέμενε στο σπίτι του Έπσταϊν στη Νέα Υόρκη.

Μέτε-Μάριτ, η πριγκίπισσα διάδοχος της Νορβηγίας

Ομοίως, η πριγκίπισσα διάδοχος της Νορβηγίας, Μέτε-Μάριτ, αντάλλαξε πολλά email με τον Έπσταϊν όλα αυτά τα χρόνια.

Λάρι Σάμερς, Πρώην Πρόεδρος του Χάρβαρντ

Ο πρώην πρόεδρος του Χάρβαρντ, Λάρι Σάμερς, ο οποίος διετέλεσε επίσης υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ υπό τους προέδρους Μπιλ Κλίντον και Μπαράκ Ομπάμα, ήταν γνωστό εδώ και καιρό ότι συνεργαζόταν με τον Έπσταϊν. Προηγούμενα δημοσιεύματα ανέφεραν επίσης ότι κατονομαζόταν ως εκτελεστής σε μια προηγούμενη έκδοση της διαθήκης του Έπσταϊν.

Πρόσφατα δημοσιευμένα email από το 2017 δείχνουν τώρα τον Σάμερς και τον Έπσταϊν να ανταλλάσσουν μηνύματα που περιλάμβαναν κουτσομπολιά για τον Τραμπ κατά τη διάρκεια της πρώτης προεδρικής του θητείας.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Λέον Μπλακ, συνιδρυτής και πρώην διευθύνων σύμβουλος της Apollo Global Management

Τα πρόσφατα δημοσιευμένα αρχεία περιλαμβάνουν υλικό ημερολογίου που περιέχει καταγγελίες από πρώτο χέρι εναντίον του Λέον Μπλακ, συνιδρυτή και πρώην διευθύνοντος συμβούλου της Apollo Global Management.

Οι καταχωρίσεις υποστηρίζουν ότι ο Μπλακ κακοποίησε ένα 16χρονο κορίτσι στην κατοικία του Έπσταϊν στο Μανχάταν το 2002. Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, το κορίτσι, το οποίο είχε αυτισμό και μια σπάνια μορφή συνδρόμου Down, αξιολογήθηκε τότε ότι είχε αναπτυξιακή ηλικία περίπου 12 ετών.

Μία σελίδα του αναφερόμενου ημερολογίου περιλαμβάνει ένα επικολλημένο αντίγραφο του ποιήματος της Σύλβια Πλαθ ,του 1962, «Ακινητοποιημένη», με το όνομα «Leon Black» γραμμένο χειρόγραφα δίπλα στον τίτλο.

Αρκετές καταχωρίσεις φαίνεται να είναι γραμμένες σε κωδικοποιημένη μορφή.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Ένα ξεχωριστό έγγραφο με την ένδειξη «Εμπιστευτικό Μόνο για τα Μάτια του Εισαγγελέα» φαίνεται να μεταφράζει και να μεταγράφει τμήματα αυτού του κωδικοποιημένου υλικού, συμπεριλαμβανομένων καταχωρίσεων που περιέχουν σοβαρούς ισχυρισμούς για σωματική κακοποίηση.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Με επικεφαλής τον Διευθύνοντα Σύμβουλο Μαρκ Ρόουαν, η Apollo Global Management κατατάσσεται μεταξύ των μεγαλύτερων εταιρειών εναλλακτικών επενδύσεων στον κόσμο, με τα υπό διαχείριση περιουσιακά της στοιχεία να εκτιμώνται σε 785 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, σύμφωνα με το Forbes.

Το 2023, η Apollo ανακοίνωσε μια συνεργασία με την Phoenix Holdings, έναν από τους κορυφαίους ασφαλιστικούς ομίλους του «Ισραήλ», με στόχο την πρόσβαση σε επενδυτικές ευκαιρίες στο «Ισραήλ» και διεθνώς και τη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων άνω των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η εταιρεία είναι ένας σημαντικός διαχειριστής εναλλακτικών περιουσιακών στοιχείων με έδρα τις ΗΠΑ, με σημαντικούς και ενεργούς επενδυτικούς δεσμούς με το «Ισραήλ».

Ο Μαρκ Ρόουαν πρόκειται να ενταχθεί στα εκτελεστικά συμβούλια τόσο του «Συμβουλίου Ειρήνης[11]» όσο και της Εθνικής Επιτροπής για τη Διοίκηση της Γάζας[12].

Τα πρόσφατα δημοσιευμένα αρχεία του Έπσταϊν δείχνουν ότι ο Μαρκ Ρόουαν διατηρούσε επαφή με τον Έπσταϊν στα μέσα της δεκαετίας του 2010, αφότου ο Έπσταϊν είχε δηλώσει ένοχος το 2008 για εκπόρνευση ανηλίκων.

Τα έγγραφα αποκαλύπτουν επαναλαμβανόμενη αλληλογραφία μεταξύ του Ρόουαν και του Έπσταϊν σχετικά με την αξία της «Συμφωνίας Κατανομής Φορολογικών Ωφελειών[13]» (TRA) της Apollo.

Τον Μάρτιο του 2016, ο Ρόουαν έστειλε στον Έπσταϊν έναν λεπτομερή εσωτερικό υπολογισμό TRA. Ο Έπσταϊν απάντησε ότι δεν μπορούσε να κατεβάσει μια συνημμένη εικόνα και ο Ρόουαν έγραψε: «Λαμβάνω την ανάλυση των υπολογισμών».

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Μπιλ Γκέιτς, Συνιδρυτής της Microsoft

Η σχέση του Αμερικανού επιχειρηματία, φιλάνθρωπου και συνιδρυτή της Microsoft, Μπιλ Γκέιτς με τον Έπσταϊν, η οποία είχε καταγραφεί προηγουμένως, επανήλθε στο προσκήνιο προκαλώντας αντιδράσεις, μετά από ένα σχέδιο email του 2013 που βρέθηκε στον λογαριασμό του Έπσταϊν και αποκαλύπτει πως ένοιωθε προδομένος από τον Γκέιτς.

Παράλληλα με τις συζητήσεις για επιχειρηματικές συμφωνίες, το email εξέφραζε ανησυχία για ένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα και άλλα προσωπικά ζητήματα, υποδεικνύοντας μάλιστα ότι ο Έπσταϊν παρείχε στον Γκέιτς αντιβιοτικά που μπορούσε «να τα δώσει κρυφά στη Μελίντα», την πρώην σύζυγο του Γκέιτς.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Έλον Μασκ, Διευθύνων Σύμβουλος της SpaceX και της Tesla

Ο επιχειρηματίας και πρώην ανώτερος σύμβουλος του Τραμπ, Έλον Μασκ, έχει ισχυριστεί στο παρελθόν ότι αρνήθηκε να επισκεφθεί το ιδιωτικό νησί του Έπσταϊν.

Ωστόσο, πρόσφατα δημοσιευμένα έγγραφα υποδηλώνουν ότι ο Μασκ, ο οποίος είναι Διευθύνων Σύμβουλος της SpaceX και της Tesla, ιδιοκτήτης του X και συνιδρυτής της Neuralink, επιδίωξε ενεργά να κανονίσει μια επίσκεψη, αντικρούοντας τις προηγούμενες δηλώσεις του.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Χάουαρντ Λάτνικ, πρώην Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος της Cantor Fitzgerald, L.P.

Τον Δεκέμβριο του 2012, ο Χάουαρντ Λάτνικ, ο οποίος είναι τώρα Υπουργός Εμπορίου του Τραμπ, συνεννοήθηκε με τον Έπσταϊν για να λάβει συντεταγμένες ώστε ο καπετάνιος του σκάφους του να φτάσει στο νησί του Έπσταϊν για δείπνο.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Αργότερα κάλεσε τον Έπσταϊν σε μια πολιτική εκδήλωση συγκέντρωσης χρηματοδοτών για την Χίλαρι Κλίντον το 2015.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Σεργκέι Μπριν, συνιδρυτής της Google

Ο συνιδρυτής της Google, Σεργκέι Μπριν, αντάλλαξε αρκετά μηνύματα με την Γκισλέιν Μάξγουελ το 2003, στα οποία πρότεινε να φέρουν τον τότε διευθύνοντα σύμβουλο της Google, Έρικ Σμιτ, σε δείπνο στην κατοικία του Έπσταϊν στη Νέα Υόρκη.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Σε ξεχωριστή κατάθεση στο δικαστήριο, η Σάρα Ράνσομ, η οποία ισχυρίστηκε κακοποίηση από τον Έπσταϊν, είπε ότι συνάντησε τον Μπριν και την τότε αρραβωνιαστικιά του, Άννα Βόιτσικι, στο ιδιωτικό νησί του Έπσταϊν.

Ρίτσαρντ Μπράνσον, ιδρυτής του ομίλου Virgin

Παρόλο που ο Ρίτσαρντ Μπράνσον, ιδρυτής του ομίλου Virgin[14], ήταν ήδη γνωστό πως γνώριζε τον Έπσταϊν πριν από την τελευταία δημοσίευση εγγράφων, τα πρόσφατα δημοσιευμένα υλικά αποκαλύπτουν πρόσθετες λεπτομέρειες.

Ένα email του 2013 δείχνει τον Μπράνσον να λέει στον Έπσταϊν ότι θα χαιρόταν να συναντηθούν αρκεί ο Έπσταϊν να «φέρει το χαρέμι ​​του».

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Ο Μπράνσον συμβούλεψε επίσης τον Έπσταϊν να χρησιμοποιεί τον Μπιλ Γκέιτς ως σύσταση, αφού ο Έπσταϊν υποχρεώθηκε να καταγραφεί [στα επίσημα μητρώα] ως σεξουαλικός παραβάτης.

Μάρθα Στιούαρτ, Επιχειρηματίας Λιανικής

Ένα email του 2013 δείχνει ότι ο βοηθός του Έπσταϊν, Λέσλι Γκροφ, τον ρώτησε αν μπορούσε να δώσει τον αριθμό τηλεφώνου του στην τότε βοηθό της Μάρθα Στιούαρτ.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Ο Γκροφ αργότερα έστειλε email στην επαφή της Στιούαρτ για να κανονίσει ένα δείπνο με τον Έπσταϊν, τον Γούντι Άλεν και τη [γυναίκα του] Σουν-Γι Πρέβιν, συμπεριλαμβανομένης της διεύθυνσης του Έπσταϊν στη Νέα Υόρκη.

Στιβ Τις, Συνιδιοκτήτης των New York Giants

Ο Στιβ Τις, συνιδιοκτήτης των New York Giants, αλληλογραφούσε με τον Έπσταϊν σχετικά με μια γυναίκα που γνώρισε στο σπίτι του Έπσταϊν, ρωτώντας τον αν ήταν «εργαζόμενο κορίτσι».

Ο Έπσταϊν περιέγραψε τη γυναίκα ως «Ταϊτινή, μιλάει κυρίως γαλλικά, εξωτική» και διαβεβαίωσε τον Τις ότι δεν ήταν «εργαζόμενο κορίτσι».

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Τζος Χάρις, Συνιδιοκτήτης των Washington Commanders του NFL

Ο δισεκατομμυριούχος Τζος Χάρις, συνιδιοκτήτης των Washington Commanders του NFL[15], των Philadelphia 76ers του NBA[16] και των New Jersey Devils του NHL[17], εμφανίζεται επανειλημμένα στα αρχεία του Έπσταϊν.

Προηγούμενες αποκαλύψεις έδειξαν ότι ο Έπσταϊν είχε προσκαλέσει τον Χάρις σε ένα «ιδιωτικό» πρωινό το 2014, στο οποίο αναμενόταν να συμμετάσχει και ο Μπιλ Γκέιτς. Τα τελευταία έγγραφα επιβεβαιώνουν ότι ο Χάρις όντως παρευρέθηκε, με ένα email προς τον Έπσταϊν να αναφέρει: «Ναι, πολύ. Σε ευχαριστώ που με προσκάλεσες».

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Κέισι Βάσερμαν, Πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής του Λος Άντζελες 2028

Τα ηλεκτρονικά μηνύματα δείχνουν ότι ο Βάσερμαν, πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής του Λος Άντζελες 2028, αντάλλαζε ερωτιάρικα μηνύματα με τη Μάξγουελ.

Γούντι Άλεν, Σκηνοθέτης και Ηθοποιός

Ο Γούντι Άλεν συμμετείχε σε πολλά δείπνα με τον Έπσταϊν, τα οποία συντονίστηκαν μέσω email και στα οποία συμμετείχε και ο Ντίπακ Τσόπρα[18].

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Ντίπακ Τσόπρα, Συγγραφέας

Ο Ινδοαμερικανός συγγραφέας, γκουρού της νέας εποχής και υποστηρικτής της εναλλακτικής ιατρικής, Ντίπακ Τσόπρα, αλληλογραφούσε συχνά με τον Έπσταϊν, ανταλλάσσοντας άρθρα ειδήσεων και κανονίζοντας συναντήσεις.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Πίτερ Άτια, Influencer

Ο ινφλουένσερ κατά της γήρανσης, Πίτερ Άτια, αντάλλαξε εκατοντάδες email με τον Έπσταϊν, συμπεριλαμβανομένων συζητήσεων για ένα άρθρο της Miami Herald το 2018, που κατονόμαζε τα θύματα του Έπσταϊν.

Ο Άτια αστειευόταν επίσης για τις σεξουαλικές πράξεις και την ανατομία, ενώ αναγνώριζε ότι το να σχετίζεται δημόσια με τον Έπσταϊν ήταν παρακινδυνευμένο.

Κέιτι Κούρικ, Δημοσιογράφος και Τηλεοπτική Παρουσιάστρια

Η Κέιτι Κούρικ, δημοσιογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια, έστειλε email στον Έπσταϊν για το δείπνο που παρευρέθηκε το 2010, ευχαριστώντας τον για τα «νόστιμα λαζάνια» και αναφέρθηκε στην εκλεκτή λίστα καλεσμένων, η οποία περιλάμβανε τον «Μπρουκς[19]» και άλλους φίλους.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Αρνήθηκε μια άλλη πρόσκληση για τσάι το 2011, ωθώντας τον Έπσταϊν και έναν συνεργάτη του ονόματι Άντριου να εκφράσουν την απογοήτευσή τους. Η Κούρικ αφηγήθηκε αυτά τα δείπνα στα απομνημονεύματά της του 2021.

Μπρετ Ράτνερ, Σκηνοθέτης

Ο σκηνοθέτης της ταινίας[20] για τη Μελάνια Τραμπ, Μπρετ Ράτνερ, εμφανίζεται σε φωτογραφίες με τον Έπσταϊν να αγκαλιάζει νεαρές γυναίκες.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Βαθύτερα σε σχέση με τον Έπσταϊν και το «Ισραήλ»

Μία από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες στα πρόσφατα δημοσιευμένα αρχεία του Έπσταϊν είναι ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Εχούντ Μπαράκ.

Τα έγγραφα δείχνουν ότι ο Μπαράκ διατηρούσε επαφή με τον Έπσταϊν για χρόνια, συνεχίζοντας πολύ μετά την καταδίκη του Έπσταϊν το 2008 στη Φλόριντα για σεξουαλικά εγκλήματα.

Η αλληλογραφία περιγράφει λεπτομερώς επισκέψεις, συναντήσεις και τηλεφωνήματα, συμπεριλαμβανομένων σχεδίων για διαμονή στην κατοικία του Έπσταϊν στη Νέα Υόρκη το 2017. Ο Μπαράκ έχει παραδεχτεί ότι ταξίδεψε με το ιδιωτικό αεροπλάνο του Έπσταϊν και επισκέφθηκε τα ακίνητά του, ενώ επιμένει ότι δεν υπήρξε ποτέ μάρτυρας ακατάλληλης συμπεριφοράς ή ότι συμμετείχε σε πάρτι.

Τα αρχεία αποκαλύπτουν επίσης ότι ο Μπαράκ ζήτησε τη βοήθεια του Έπσταϊν σε θέματα μέσων ενημέρωσης. Σε ένα email, σημείωσε ότι το ισραηλινό Κανάλι 2 είχε εξασφαλίσει μια αποκλειστική συνέντευξη με την Χίλαρι Κλίντον και ζήτησε από τον Έπσταϊν να προσεγγίσει τον Ντόναλντ Τραμπ για μια παρόμοια συνέντευξη στο αντίπαλο Κανάλι 10, η οποία, όπως είπε, θα είχε απήχηση σε «ένα τεράστιο ποσοστό Ισραηλινών και των περισσότερων Αμερικανών πολιτών στο Ισραήλ». Πρόσθεσε ότι το Κανάλι 10 θα έστελνε την κύρια παρουσιάστριά του, περιγράφοντάς την ως «μια χαρισματική θετική (ξανθιά) κυρία».

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Ένα πρόσφατα δημοσιευμένο ηχητικό αρχείο καταγράφει μια ιδιωτική συνομιλία μεταξύ του Μπαράκ και του Έπσταϊν σχετικά με τη μαζική μετανάστευση στο «Ισραήλ».

Ο Μπαράκ συζητά την ικανότητα του «Ισραήλ» να απορροφήσει επιπλέον ρωσόφωνους μετανάστες, αναφερόμενος στο μετασοβιετικό κύμα της δεκαετίας του 1990 που έφερε περίπου ένα εκατομμύριο νέες αφίξεις.

Περιγράφει πώς αυτή η μετανάστευση αναμόρφωσε την αγορά εργασίας, τη στρατιωτική σύνθεση και το πολιτικό τοπίο και τονίζει τη δυνατότητα της ελεγχόμενης μετανάστευσης να οδηγήσει σε ευρύτερες δημογραφικές, οικονομικές και πολιτισμικές αλλαγές.

Ο Μπαράκ επισημαίνει τα υβριδικά ρωσο-ισραηλινά ονόματα σε στρατιωτικές μονάδες ως παράδειγμα ενσωμάτωσης. Ο Έπσταϊν εκφράζει σκεπτικισμό σχετικά με το εύρος και τον σκοπό αυτών των πολιτικών, ενώ ο Μπαράκ τονίζει τις δυνατότητες για «δραματικό» μετασχηματισμό.

Άλλα έγγραφα δείχνουν ότι ένας μυστικός πληροφοριοδότης του FBI (CHS[21]) πίστευε ότι ο Έπσταϊν ήταν Ισραηλινός κατάσκοπος. Σύμφωνα με τον πληροφοριοδότη, ο δικηγόρος του Έπσταϊν, Άλαν Ντέρσοβιτς, είπε στον τότε εισαγγελέα των ΗΠΑ, Άλεξ Οκάσιο ότι ο Έπσταϊν συνεργαζόταν τόσο με τις αμερικανικές όσο και με τις συμμαχικές μυστικές υπηρεσίες.

«Ο πληροφοριοδότης κοινοποίησε τηλεφωνικές κλήσεις μεταξύ του Ντέρσοβιτς και του Έπσταϊν, κατά τις οποίες αυτός/αυτή κρατούσε σημειώσεις. Μετά από αυτές τις κλήσεις, η Μοσάντ καλούσε στη συνέχεια τον Ντέρσοβιτς για ενημέρωση. Ο Έπσταϊν είχε στενή σχέση με τον πρώην πρωθυπουργό του Ισραήλ, Εχούντ Μπαράκ (Μπαράκ) και εκπαιδεύτηκε ως κατάσκοπος από αυτόν», αναφέρει το έγγραφο.

Η πηγή δήλωσε ακόμα στο FBI ότι ο Ντέρσοβιτς τους είπε ότι «αν ξαναγίνονταν νέος, θα κρατούσε ένα τέιζερ ως πράκτορας των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών (Μοσάντ)».

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Τα αρχεία αποκαλύπτουν επίσης ότι ο Έπσταϊν συμβούλευε τον Μπαράκ σε επιχειρηματικές δραστηριότητες. Σε μια ηχητική ηχογράφηση του 2013, ο Έπσταϊν συζητά την εταιρεία παρακολούθησης με τεχνητή νοημοσύνη Palantir, την οποία συνίδρυσε ο Πίτερ Θιλ και πρότεινε πως ο Μπαράκ θα μπορούσε να ενταχθεί στο διοικητικό της συμβούλιο. Το 2015, ο Μπαράκ και ο Έπσταϊν ίδρυσαν από κοινού την νεοφυή (startup) εταιρεία τεχνολογίας ασφαλείας, τη Reporty Homeland Security (τώρα Carbyne), με τον Μπαράκ ως πρόεδρο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2025, το βιβλίο «Ο Φιλόσοφος στην Κοιλάδα: Άλεξ Καρπ, Παλαντίρ και η Άνοδος του Κράτους Επιτήρησης», μια βιογραφία του Διευθύνοντος Συμβούλου της Παλαντίρ, Άλεξ Καρπ, από τον δημοσιογράφο των New York Times, Μάικλ Στάινμπεργκερ, αποκάλυψε ότι η αμερικανική εταιρεία επιτήρησης με τεχνητή νοημοσύνη έπαιξε άμεσο ρόλο στις επιθέσεις του Ισραήλ με «βομβητές και γουόκι-τόκι» το 2024, στον Λίβανο.

Σύμφωνα με το βιβλίο, η «ισραηλινή» Μοσάντ χρησιμοποιούσε την τεχνολογία της Παλαντίρ ακόμη και πριν από την κλιμάκωση της κατάστασης στη Γάζα και τον Λίβανο το 2024. Μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου, γράφει ο Στάινμπεργκερ, η «ισραηλινή» Shin Bet[22] και ο στρατός της «επιδίωξαν να αποκτήσουν το λογισμικό της Παλαντίρ», παρακινώντας την αμερικανική εταιρεία να επιταχύνει την ανάπτυξη.

«Η ζήτηση για βοήθεια από την Παλαντίρ ήταν τόσο μεγάλη που η εταιρεία απέστειλε μια ομάδα μηχανικών από το Λονδίνο για να βοηθήσει τους Ισραηλινούς χρήστες να συνδεθούν στο διαδίκτυο», γράφει ο Στάινμπεργκερ.

Είπε επίσης ότι η Παλαντίρ έφτασε στο σημείο να νοικιάσει έναν επιπλέον όροφο στα γραφεία της στο Τελ Αβίβ για να εκπαιδεύσει ισραηλινούς αναλυτές πληροφοριών και να επεκτείνει την επιχειρησιακή της ικανότητα.

Τα έγγραφα περιλαμβάνουν περαιτέρω συζητήσεις για μεγάλες πληρωμές προς τον πρώην πρωθυπουργό της Βρετανίας, Τόνι Μπλερ για συμβουλευτική εργασία, με τον Μπαράκ και τον Έπσταϊν να αμφισβητούν το ποσό που έφτασε στον Μπλερ σε σύγκριση με τους μεσάζοντες.

Συνολικά, τα αρχεία δείχνουν τις εκτεταμένες πολιτικές και επιχειρηματικές διασυνδέσεις του Μπαράκ με τον Έπσταϊν, καταδεικνύοντας το βάθος της συνεργασίας τους σε διεθνείς, πολιτικούς και τεχνολογικούς τομείς.

Σύμφωνα με το The Cradle, τα αρχεία του Έπσταϊν δείχνουν περαιτέρω ότι ο Τζέφρι Έπσταϊν διοχέτευε χρήματα στον ισραηλινό στρατό και στο Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο (JNF), έναν οργανισμό γνωστό για την υποστήριξη ισραηλινών εποικισμών σε κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

Έγγραφα της Υπηρεσίας Δημοσίων Εσόδων (IRS ) των ΗΠΑ, από το 2005, που συνδέονται με το φιλανθρωπικό ίδρυμα του Έπσταϊν, COUQ, αναφέρουν μια δωρεά 25.000 δολαρίων στους Φίλους των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (FIDF), έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό με έδρα τις ΗΠΑ που συγκεντρώνει χρήματα σε συντονισμό με τον «ισραηλινό» στρατό για την υποστήριξη στρατιωτών και στρατιωτικών υποδομών.

Το 2008, καθώς αντιμετώπιζε κατηγορίες σχετικά με την εμπορία ανηλίκων για σεξουαλική εκμετάλλευση, ο Έπσταϊν ταξίδεψε στο «Ισραήλ», όπου περιόδευσε σε στρατιωτικές βάσεις μαζί με τον πρόεδρο της FIDF, Μπένι Σαμπτάι.

Οι ίδιες δηλώσεις της IRS δείχνουν επίσης μια δωρεά 15.000 δολαρίων στο JNF, το οποίο παίζει ρόλο στην κατάσχεση παλαιστινιακής γης για την επέκταση των εποικισμών. Η COUQ έκανε επιπλέον δωρεές στα Πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και της Κολούμπια, καθώς και στην Hillel International, μια αμερικανική οργάνωση που προωθεί τον Σιωνισμό και την προπαγάνδα υπέρ του «Ισραήλ» στις πανεπιστημιουπόλεις.

Μια έρευνα των New York Times, του 2019, ανέφερε ότι το COUQ έλαβε περίπου 21 εκατομμύρια δολάρια σε μετοχές και μετρητά από φιλανθρωπικά ιδρύματα που συνδέονται με τον δισεκατομμυριούχο Λέσλι Γουέξνερ, ιδιοκτήτη της Victoria’s Secret. Ξεχωριστά, ένα άλλο ίδρυμα που συνδέεται με τον Έπσταϊν, το Gratitude America, έλαβε μια δωρεά 10 εκατομμυρίων δολαρίων το 2015 από μια εταιρεία που συνδέεται με τον δισεκατομμυριούχο ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων Λέον Μπλακ.

Όσο βαθύτερα πηγαίνεις, τόσο πιο σκοτεινά γίνονται τα αρχεία…

Τα αρχεία αποκαλύπτουν μια σειρά από βαθιά ανησυχητικές λεπτομέρειες, οι οποίες γίνονται όλο και πιο σκοτεινές όσο περισσότερο τις εξετάζει κανείς. Ενώ ορισμένες αποκαλύψεις έχουν κυριαρχήσει στα μέσα ενημέρωσης, άλλες έχουν αγνοηθεί ή παραμεριστεί. Αυτό καθιστά ακόμη πιο σημαντικό να επισημανθούν ορισμένα από τα πιο σημαντικά ευρήματα που έχουν προκύψει πρόσφατα.

Ισλαμικό Κράτος και Αλ Κάιντα

Σε αυτό το email, ο Έπσταϊν φαίνεται να επικρίνει την ασυνέπεια της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσινγκτον δεν λειτουργεί ως ενιαίο σύστημα λήψης αποφάσεων, ενώ παράλληλα δείχνει ότι η Αλ Νούσρα[23] υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ, μεταξύ άλλων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ολόκληρη η συζήτηση σχετικά με αυτά τα σημαντικά γεγονότα έλαβε χώρα μεταξύ του Έπσταϊν και του Τόμας Πρίτζκερ[24], ο οποίος είναι Αμερικανός δισεκατομμυριούχος κληρονόμος και επιχειρηματίας και με τους δύο να μην έχουν κανένα γνωστό πολιτικό ρόλο εκείνη την εποχή.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Η ανάλυση αυτού του email αποκαλύπτει πολλά πράγματα, κυρίως την υποστήριξη των ΗΠΑ σε ομάδες που χαρακτήριζε ως τρομοκρατικές, ενώ παράλληλα αναδεικνύει βαθιές αντιφάσεις στις δομές εξουσίας των ΗΠΑ κατά την εποχή που ανταλλάχθηκαν αυτές οι αλληλογραφίες μεταξύ του Έπσταϊν και του Πρίτζκερ, το 2016.

«Στις 5 Σεπτεμβρίου 2016, στις 6:33 μ.μ., ο jeffrey E. <jeevacation®gmail.com> έγραψε:
Το σημαντικότερο συμπέρασμα ήταν ότι οι ΗΠΑ δεν ενεργούν με μία φωνή: Λευκός Οίκος, Πεντάγωνο, Κράτος, CIA… υποστήριξη προς τη Νούσρα, επίθεση στους Κούρδους, αλλά κι εξοπλισμός τους κ.λπ.»

Δηλώνοντας ότι οι ΗΠΑ δεν ενεργούν «με μία φωνή», ο Έπσταϊν περιγράφει αυτό που θεωρεί ως βαθιές αντιφάσεις εντός της δομής εξουσίας των ΗΠΑ, ιδίως μεταξύ του Λευκού Οίκου, του Πενταγώνου, του Υπουργείου Εξωτερικών και της CIA.

Ο Έπσταϊν συνδέει ρητά αυτές τις αντιφάσεις με τη συμπεριφορά των ΗΠΑ στο πεδίο μάχης, λέγοντας ότι ενώ ορισμένες δυνάμεις που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, ιδίως κουρδικές ομάδες, δέχονταν επιθέσεις ή υπονομεύονταν, άλλα παρακλάδια του αμερικανικού κράτους υποστήριζαν ταυτόχρονα τρομοκρατικές ομάδες όπως η αλ-Νούσρα. Η αναφορά του στην «υποστήριξη της Νούσρα, επίθεση στους Κούρδους, αλλά κι εξοπλισμός τους» αντικατοπτρίζει αυτό.

«Τη Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2016 στις 7:59 μ.μ., ο Pritzker, Tom < έγραψε:
Ναι. Υπάρχει μια τεχνική ονομασία για την προσέγγιση αυτής της κυβέρνησης. «Γ*** ομάδες». Όταν η Κίνα άρχισε να χτίζει βάσεις στη Ν. Σινική Θάλασσα, πραγματοποιήσαμε περιπολίες «ελεύθερης ναυσιπλοΐας». Πρόκειται για μια τεχνική διαδικασία που περιγράφει ποια από τα συστήματα του πλοίου είναι ενεργοποιημένα και ποια συστήματα είναι απενεργοποιημένα. Ο O διατάζει να γίνει, το Πεντάγωνο στέλνει λεπτομέρειες και η Σούζαν Ράις βλέπει τα συστήματα ενεργοποίησης/απενεργοποίησης όχι ως πρωτόκολλο αλλά ως ένα μενού επιλογών. Ακυρώνει το Πεντάγωνο και διατάζει ποια συστήματα θέλει να ενεργοποιούνται και να απενεργοποιούνται. Στην πραγματικότητα, ο Λευκός Οίκος διέλυσε την πρόκληση για την οποία σχεδιάστηκαν οι περιπολίες ελεύθερης ναυσιπλοΐας. Είχε μια στρατηγική εξωτερικής πολιτικής που διατυπώθηκε στο Κάιρο. Είναι μια αποτυχημένη στρατηγική και δεν κατάφερε να την αλλάξει όταν η αποτυχία της κατέστη σαφής. Θα ήθελα να ακούσω τι σκέφτηκε ο Εχούντ όταν άκουσε για πρώτη φορά το Κάιρο. Καλό παράδειγμα ήταν η πλήρης αποχώρηση από το Ιράκ (στρατιωτική, διπλωματική και οικονομική) ακολουθούμενη από παθητική υποστήριξη προς τον Μαλίκι[25], ο οποίος στη συνέχεια σφαγίασε Σουνίτες και εμφάνισε το ISIS ως μια λογική εναλλακτική λύση.»

Ο Τομ Πρίτζκερ απαντά επικυρώνοντας την εκτίμηση του Έπσταϊν και χαρακτηρίζοντας την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Ομπάμα ως θεμελιωδώς αποδιοργανωμένη, χρησιμοποιώντας τον όρο «γ*** ομάδες» για να περιγράψει αυτό που θεωρεί συστημική δυσλειτουργία και όχι μεμονωμένα λάθη.

Για να το αποδείξει, επισημαίνει τις επιχειρήσεις «ελευθερίας ναυσιπλοΐας» των ΗΠΑ στη Νότια Σινική Θάλασσα, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί για να επιβάλουν την στρατιωτική κυριαρχία των ΗΠΑ και υποστηρίζει ότι, παρόλο που αυτές οι επιχειρήσεις οφείλουν να ακολουθήσουν καθορισμένες στρατιωτικές διαδικασίες, η πολιτική παρέμβαση του Λευκού Οίκου, την οποία αποδίδει άμεσα στην τότε Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας, Σούζαν Ράις, μετέτρεψε αυτά τα πρωτόκολλα σε προσαρμόσιμες πολιτικές επιλογές. Κατά την άποψή του, αυτή η παρέμβαση του Λευκού Οίκου αποδυνάμωσε την επιδιωκόμενη αντιπαράθεση με την Κίνα.

Στη συνέχεια, ο Πρίτζκερ τοποθετεί αυτή τη δυσλειτουργία σε αυτό που προσδιορίζει ως το ευρύτερο όραμα εξωτερικής πολιτικής του Μπαράκ Ομπάμα, το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην ομιλία του στο Κάιρο το 2009. Απορρίπτει αυτή τη στρατηγική ως αποτυχία και κατηγορεί την κυβέρνηση ότι επιμένει σε αυτήν παρά τα αυξανόμενα στοιχεία για τα καταστροφικά της αποτελέσματα σε όλη την περιοχή.

«Θα ήθελα να ακούσω τι σκέφτηκε ο Εχούντ όταν άκουσε για πρώτη φορά το Κάιρο. Καλό παράδειγμα ήταν η πλήρης αποχώρηση από το Ιράκ (στρατιωτική, διπλωματική και οικονομική) ακολουθούμενη από παθητική υποστήριξη προς τον Μαλίκι, ο οποίος στη συνέχεια σφαγίασε Σουνίτες και εμφάνισε το ISIS ως μια λογική εναλλακτική λύση.»

Επικαλούμενος τον Εχούντ Μπαράκ, ο Πρίτζκερ δεν αναφέρεται τυχαία, αλλά επικαλείται την κρίση ενός ανώτερου ισραηλινού πολιτικού και στρατιωτικού παράγοντα με άμεση εμπειρία στον συντονισμό ΗΠΑ-Ισραήλ και στον περιφερειακό πόλεμο και τονίζει περαιτέρω την ισραηλινή επιρροή στις ΗΠΑ και στην περιοχή.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Μπαράκ τοποθετείται ως σημείο αναφοράς για μια «σοβαρή» περιφερειακή εμπειρογνωμοσύνη, υπονοώντας ότι όσοι είναι ενσωματωμένοι στην αρχιτεκτονική ισχύος των ΗΠΑ-Ισραήλ θα είχαν αμέσως χαρακτηρίσει την ομιλία ως αποκομμένη από τις πραγματικότητες της κυριαρχίας, της κατοχής και της προβολής δύναμης στην περιοχή.

Η αναφορά στον Μπαράκ προηγείται άμεσα του παραδείγματος του Ιράκ, συνδέοντας τις ισραηλινές στρατηγικές αξιολογήσεις με την κριτική των αποτελεσμάτων της πολιτικής των ΗΠΑ. Το επιχείρημα του Πρίτζκερ υπονοεί ότι προσωπικότητες όπως ο Μπαράκ θα ερμήνευαν το Ιράκ όχι ως αποτυχία εφαρμογής, αλλά ως απόδειξη ότι η πολιτική των ΗΠΑ, ακόμη και όταν διατυπωνόταν με τη γλώσσα της αυτοσυγκράτησης ή της αποδέσμευσης, συνέχιζε να αναπαράγει θρησκευτική βία και την κατάρρευση του κράτους. Σε αυτό το πλαίσιο, η άνοδος του ISIS παρουσιάζεται όχι ως απρόβλεπτη συνέπεια, αλλά ως προβλέψιμο αποτέλεσμα της απόσυρσης των ΗΠΑ σε συνδυασμό με επιλεκτική πολιτική υποστήριξη, ενισχύοντας την ιδέα ότι η περιφερειακή αστάθεια παρέμεινε συμβατή με τους στρατηγικούς υπολογισμούς των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.

Το νήμα των email συνεχίζεται με τον Έπσταϊν να γράφει: «Νούσρα, ISIS, Αλ Κάιντα, Τζαμπάα[26], Χαμάς, όλοι οι ηγέτες προτιμούν τον Ντόναλντ τρελά».

Σε αυτή τη γραμμή, ο Έπσταϊν ισχυρίζεται ότι οι ηγέτες διαφόρων ομάδων που οι ΗΠΑ έχουν χαρακτηρίσει ως τρομοκράτες προτιμούσαν τον Ντόναλντ Τραμπ, υπονοώντας ότι η απρόβλεπτη φύση, η θεσμική κατάρρευση ή η ανοιχτή εχθρότητα προς τη διπλωματία θεωρούνταν πλεονεκτική για τους στόχους τους.

«Η τουρκία σφυρίζει στη νούσρα για τους Ιρακινούς νεοσύλλεκτους. σφαγή. – η ρωσία σφυρίζει στον Ερντογάν για το πραξικόπημα. – οι ηπα δίνουν ελευθέρας στο isis για την παλμύρα. . ο άσαντ δεν έχει υποστήριξη, οπότε θα μείνει. ! . πυρηνική βάση στην τουρκία.. σοβιετική άμυνα στο ιράν. . οι σαουδάραβες στην υεμένη. . η αίγυπτος πρόκειται να χάσει κάθε οικονομική υποστήριξη.. η ιορδανία έχει 1 εκατομμύριο πρόσφυγες. όπως και ο λίβανος.»

Αυτό το email όχι μόνο δείχνει πόσο βαθιά εμπλεκόταν πολιτικά ο Έπσταϊν, αλλά η δήλωσή του ότι οι ΗΠΑ «έδωσαν ελευθέρας» στο ISIS στην Παλμύρα, σύμφωνα με τη λογική του email, αντανακλά την πεποίθηση ότι η Ουάσινγκτον απέφυγε επιλεκτικά την παρέμβαση, επιτρέποντας στο ISIS να προχωρήσει όταν οι ενέργειές του ευθυγραμμίζονταν με τους ευρύτερους στόχους των ΗΠΑ κατά του Συριακού κράτους.

Αυτό που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι ότι αυτή η ανάλυση προέρχεται από τους Έπσταϊν και Τόμας Πρίτζκερ, κανένας από τους οποίους δεν κατείχε επίσημο κυβερνητικό ή πολιτικό ρόλο. Το γεγονός ότι δύο ιδιωτικά πρόσωπα, ένας καταδικασμένος σεξουαλικός παραβάτης και ένας δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας, ήταν ενήμεροι, συζητούσαν και επέκριναν τη στρατηγική των ΗΠΑ στη Συρία, το Ιράκ και παραπέρα, υπογραμμίζει τη διαπερατότητα των κύκλων της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην επιρροή των ελίτ και στα άτυπα δίκτυα. Υποδηλώνει ότι οι κρίσιμες στρατηγικές αποφάσεις και αξιολογήσεις δεν περιορίζονται σε επίσημα κανάλια, αλλά παρατηρούνται και ερμηνεύονται ενεργά από πλούσιους ιδιωτικούς παράγοντες, ορισμένοι από τους οποίους μπορεί να έχουν δικά τους συμφέροντα για το ποια θα είναι τα περιφερειακά αποτελέσματα.

«ΣΤΟΥΝΤΙΟ SOMALIWOOD»

Ένα από τα email, που στάλθηκε το 2012 στον Στήβεν Σινόφσκι, έναν Αμερικανό επιχειρηματία, επενδυτή και πρώην πρόεδρο του παραρτήματος των Windows της Microsoft, είχε ως θέμα: «είχα μια διασκεδαστική ιδέα». Το περιεχόμενο αυτής της «διασκεδαστικής» ιδέας είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό με βάση τα συμφραζόμενα.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο Σινόφσκι παραιτήθηκε από τη Microsoft στις 13 Νοεμβρίου 2012 και η ανταλλαγή email, που στάλθηκε από άγνωστο άτομο στον Σινόφσκι, με τον Έπσταϊν κοινοποιημένο, έλαβε χώρα μετά την καταδίκη του Έπσταϊν το 2008 στη Φλόριντα για σεξουαλικά εγκλήματα, αλλά πριν ο Σινόφσκι αποχωρήσει από τη Microsoft.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Το email ξεκινά με τον άγνωστο αποστολέα να γράφει: «Πρέπει να μιλήσουμε με τα παιδιά στο Λος Άντζελες γι’ αυτό» και να προτείνει: «Τι θα γινόταν αν συγκροτούσαμε μια μικρή ομάδα που θα επαγγελματοποιούσε την αφρικανική κινηματογραφική βιομηχανία;»

Ο αποστολέας αναφέρεται στο Nollywood στη Νιγηρία, σημειώνοντας: «Υπάρχει αυτή τη στιγμή μια μικρή κίνηση που ονομάζεται Nollywood (στη Νιγηρία) και το μεγάλο αφεντικό εκεί είναι μια YGL[27]. Μου έλεγε πόσο δύσκολο ήταν, αφού κανείς δεν ήξερε πώς να ‘κάνει’ κινηματογράφο».

Έπειτα έρχεται η λεγόμενη «διασκεδαστική ιδέα»: «Αλλά… θα μπορούσαμε να φτιάξουμε ένα μικρό στούντιο στη Σομαλιλάνδη[28] και να το ονομάσουμε SOMALIWOOD STUDIOS», προσθέτοντας, «Φανταστείτε τα ωραία γυρίσματα… παραλίες, έρημος, κ.λπ.»

Αυτό που είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι ο τρόπος με τον οποίο το email παρουσιάζει το έργο ως ηθικά ορθό, τονίζοντας ότι τίποτα «ανήθικο» δεν θα γυριζόταν εκεί: «Θα μπορούσαμε να προσκαλέσουμε μουσουλμάνους και κάθε είδους ομάδες να γυρίσουν εκεί. Θα το κάναμε μέρος της αποστολής μας να μην επιτρέψουμε να γυριστεί εκεί τίποτα ανήθικο»

Θα ήταν λογικό να υποθέσουμε ότι αυτή η έμφαση μπορεί να ήταν μια προσπάθεια αποκατάστασης της δημόσιας εικόνας του Έπσταϊν, παρουσιάζοντάς τον ως υποστηρικτή πολιτιστικών και ηθικών πρωτοβουλιών, παρά την καταδίκη του το 2008 για σεξουαλικά εγκλήματα.

Επιφανειακά, το email παρουσιάζει μια πολιτιστική ή φιλανθρωπική οπτική γωνία. Ωστόσο, δεδομένης της καταδίκης του Έπσταϊν για εμπορία ανηλίκων για σεξ, η συμπερίληψη μιας δήλωσης σχετικά με την απαγόρευση «ανήθικου» περιεχομένου, ακολουθούμενη αμέσως από τη φράση: «Θα μπορούσε να κάνει πράγματα όπως το Sesame Street[29] (παιδικά προγράμματα κ.λπ. για παιδιά από την Αφρική)», προσθέτοντας «Έχουν σοβαρές τεχνολογικές ικανότητες εκεί. Θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια εγκατάσταση CGI[30] που θα ανταγωνιζόταν οποιαδήποτε», φαίνεται παράξενη και βαθιά ανησυχητική.

Ο αποστολέας μάλιστα σημειώνει: «Κοινοποιώ και στον Τζέφρι, επειδή μπορεί κι αυτός να πιστεύει ότι αυτό θα ήταν ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ» και προσθέτει «Οι ταινίες μοιάζουν πολύ με προϊόντα».

Αυτό εγείρει βαθιά ερωτήματα. Γιατί ένα άγνωστο άτομο έκανε μπρέινστόρμινγκ για ένα εγχείρημα ΜΜΕ στην Αφρική με έναν καταδικασμένο παιδεραστή και γιατί αυτό στάλθηκε στον τότε πρόεδρο του παραρτήματος των Windows της Microsoft;

Πέρα από τον άμεσο παραλογισμό, το email υπογραμμίζει ένα ευρύτερο μοτίβο: ισχυρά άτομα αξιοποιούν την επιρροή τους για να διαμορφώσουν την παγκόσμια κουλτούρα, από το Χόλιγουντ έως τις αναδυόμενες αγορές των μέσων ενημέρωσης, συχνά με ελάχιστη διαφάνεια ή λογοδοσία. Η ιδέα των «SOMALIWOOD STUDIOS» γίνεται ένας φακός μέσω του οποίου εξετάζεται πώς οι πλούσιες ελίτ και οι καταδικασμένοι εγκληματίες μπορούν να διαπλέκονται στην παγκόσμια ψυχαγωγία, την ήπια ισχύ και τη διαχείριση της κοινής γνώμης.

Αλλά η ιστορία δεν τελειώνει εκεί. Η πρόταση για την κατασκευή ενός στούντιο στη Σομαλιλάνδη αποκτά νέα σημασία υπό το φως των πρόσφατων εξελίξεων.

Σύμφωνα με το Reuters, από τις αρχές Φεβρουαρίου 2026, η Σομαλιλάνδη φέρεται να προετοιμάζεται για την οριστικοποίηση της εμπορικής συμφωνίας με το ισραηλινό καθεστώς.

Αυτό έρχεται μετά την ιστορική αναγνώριση της περιοχής από το «Ισραήλ» τον Δεκέμβριο του 2025, την μόνη οντότητα που αναγνώρισε επίσημα τη Σομαλιλάνδη, παρά την επί δεκαετίες προσπάθειά της για διεθνή αναγνώριση. Το «Ισραήλ» κινήθηκε γρήγορα για να ενισχύσει τους δεσμούς του, με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να ανακοινώνει σχέδια για συνεργασία στους τομείς της γεωργίας, της υγείας, της τεχνολογίας και της οικονομίας.

Εβραϊκή Ανωτερότητα;

Σε ένα αποκαλυπτικό email από το 2017, μια γυναίκα ονόματι Μάσα Ντρόκοβα έγραψε στον Έπσταϊν, υπαινισσόμενη ότι είχε προσδιορίσει κριτήρια για την εύρεση «έξυπνων ανθρώπων».

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

«Βρήκα κριτήρια για να βρω έξυπνους ανθρώπους», έγραψε η Ντρόκοβα.

«Όσο πιο Εβραίος είσαι, τόσο πιο έξυπνος είσαι. Είπες ότι είσαι ~98% Εβραίος. Είσαι πάρα πολύ έξυπνος. Το πρώην αφεντικό μου είναι 78% Εβραίος. Είναι πολύ έξυπνος, αλλά λιγότερο έξυπνος από εσένα», πρόσθεσε.
«Έχω έναν στενό φίλο/συνεργάτη που είναι 99,3% Εβραίος. Είναι απίστευτα έξυπνος.»

Η Ντρόκοβα συνέδεσε ρητά την νοημοσύνη με την εβραϊκή καταγωγή, υπονοώντας ότι όσο πιο Εβραίος είναι κάποιος, τόσο πιο έξυπνος είναι, μια λογική που, αν την πάρουμε κυριολεκτικά, υπονοεί ότι οι μη Εβραίοι δεν είναι καθόλου έξυπνοι.

Η επόμενη πρότασή της ήταν εξίσου εκπληκτική:

«Παίρνουμε όλους τους Εβραίους, η αναζήτηση μπορεί να γίνει μέσω συγγενών. Ζητάμε να κάνουν το τεστ 23&me[31]. Κάνουμε μια εκδήλωση για όλους όσους είναι 98% Εβραίοι. Επίσης, όλοι τους δεν είναι θρησκευόμενοι.»

Με άλλα λόγια, η Ντρόκοβα πρότεινε την εξέταση των Εβραίων μέσω τεστ DNA και τη διοργάνωση μιας εκδήλωσης αποκλειστικά για όσους έχουν πάνω από ένα ορισμένο «ποσοστό» εβραϊκής καταγωγής. Ολοκλήρωσε το email με την ερώτηση: «Πιστεύεις ότι έχει νόημα, σωστά;»

Το email είναι αποκαλυπτικό όχι μόνο για την αλλόκοτη πρόταση, αλλά και για την υποβόσκουσα στάση: αντιμετωπίζει την εθνικότητα και την νοημοσύνη ως μετρήσιμες, αποκλειστικές και χειραγωγήσιμες, μια γλαφυρή απεικόνιση του είδους της ελιτίστικης, ψευδοεπιστημονικής σκέψης που κυκλοφορεί στο δίκτυο του Έπσταϊν και της καθημερινής εξοικείωσης τόσο με εθνοτικά στερεότυπα, όσο και με πρακτικές αποκλεισμού.

Η Πανδημία

Περισσότερα από ένα email από τα πρόσφατα δημοσιευμένα αρχεία του Έπσταϊν συζητούν ένα σενάριο πανδημίας.

Στιγμιότυπο οθόνης από τα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (justice.gov)

Οι διαδικτυακοί παρατηρητές έχουν σημειώσει αυτά τα email και έχουν κάνει εικασίες για πιθανές συνδέσεις με τoν COVID-19, ιδιαίτερα ένα μήνυμα που αφορούσε την Gates Ventures (παλαιότερα γνωστή ως bgC3[32]). Το email δείχνει ότι ο Λάρρυ Κοέν και ένας αποστολέας του οποίου η ταυτότητα αποκρύφθηκε, είχαν αναλάβει την προετοιμασία «παραδοτέων», την εποχή που ο αποστολέας ήταν στο bgC3 [το 2017]. Μεταξύ αυτών των παραδοτέων ήταν ένα σχέδιο που περιγραφόταν ως: «Συστάσεις παρακολούθησης ή/και τεχνικές προδιαγραφές για την Κατάσταση του στελέχους της πανδημίας».

Ενώ δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία που να συνδέουν άμεσα τον Έπσταϊν με την έξαρση της COVID-19, τα email εγείρουν σοβαρά ερωτήματα: γιατί ο Έπσταϊν συμμετείχε σε συζητήσεις για τον σχεδιασμό πανδημίας και ποια επιρροή είχε το δίκτυο των υψηλού προφίλ συνεργατών του στις πρωτοβουλίες δημόσιας υγείας και τα βιοτεχνολογικά έργα;

Η Πραγματικότητα του Έπσταϊν

Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται σε αυτό το άρθρο αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό μέρος αυτού που μπορεί να περιγραφεί ως η Πραγματικότητα του Έπσταϊν. Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται σκόπιμα. Τα Αρχεία Έπσταϊν και η ιστορία του ίδιου του Τζέφρι Έπσταϊν, δεν συνιστούν απλώς τον απολογισμό ενός εγκληματία, αλλά ένα παράθυρο σε ένα ευρύτερο σύστημα. Ένα σύστημα που παράγεται από αυτοκρατορικές δομές εξουσίας και υποστηρίζεται από πολιτικές, οικονομικές και στρατιωτικές ελίτ.

Αυτό το σύστημα δεν είναι αφηρημένο. Συνδέεται ουσιαστικά με τα βάσανα εκατομμυρίων σε όλο τον κόσμο. Το να πούμε ότι επηρεάζει τους πάντες μπορεί να ακούγεται ακραίο, αλλά τα Αρχεία Έπσταϊν καταδεικνύουν κάτι κρίσιμο: κανείς δεν ήταν εκτός εμβέλειας αυτού του δικτύου και κανείς δεν είναι πραγματικά ασφαλής από τις συνέπειες των πράξεων των ανθρώπων που αποκαλύπτεται ότι συμμετείχαν σε αυτό. Δεν είναι περιθωριακές φιγούρες. Είναι άτομα με εξουσία: αυτά που ελέγχουν τα δεδομένα, διαμορφώνουν τις αφηγήσεις, χρηματοδοτούν πολέμους και επιτρέπουν τη γενοκτονία.

Τα αρχεία διαλύουν επίσης την ψευδαίσθηση της κομματικής ηθικής. Δείχνουν ότι αυτή η πραγματικότητα υπερβαίνει την πολιτική ταυτότητα. Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι εμφανίζονται το ίδιο στα έγγραφα, αποκαλύπτοντας ότι το σύστημα αυτοπροστατεύεται παρουσιάζοντας ψευδείς επιλογές: αυτό το κόμμα εναντίον εκείνου του κόμματος, ενώ τα ίδια τα δίκτυα της ελίτ παραμένουν ανέγγιχτα, ανεξέλεγκτα και άθικτα.

Η πραγματικότητα του Έπσταϊν είναι σκοτεινή. Ο ίδιος ο Έπσταϊν πέθανε από αυτό που επίσημα χαρακτηρίστηκε ως «αυτοκτονία» λίγο πριν δικαστεί. Ωστόσο, ο θάνατός του δεν διέλυσε το σύστημα που του επέτρεψε να τα κάνει όλα αυτά. Οι άλλοι Έπσταϊν αυτού του κόσμου είναι ακόμα ζωντανοί, ακόμα ισχυροί, ακόμα προστατευμένοι.

Εκατομμύρια έγγραφα έχουν πλέον δημοσιοποιηθεί. Έχουν αναζητηθεί, αρχειοθετηθεί και έχουν αναφερθεί αμέτρητες φορές. Αλλά το πιο επείγον ερώτημα παραμένει σε μεγάλο βαθμό αναπάντητο: τι σηματοδοτείται όταν αυτός ο όγκος αποδεικτικών στοιχείων εξακολουθεί να μην αποδίδει δικαιοσύνη; Όταν δεν μπορεί να θέσει τους δράστες υπόλογους; Όταν δεν μπορεί να ενοχοποιήσει όσους πρέπει να τιμωρηθούν;

Αν μια τεκμηριωμένη γενοκτονία απέτυχε να αποδώσει τις ευθύνες στο «Ισραήλ», τότε δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η πραγματικότητα του Έπσταϊν επιμένει. Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί οι καταπιεσμένοι λαοί καλούνται συνεχώς να εγκαταλείψουν την αντίσταση, ενώ τα συστήματα που παράγουν βία, εκμετάλλευση και ατιμωρησία μένουν ανέγγιχτα.

Αυτό, τελικά, είναι το πραγματικό πρόσωπο του ιμπεριαλισμού: ένα σύστημα στο οποίο τα συντριπτικά αποδεικτικά στοιχεία δεν παράγουν δικαιοσύνη, η εξουσία παραμένει προστατευμένη από τις συνέπειες και η αντίσταση καταδικάζεται την ίδια ώρα που η βία κανονικοποιείται.

Υποσημειώσεις της Μεταφράστριας:

[1] Το Γκρέιβσεντ είναι μια συνοικία στο νοτιοκεντρικό τμήμα του δήμου Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, στο νοτιοδυτικό άκρο του Λονγκ Άιλαντ.

[2] Η Ένωση Cooper για την Προώθηση της Επιστήμης και της Τέχνης, κοινώς γνωστή ως Cooper Union, είναι ένα ιδιωτικό κολέγιο στην πλατεία Cooper, στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης.

[3] Η Bear Stearns Companies, Inc. ήταν μια αμερικανική επενδυτική τράπεζα, εταιρεία συναλλαγών τίτλων και χρηματιστηριακή εταιρεία που κατέρρευσε με πάταγο κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008. Μετά το κλείσιμό της, πουλήθηκε στη συνέχεια στην JPMorgan Chase. Οι κύριοι επιχειρηματικοί τομείς της εταιρείας -πριν την αποτυχία της- ήταν οι κεφαλαιαγορές, οι επενδυτικές τραπεζικές εργασίες, η διαχείριση πλούτου και οι παγκόσμιες υπηρεσίες εκκαθάρισης. Συμμετείχε ενεργά στη φούσκα των ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου.

[4] Ένα σχήμα Πόντσι (Ponzi scheme) -που ο πλησιέστερος όρος στα ελληνικά είναι Πυραμίδα- συνιστά ένα είδος επενδυτικής απάτης που καταβάλλει αποδόσεις στους αρχικούς επενδυτές χρησιμοποιώντας κεφάλαια που συλλέγονται από νεότερους επενδυτές. Πήρε το όνομά του από τον Αμερικανό, Charles Ponzi, ο οποίος έγινε διαβόητος για αυτό τη δεκαετία του 1920. Το σχήμα Πόντσι δημιουργεί την ψευδαίσθηση μιας νόμιμης, υψηλού κέρδους επιχείρησης. Λειτουργεί ως εξής: Ένας απατεώνας υπόσχεται ως δόλωμα υψηλές, σταθερές αποδόσεις με «ελάχιστο έως καθόλου κίνδυνο» για να προσελκύσει τους αρχικούς επενδυτές. Αντί να επενδύσει τα χρήματα σε μετοχές ή επιχειρηματικές δραστηριότητες, πληρώνει «μερίσματα» στους αρχικούς επενδυτές χρησιμοποιώντας το κεφάλαιο που έχουν καταθέσει νεότεροι επενδυτές.
Οι αρχικοί επενδυτές, ικανοποιημένοι με τις σταθερές πληρωμές τους, συχνά στρατολογούν φίλους και συγγενείς, παρέχοντας στο σχέδιο «κοινωνική απόδειξη» και μια νέα εισροή μετρητών. Το σχέδιο τελικά καταρρέει όταν δεν μπορεί πλέον να στρατολογήσει αρκετούς νέους συμμετέχοντες για να διατηρήσει τις πληρωμές ή όταν ένας μεγάλος αριθμός επενδυτών επιχειρεί να αποσύρει τα χρήματά του ταυτόχρονα.
Παρότι δεν υπάρχει διαφορετικός ελληνικός όρος και το σχήμα Πόντσι έχει πολλές ομοιότητες με την Πυραμίδα, διαφέρουν αρκετά. Συγκεκριμένα ενώ στο Πόντσι οι επενδυτές-θύματα δεν εμπλέκονται στη στρατολόγηση νέων επενδυτών και αγνοούν την απάτη, στο σχήμα της Πυραμίδας οι επενδυτές-θύματα γνωρίζουν ότι πρέπει οι ίδιοι να στρατολογήσουν νέους επενδυτές και πως οι κύριες αποδόσεις τους θα προκύψουν ως ποσοστό επί των χρημάτων που εισφέρουν αυτοί που οι ίδιοι στρατολογούν. Έτσι, καταρρέει πολύ πιο γρήγορα καθώς απαιτεί εκθετικά μεγαλύτερο αριθμό νέων στρατολογήσεων για να διατηρηθεί.

[5] Το Ίδρυμα Wexner παρέμεινε ένας σημαντικός δωρητής σε φιλοϊσραηλινά προγράμματα και μετά την δημόσια διακοπή των σχέσεων του Γουέξνερ με τον Έπσταϊν το 2008, ακολούθως της καταδίκης του, συνεισφέροντας πάνω από 128 εκατομμύρια δολάρια μεταξύ 2003 και 2018. Στο «Ισραήλ», το ίδρυμα δέχτηκε πυρά για την φερόμενη επιρροή του σε κομβικά πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένου του πρώην πρωθυπουργού Εχούντ Μπαράκ. Τα email δείχνουν ότι ο Έπσταϊν βοήθησε στον συντονισμό πληρωμών 2,3 εκατομμυρίων δολαρίων προς τον Μπαράκ.

[6] Η Trilateral Commission συνιστά ένα μη κυβερνητικό διεθνή οργανισμό που στοχεύει στην ενίσχυση της στενότερης συνεργασίας μεταξύ Ιαπωνίας, Δυτικής Ευρώπης και Βόρειας Αμερικής. Ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1973, από τον Αμερικανό τραπεζίτη Ντέιβιντ Ροκφέλερ. Επικεντρώνεται στην επιστροφή στις «ρίζες μας ως ομάδα χωρών που μοιράζονται κοινές αξίες και δέσμευση για το κράτος δικαίου, τις ανοιχτές οικονομίες και κοινωνίες και τις δημοκρατικές αρχές». Η Τριμερής Επιτροπή εκπροσωπεί ισχυρά εμπορικά και πολιτικά συμφέροντα. Το 2021, είχε περίπου 400 μέλη, συμπεριλαμβανομένων κορυφαίων προσωπικοτήτων στην πολιτική, τις επιχειρήσεις, τα μέσα ενημέρωσης και τον ακαδημαϊκό χώρο.

[7] Η αραβική ονομασία της Ιερουσαλήμ.

[8] Ο Άντριου Μαουντμπάτεν-Γουίντσορ, πρώην Πρίγκιπας Άντριου, Δούκας της Υόρκης, είναι το τρίτο παιδί και δεύτερος γιος της Βασίλισσας Ελισάβετ Β’ και νεότερος αδελφός του Βασιλιά Καρόλου Γ’.

[9] Τα αρχεία για τον Τζέφρι Έπσταϊν και τα ηλεκτρονικά μηνύματα δείχνουν ένα άτομο που υπογράφει ως “Α” και χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο “Ο Αόρατος Άνθρωπος”. Οι ερευνητές συνέδεσαν το ψευδώνυμο με τον Άντριου με βάση αναφορές στο Μπαλμόραλ (τη βασιλική κατοικία), την αποχώρησή του από το Βασιλικό Ναυτικό τον Ιούλιο του 2001 και αναφορές για ένα ταξίδι του 2002 στο Περού, το οποίο ταιριάζει με το επίσημο ιστορικό ταξιδιών του.

[10] Σταθερή ιδιοφυΐα: Κατά λέξη μετάφραση, που χρησιμοποιείται παγκοσμίως πλέον, σχεδόν αποκλειστικά ειρωνικά, αναφερόμενη στις γνωστές δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ. Αφορά σε μια φράση που ο Τραμπ χρησιμοποιούσε επανειλημμένα για να περιγράψει τον εαυτό του, ξεκινώντας από τον Ιανουάριο του 2018, όταν ένα βιβλίο, με τίτλο «Φωτιά και Οργή», έθεσε ερωτήματα σχετικά με την νοητική του σταθερότητα. Απαντώντας με μια σειρά από tweets, δήλωσε «Στην πραγματικότητα, σε όλη μου τη ζωή, τα δύο μεγαλύτερα πλεονεκτήματά μου ήταν η νοητική μου σταθερότητα και το να είμαι, κατά κάποιο τρόπο, πολύ έξυπνος» και ότι τα επιτεύγματά του στη ζωή τον χαρακτήριζαν «όχι απλά έξυπνο, αλλά ιδιοφυΐα… και μάλιστα πολύ σταθερή ιδιοφυΐα!» Γενικά περιέγραφε πολύ συχνά τον εαυτό του ως «πολύ σταθερή ιδιοφυΐα».

[11] Το Board of Peace (BoP) είναι ένας διεθνής οργανισμός, που ιδρύθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ το 2025. Κατονομάζεται στο ψήφισμα 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ως φορέας για την επίβλεψη των διαδικασιών του ειρηνευτικού σχεδίου για τη Γάζα. Η δομή του BoP περιλαμβάνει: Τον Ντόναλντ Τραμπ, ως ισόβια διορισμένο πρόεδρο. Το διοικητικό συμβούλιο, που αποτελείται κυρίως από εθνικούς ηγέτες. (Προσκλήθηκαν περίπου εξήντα.) Το Εκτελεστικό Συμβούλιο, με έμφαση στη διπλωματία και τις επενδύσεις.
Το ψήφισμα 2803 προβλέπει ότι το διοικητικό συμβούλιο του BoP θα συνδράμει στις προσπάθειες ανοικοδόμησης στη Λωρίδα της Γάζας, μέσω της Εθνικής Επιτροπής για τη Διοίκηση της Γάζας (NCAG) και το εξουσιοδότησε να αναπτύξει μια προσωρινή ειρηνευτική δύναμη. Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι το BoP έχει μικρή ομοιότητα με αυτό που προβλέπεται στο ψήφισμα του ΟΗΕ. Η εφημερίδα Guardian το περιέγραψε ως μια «λέσχη συνδρομητών» για τα συμφέροντα του Τραμπ και όχι για τα καθήκοντα που έχουν αναληφθεί στη Λωρίδα της Γάζας, καθώς αποκαλύφθηκε ότι οι προσκεκλημένες χώρες θα έπρεπε να δωρίσουν 1 δισεκατομμύριο δολάρια ΗΠΑ στο BoP για να ανανεώσουν την ιδιότητα μέλους τους μετά τα πρώτα τρία χρόνια. Ως σήμερα, μόνο 21 από τις 62 προσκεκλημένες χώρες έχουν αποδεχτεί. Καμία δεν έχει πληρώσει ακόμα. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του BoP αποτελείται από τους:

• Νικολάι Μλαντένοφ – Ύπατος Εκπρόσωπος για τη Γάζα, διορισμένος από τις Ηνωμένες Πολιτείες, πρώην Υπουργός Άμυνας και Εξωτερικών της Βουλγαρίας
• Μάρκο Ρούμπιο – Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών
• Στιβ Γουίτκοφ – Ειδικός Απεσταλμένος των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή
• Τζάρεντ Κούσνερ – Γαμπρός του Ντόναλντ Τραμπ
• Τόνι Μπλερ – Πρώην Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου
• Μαρκ Ρόουαν – Διευθύνων Σύμβουλος της Apollo Global Management
• Ατζάι Μπάνγκα – Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας
• Ρόμπερτ Γκάμπριελ Τζούνιορ – Αμερικανός πολιτικός σύμβουλος

[12] Η Εθνική Επιτροπή για τη Διοίκηση της Γάζας (National Committee for the Administration of Gaza-NCAG) συστάθηκε για τη διαχείριση των καθημερινών λειτουργιών των δημόσιων υπηρεσιών και της διοίκησης στη Λωρίδα της Γάζας μετά το σχετικό ειρηνευτικό σχέδιο. Αποτελείται από 15 ανεξάρτητους Παλαιστίνιους τεχνοκράτες και εποπτεύεται από το Συμβούλιο Ειρήνης (Board of Peace).
Τα μέλη της NCAG έχουν ήδη εκλεγεί από τις παλαιστινιακές παρατάξεις και έχουν ελεγχθεί από το Ισραήλ και η επιτροπή ξεκίνησε επίσημα τις εργασίες της στην Αίγυπτο στις 16 Ιανουαρίου 2026, με τον Ali Shaath -στέλεχος της Παλαιστινιακής Αρχής που κατάγεται από τη Γάζα- ως επικεφαλής επίτροπο. Ωστόσο, η ανάληψη της διακυβέρνησης στη Γάζα από την NCAG έχει ανασταλεί επ’ αόριστον καθώς το Ισραήλ δεν επιτρέπει στα μέλη της επιτροπής να εισέλθουν στην περιοχή.

[13] Ο όρος Tax Receivable Agreement (TRA) αποδίδεται στα ελληνικά ως Σύμβαση Φορολογικών Απαιτήσεων ή Συμφωνία Κατανομής Φορολογικών Ωφελειών. Πρόκειται για ένα εξειδικευμένο χρηματοοικονομικό εργαλείο που χρησιμοποιείται κυρίως σε εισαγωγές εταιρειών στο χρηματιστήριο (IPOs) και σε εξαγορές. Αποτελεί μια νομική σύμβαση όπου μια εταιρεία συμφωνεί να μοιραστεί τα οικονομικά οφέλη από μελλοντικές φορολογικές εξοικονομήσεις (όπως εκπτώσεις λόγω αποσβέσεων ή προηγούμενων ζημιών) με τους παλιούς μετόχους της. Όταν η εταιρεία μειώνει τον φόρο που πληρώνει στο κράτος χρησιμοποιώντας αυτά τα φορολογικά «περιουσιακά στοιχεία», καταβάλλει ένα μέρος της εξοικονόμησης (συνήθως το 85%) στους αρχικούς ιδιοκτήτες.

[14] Ο Όμιλος Virgin είναι βρετανικός πολυεθνικός όμιλος επιχειρηματικών κεφαλαίων που ιδρύθηκε από τον Richard Branson και τον Nik Powell το 1970. Με έδρα το Λονδίνο, λειτουργεί ως παγκόσμιος επενδυτής και πάροχος εμπορικών σημάτων, με ένα διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο που εκτείνεται στους τομείς των ταξιδιών, της υγείας, των τηλεπικοινωνιών και του διαστήματος.

[15] Το National Football League (NFL) είναι το μεγαλύτερο επαγγελματικό πρωτάθλημα αμερικανικού ποδοσφαίρου στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.

[16] Η Εθνική Ομοσπονδία Μπάσκετ (NBA) είναι το επαγγελματικό πρωτάθλημα μπάσκετ στη Βόρεια Αμερική που αποτελείται από 30 ομάδες (29 στις Ηνωμένες Πολιτείες και 1 στον Καναδά). Το NBA θεωρείται το κορυφαίο επαγγελματικό πρωτάθλημα μπάσκετ στον κόσμο.

[17] Το Εθνικό Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου (NHL) είναι το επαγγελματικό πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου στη Βόρεια Αμερική που αποτελείται από 32 ομάδες, 25 στις Ηνωμένες Πολιτείες και 7 στον Καναδά. Το NHL θεωρείται το κορυφαίο επαγγελματικό πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου στον κόσμο.

[18] Ο Ντίπακ Τσόπρα είναι Ινδοαμερικανός συγγραφέας, γκουρού της Νέας Εποχής και υποστηρικτής της εναλλακτικής ιατρικής. Τα βιβλία και τα βίντεό του τον έχουν καταστήσει μία από τις πιο γνωστές και πλουσιότερες προσωπικότητες στην εναλλακτική ιατρική. Τη δεκαετία του 1990, ο Τσόπρα, που σπούδασε ιατρική, έγινε δημοφιλής υποστηρικτής μιας ολιστικής προσέγγισης στην ευεξία που περιλαμβάνει γιόγκα, διαλογισμό και διατροφή, μεταξύ άλλων θεραπειών.

[19] Ο αρθρογράφος των New York Times, David Brooks.

[20] Το «Μελάνια» είναι ένα αμερικανικό ντοκιμαντέρ του 2026 που ακολουθεί τη Μελάνια Τραμπ, την πρώτη κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών, 20 ημέρες πριν από την ορκωμοσία του συζύγου της Ντόναλντ Τραμπ για δεύτερη φορά ως προέδρου. Η σκηνοθεσία και η παραγωγή είναι του Μπρετ Ράτνερ.

[21] Confidential Human Source (CHS) = Εμπιστευτική Ανθρώπινη Πηγή, κοινώς πληροφοριοδότης.

[22] Η Ισραηλινή Υπηρεσία Ασφαλείας, περισσότερο γνωστή με τα ακρωνύμια Shabak ή Shin Bet, συνιστά την υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας και αντικατασκοπείας του Ισραήλ.

[23] To Μετώπο Αλ-Νούσρα και το ISIS είναι παρακλάδια της Αλ Κάιντα. Η Αλ Κάιντα είναι μια πανισλαμιστική οργάνωση με επικεφαλής σουνίτες ισλαμιστές τζιχαντιστές με στόχο την ένωση του μουσουλμανικού κόσμου υπό ένα υπερεθνικό ισλαμικό χαλιφάτο.
Το Μέτωπο Αλ-Νούσρα δημιουργήθηκε το 2011, αρχικά ως παρακλάδι του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ (ISI), το οποίο αποτελούσε τότε παρακλάδι της Αλ Κάιντα στο Ιράκ. Το 2011, ο ηγέτης του ISI, Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι, έστειλε τον Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι στη Συρία για να εδραιώσει μια τζιχαντιστική παρουσία κατά τα πρώτα στάδια του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου. Τον πρώτο χρόνο της ύπαρξής του, η Al-Νούσρα λειτουργούσε ως «σιωπηλός» εταίρος του ISI, λαμβάνοντας χρηματοδότηση και προσωπικό από το Ιράκ, ενώ παράλληλα παρουσιάζονταν δημόσια ως μια επαναστατική ομάδα της αντιπολίτευσης στη Συρία. Τον Απρίλιο του 2013, ο αλ-Μπαγκντάντι ανακοίνωσε μονομερώς ότι η Αλ-Νούσρα και το ISI συγχωνεύονταν για να σχηματίσουν μια νέα ομάδα: το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIS).  Ο αλ-Τζολάνι απέρριψε τη συγχώνευση, θέλοντας να διατηρήσει την Αλ-Νούσρα ως ξεχωριστή συριακή οντότητα. Αντ’ αυτού, ορκίστηκε άμεση πίστη στον ηγέτη της Αλ Κάιντα, Αϊμάν αλ-Ζαουάχρι, για να εξασφαλίσει προστασία από τον Μπαγκντάντι. Η Αλ Κάιντα αποφάσισε υπέρ της Αλ-Νούσρα, διατάζοντας τον Μπαγκντάντι να επιστρέψει στο Ιράκ. Ο Μπαγκντάντι αρνήθηκε, οδηγώντας την Αλ Κάιντα να αποκηρύξει επίσημα το ISIS τον Φεβρουάριο του 2014. Μετά τη διάσπαση, η Αλ-Νούσρα (το επίσημο παρακλάδι της Αλ-Κάιντα στη Συρία) και το ISIS έγιναν ‘εχθρόφιλοι’, εμπλεκόμενοι σε στρατιωτικές συγκρούσεις μεταξύ τους και από κοινού εναντίον του Συριακού Αραβικού Στρατού.
Μετά την ήττα και της Αλ Νούσρα και του ISIS από τον Συριακό Στρατό, το 2017, η Αλ Νούσρα συγχωνεύτηκε με άλλες ομάδες για να σχηματίσει την Hay’at Tahrir al-Sham (HTS). Η HTS έκτοτε έχει υποτίθεται αποστασιοποιηθεί από την Αλ Κάιντα. Μετά την ανατροπή του Άσαντ, ο αρχηγός της Αλ Νούσρα, αλ-Τζολάνι που γύρισε στο πραγματικό του όνομα, Αχμέντ Χουσεΐν αλ-Σαράα, είναι πλέον ο δικτάτορας της Συρίας.

[24] Ο Πρίτζκερ είναι ο εκτελεστικός πρόεδρος της Hyatt Hotels Corporation και ο ιδρυτής (2011) και πρόεδρος της North America Western Asia Holdings LLC (NAWAH), μιας επενδυτικής και συμβουλευτικής εταιρείας που επιδιώκει να επενδύσει σε ιρακινές εταιρείες, ενώ παράλληλα συμβουλεύει πελάτες που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν στην περιοχή. Είναι πρώην πρόεδρος του Art Institute of Chicago και διετέλεσε πρόεδρος και μέλος των ΔΣ στις δεξαμενές σκέψης ‘Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών’, ‘Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων’ και του ‘Ομίλου Στρατηγικής Άσπεν’.

[25] Ο Νούρι αλ-Μαλίκι είναι μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Είναι Ιρακινός πολιτικός και ηγέτης του Σιιτικού Ισλαμικού Κόμματος Ντάουα από το 2007. Διετέλεσε πρωθυπουργός του Ιράκ από το 2006 έως το 2014 και αντιπρόεδρος από το 2014 έως το 2015 και ξανά από το 2016 έως το 2018.
Ο αλ-Μαλίκι ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα ως σιίτης αντιφρονούντας που αντιτάχθηκε στον πρώην Ιρακινό πρόεδρο Σαντάμ Χουσεΐν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και έγινε γνωστός όταν γλίτωσε την θανατική καταδίκη και διέφυγε στην εξορία για 24 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο εξωτερικό, έγινε ανώτερο στέλεχος του Ισλαμικού Κόμματος Ντάουα, συντόνισε τις δραστηριότητες ανταρτών κατά του Σαντάμ και έχτισε σχέσεις με αξιωματούχους από το Ιράν και τη Συρία, ζητώντας τη βοήθειά τους για την ανατροπή της κυβέρνησης του Σαντάμ. Τόσο κατά τη διάρκεια, όσο και μετά την αμερικανική κατοχή του Ιράκ (2003–2011), ο αλ-Μαλίκι συνεργάστηκε στενά με την Πολυεθνική Δύναμη (MNF–I) και συνέχισε να συνεργάζεται με τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την αποχώρησή τους από το Ιράκ.
Στις 22 Απριλίου 2006, μετά από στενή εμπλοκή των ΗΠΑ στην επιλογή νέου πρωθυπουργού, τον επέλεξε η  CIA μεταξύ τεσσάρων που είχε ανακρίνει για τις διασυνδέσεις τους με το Ιράν. Ωστόσο, ο αλ-Μαλίκι ήταν ο προτιμώμενος υποψήφιος και του Κασέμ Σουλεϊμανί, του τότε διοικητή της Δύναμης Κουντς των Φρουρών της Επανάστασης και ήταν αυτός που μεσολάβησε στη συμφωνία μεταξύ ανώτερων σιιτών και κούρδων ηγετών για την εκλογή του ως πρωθυπουργού.
Ο αλ-Μαλίκι ηγήθηκε του Ιράκ μέσω μιας αύξησης της αντισουνιτικής βίας, συμπεριλαμβανομένης της αιματηρής καταστολής των σουνιτικών διαμαρτυριών του 2012-2013, η οποία ερμηνεύτηκε ως η αιτία της ανόδου του ISIS. Όταν το ISIS αύξησε τη δραστηριότητά του στο πρώτο μέρος του πολέμου του 2013-2017 στο Ιράκ, ο στρατός του Ιράκ υπέστη μεγάλες ήττες, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης του Ιουνίου 2014 στο βόρειο Ιράκ, που οδήγησε στην κατάρρευση του ιρακινού στρατού και την πτώση της Μοσούλης, όταν ένας στρατός 3.000 μαχητών του ISIS οδήγησε σε υποχώρηση περίπου 30.000 Ιρακινούς στρατιώτες.
Τον Ιανουάριο του 2026, μετά τις ιρακινές βουλευτικές εκλογές του 2025, ορίστηκε ως ο μοναδικός υποψήφιος για την πρωθυπουργία του Ιράκ από το Ιρακινό Πλαίσιο Συντονισμού Σιιτών. Ο Τραμπ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα τερματίσουν την υποστήριξή τους προς το Ιράκ εάν εκλεγεί ο αλ-Μαλίκι. Ο αλ-Μαλίκι απέρριψε τα σχόλια του Τραμπ, χαρακτηρίζοντάς τα ως «κατάφωρη αμερικανική παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράκ» και «παραβίαση της κυριαρχίας του (του Ιράκ)». Θεωρείται πως το Ιράν αποδέχεται τον αλ-Μαλίκι για να προστατεύσει τις Δυνάμεις Λαϊκής Κινητοποίησης (PMF), διασφαλίζοντας ότι οι σιιτικές πολιτοφυλακές θα παραμείνουν αναπόσπαστο μέρος του επίσημου μηχανισμού ασφαλείας του Ιράκ και για να διασφαλίσει την ενότητα του Ιράκ.

[26] Το «Τάγμα Τζαμπάα» είναι μια συνιστώσα της ένοπλης παλαιστινιακής ομάδας Ταξιαρχιών αλ-Κουντς της Ισλαμικής Τζιχάντ με έδρα την Τζενίν στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη που έχει εμπλακεί σε βίαιες συγκρούσεις με την σιωνιστική οντότητα.

[27] Το Φόρουμ Νέων Παγκόσμιων Ηγετών (Young Global Leaders-YGL) είναι μια πρωτοβουλία του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ που ιδρύθηκε το 2004 από τον Klaus Schwab «για να καλλιεργήσει την επόμενη γενιά ηγετών».

[28] Η Σομαλιλάνδη αποτελεί ένα αυτονομιστικό καθεστώς, που αποσχίστηκε το 1991 από τη Σομαλία, στο Κέρας της Αφρικής. Βρίσκεται στη νότια ακτή του Κόλπου του Άντεν και συνορεύει με το Τζιμπουτί στα βορειοδυτικά, την Αιθιοπία στα νότια και δυτικά και τη Σομαλία στα ανατολικά. Έχει περίπου 6,2 εκατομμύρια κατοίκους και μεγαλύτερη πόλη είναι η Χαργκέισα. Στις 26 Δεκεμβρίου 2025, το ‘Ισραήλ’ είναι το πρώτο και μόνο κράτος που την αναγνώρισε.

[29] Το Sesame Street είναι μια αμερικανική εκπαιδευτική παιδική τηλεοπτική σειρά που συνδυάζει ζωντανή δράση, σκετς, κινούμενα σχέδια και κουκλοθέατρο.

[30] Το CGI (Computer-Generated Imagery ) αφορά σε εικόνες που δημιουργούνται μέσω υπολογιστή, τη χρήση λογισμικού υπολογιστή για τη δημιουργία ή την ενίσχυση ψηφιακών εικόνων, κινούμενων σχεδίων και οπτικών εφέ σε ταινίες, παιχνίδια και πολυμέσα.

[31] Η 23andMe Holding Co. είναι μια αμερικανική εταιρεία προσωπικού γονιδιώματος και βιοτεχνολογίας με έδρα το Σαν Φρανσίσκο στην Καλιφόρνια. Είναι γνωστή για την παροχή υπηρεσίας γενετικών εξετάσεων στους καταναλωτές, όπου οι πελάτες παρέχουν δείγμα σάλιου που αναλύεται εργαστηριακά, για τη δημιουργία αναφορών σχετικά με την καταγωγή του πελάτη και τις γενετικές προδιαθέσεις σε θέματα που σχετίζονται με την υγεία.
Η 23andMe ιδρύθηκε το 2006 από τους Linda Avey, Paul Cusenza και Anne Wojcicki, που ήταν και η Διυθύνουσα Σύμβουλος της Εταιρείας. (Η Βόιτσικι αναφέρεται παραπάνω στο άρθρο για τη σχέση της με τον Έπστάιν μαζί με τον τότε σύντροφό της Σεργκέι Μπριν). Το 2007, η Google επένδυσε 3,9 εκατομμύρια δολάρια στην εταιρεία, μαζί με την Genentech, την New Enterprise Associates και την Mohr Davidow Ventures. Η Βόιτσικι και ο συνιδρυτής της Google, Σεργκέι Μπριν, ήταν παντρεμένοι εκείνη την εποχή.
Στις 23 Μαρτίου 2025, η 23andMe υπέβαλε αίτηση πτώχευσης. Η εταιρεία κατέγραψε παθητικό μεταξύ 100 και 500 εκατομμυρίων δολαρίων. Τον Ιούνιο του 2025, το Ινστιτούτο Έρευνας TTAM, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ιδρύθηκε από την Βόιτσικι, αγόρασε τα περιουσιακά στοιχεία της 23andMe για 305 εκατομμύρια δολάρια.
Τον Οκτώβριο του 2023, σημειώθηκε μια σημαντική παραβίαση δεδομένων και κλάπηκαν ευαίσθητες πληροφορίες χρηστών του 23AndMe. Κλάπηκαν δεδομένα 7 εκατομμυρίων ανθρώπων, περίπου των μισών πελατών του 23andMe εκείνη την εποχή. Οι κλεμμένες πληροφορίες περιλάμβαναν ονόματα, διευθύνσεις και γενετικά δεδομένα ανθρώπων και πωλήθηκαν στο διαδίκτυο. Οι ‘χάκερ’ στόχευσαν Εβραίους Ασκενάζι και χρήστες κινεζικής καταγωγής. Οι επηρεαζόμενοι λογαριασμοί είχαν ενεργοποιήσει τη λειτουργία “Συγγενείς DNA” της πλατφόρμας, η οποία βοηθά τους χρήστες να βρίσκουν γενετικούς συγγενείς και να συνδέονται μεταξύ τους.
Τόσο η Βόιτσικι, όσο και ο Μπριν είναι εβραϊκής καταγωγής και πραγματοποιούν δωρεές ύψους εκατομμυρίων δολαρίων στην Εβραϊκή Εταιρεία Βοήθειας Μεταναστών από το 2009. Ο Μπριν είναι επίσης χρηματοδότης υποψηφίων του Δημοκρατικού Κόμματος, αλλά παρευρέθηκε και στην δεύτερη ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ.

[32] Η bgC3 (από το 2018 ονομάζεται Gates Ventures) αποτελεί μια δεξαμενή σκέψης στην Ουάσινγκτον που ιδρύθηκε από τον Μπιλ Γκέιτς το 2008. Επικεντρώνεται στην έρευνα, τις επενδύσεις και τα στρατηγικά έργα στην παγκόσμια υγεία, την εκπαίδευση, τη βιώσιμη ενέργεια και την τεχνολογία. Αρχικά ιδρύθηκε για να λειτουργεί ως δεξαμενή σκέψης για «καταλυτικές επιχειρηματικές ιδέες», αλλά διαχειρίζεται προσωπικό και ερευνητικές πρωτοβουλίες για τον Γκέιτς. Ερευνά και επενδύει σε τομείς όπως η κλιματική αλλαγή, η νόσος Αλτσχάιμερ και η πρόληψη πανδημιών.

Πηγή: english.almayadeen.net