Σημείωση της Μεταφράστριας: Barbaria στον τίτλο του κειμένου (‘Barbaria strikes again’). Δηλώνει τη χώρα της Βαρβαρότητας, αναφέρεται φυσικά στις ΗΠΑ και μεταφράστηκε ως Βαρβαρία, αφενός για την πιστότητα του κειμένου κι αφετέρου γιατί είναι φανερό το λογοπαίγνιο με το βιντεοπαιχνίδι εικονικής πραγματικότητας Barbaria όπου εξοπλίζεις την ομάδα σου κι επιτίθεσαι σε άλλους παίκτες.

του Πέπε Έσκομπαρ*
μετάφραση Φλώρα Παπαδέδε

strategic-culture, 05/01/2026

Παρόλα αυτά, ο νεο-Καλιγούλας δεν θα σταματήσει – μιμούμενος την αλαζονική φλυαρία του Ρωμαίου. Η Αυτοκρατορία του Χάους υπό το Δόγμα Ντονρόε[1] αφορά στη στρατηγική κυριαρχία, με κάθε κόστος, σε ενεργειακούς και εμπορικούς διαδρόμους.

Μην κατηγορείτε τον Καίσαρα, κατηγορήστε τον λαό της Ρώμης που τόσο ενθουσιωδώς τον επαίνεσε και τον λάτρεψε και χάρηκε για την απώλεια της ελευθερίας του και χόρεψε στο δρόμο του και του απέδωσε θριάμβους. Κατηγορήστε τον λαό που τον επαινεί όταν μιλάει στο Φόρουμ για τη «νέα, υπέροχη καλή κοινωνία» που θα είναι η Ρώμη τώρα, που ερμηνεύεται ως «περισσότερα χρήματα, περισσότερη άνεση, περισσότερη ασφάλεια, περισσότερη ανιαρή ζωή εις βάρος των εργαζόμενων».
Μάρκος Τύλλιος Κικέρων

Η Μαινόμενη Δεκαετία του ’20 ξεκίνησε με μια δολοφονία: Στρατηγός Σουλεϊμανί, Βαγδάτη, 3 Ιανουαρίου 2020. Διαταγή του Τραμπ 1.0.

Το δεύτερο μέρος της Μαινόμενης Δεκαετίας του ’20 ξεκινά με μια βομβιστική επίθεση/απαγωγή. Μίνι Σοκ και Δέος στο Καράκας, επιδρομή της Δύναμης Δέλτα. 3 Ιανουαρίου 2026. Διαταγή του Τραμπ 2.0.

Ο Μαινόμενος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι θα κυβερνήσει τη Βενεζουέλα.

Αυτός ο τιποτένιος νεο-Καλιγούλας, αυτοανακηρυγμένος Αυτοκράτορας της Βαρβαρίας, στο τέλος μπορεί να μην κυβερνά τίποτα, ξεκινώντας από το δικό του φλύαρο στόμα.

Η επιχείρηση στη Βενεζουέλα εκτυλίχθηκε μέσω ενός κλασικού αυτοκρατορικού εγχειριδίου. Δολοφονικές κυρώσεις επί χρόνια που εμπόδιζαν το εμπόριο και την κίνηση κεφαλαίων, προκαλώντας υπερπληθωρισμό και μια ανεξέλεγκτη ανθρωπιστική κρίση. Στόχος: να προκληθούν τόσα πολλά βάσανα στους Βενεζουελάνους που ένα στρατιωτικό πραξικόπημα θα γίνονταν αναπόφευκτο.

Η απαγωγή του Προέδρου στη Βενεζουέλα από την κρεβατοκάμαρά του μέσα στη βαθιά νύχτα εκτυλίχθηκε μέσω ενός κλασικού εγχειριδίου της CIA. Κατάφεραν να δωροδοκήσουν τον επικεφαλής της ασφάλειας του Μαδούρο και τον στενό κύκλο του, αλλά όχι (η υπογράμμιση δική μου) τον στρατό της Βενεζουέλας.

Ο Μαδούρο προστατεύονταν μόνο από τις δυνάμεις της Βενεζουέλας, όχι από τους Ρώσους, όπως επιβεβαιώθηκε από ανεξάρτητες πηγές του Καράκας. Όταν ένα ρωσικό απόσπασμα έφτασε στην κατοικία του Μαδούρο, συνάντησε αρχικά αντίσταση από ορισμένα μέλη της διεφθαρμένης ασφάλειας του ίδιου του Μαδούρο.

Όταν αυτοί εξουδετερώθηκαν και οι Ρώσοι μπήκαν στην κατοικία, ο Μαδούρο είχε ήδη απαχθεί από τη Δύναμη Δέλτα, με κρίσιμη εσωτερική βοήθεια. Ο αρχηγός της ομάδας ασφαλείας του Μαδούρο συνελήφθη και εκτελέστηκε δεόντως.

Την επόμενη μέρα της απαγωγής, στρατιώτες της Βενεζουέλας αποκάλυψαν πώς η Δύναμη Δέλτα ήθελε να δημιουργήσει ένα προγεφύρωμα σε μια από τις μονάδες του στρατού στο Καράκας ως επιχειρησιακή βάση για μια χερσαία εισβολή τύπου Κόλπου των Χοίρων[2]. Αλλά σύμφωνα με τα λόγια ενός στρατιώτη, «Πολεμήσαμε, ανοίξαμε πυρ και αναγκάσαμε το ελικόπτερο να φύγει χωρίς να καταλάβει τη στρατιωτική μονάδα».

Το Υπουργείο Άμυνας της Βενεζουέλας δήλωσε στη συνέχεια ότι το μεγαλύτερο μέρος της ομάδας ασφαλείας του Μαδούρο σκοτώθηκε στην πραγματικότητα κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, χωρίς να διευκρινίσει από ποιον. Και η Κούβα ανακοίνωσε τον θάνατο 32 μαχητών της – σίγουρα μη συγκαταλεγόμενων στην πουλημένη ομάδα ασφαλείας.

Η κυβέρνηση των Τσαβιστών παραμένει στην εξουσία – με επικεφαλής την φοβερή Ντέλσι Ροντρίγκεζ, η οποία διορίστηκε συνταγματικά ως προσωρινή Πρόεδρος. Μέχρι στιγμής δεν έχει αποκαλυφθεί κανένας πεμπτοφαλαγγίτης εντός της κυβέρνησης.

Ένα άρθρο στην προπαγανδιστική παλιοφυλλάδα Miami Herald, χρησιμοποιώντας ως μοναδική πηγή έναν ανέντιμο πρώην αντιπρόεδρο της Κολομβίας, τον Σάντος Καλντερόν[3] και κανένα απολύτως στοιχείο από τη Βενεζουέλα, διέδωσε την μυθοπλασία ότι η Ντέλσι Ροντρίγκεζ έκανε συμφωνία με τον Τραμπ 2.0 για να παραδώσει τον Μαδούρο.

Χρειάστηκαν λιγότερο από 48 ώρες για να αρχίσει να καταρρέει η πομπώδης αφήγηση του Καλιγούλα στον Λευκό Οίκο. Ο ερευνητής δημοσιογράφος Ντιέγκο Σεκέρα, που βρίσκεται επί τόπου στη Βενεζουέλα, έχει ήδη σε μεγάλο βαθμό καταρρίψει το τσουνάμι ανοησίας που πνίγει τα κυρίαρχα μέσα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Επιπλέον, ξεχάστε τα 28 εκατομμύρια Βενεζουελάνων που θα επευφημούσαν έναν φωνακλά νεο-Καλιγούλα γκρίνγκο[4] ως «απελευθερωτή». Τώρα αναγκάζεται να εξαπολύσει προσωπικές απειλές κατά της Ντέλσι Ροντρίγκεζ και -τι άλλο;- να υποσχεθεί ότι η Αυτοκρατορία του Χάους ίσως βομβαρδίσει ξανά τη Βενεζουέλα.

Το Δόγμα Ντονρόε, αποκωδικοποιημένο

Ας μπούμε στο ψητό. Εκτός από τα διαβόητα «μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον πλανήτη», απαραίτητα για μια Αυτοκρατορία που αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα ώστε να δημιουργήσει εγγυήσεις, υπάρχουν αρκετοί κύριοι λόγοι για το χτύπημα στη Βενεζουέλα.

  1. Bellum Judaica[5]. Εκτός από την ανάπτυξη στενών σχέσεων με τα μέλη των BRICS, τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν, το Καράκας τάχθηκε αναμφισβήτητα με το μέρος της Παλαιστίνης και κατήγγειλε την σιωνιστική πανώλη. Έτσι, με μια κίνηση, έχουμε όχι μόνο την πρακτική εφαρμογή του «επακόλουθου του Δόγματος Μονρόε», που αναφέρεται ρητά στη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας, αλλά κυρίως το «Δόγμα Ντονρόε» που αναπτύχθηκε ως «Δόγμα Σιωνρόε» από έναν σιωνιστή γελωτοποιό, που τυχαίνει να είναι ο νεο-Καλιγούλας.

Τι καλύτερος τρόπος να δώσουμε ένα ακόμη μάθημα σε ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο για την απεριόριστη Pax Judaica[6] – στην πραγματικότητα τον Ιουδαϊκό Πόλεμο, επειδή τώρα βρίσκονται σε ασταμάτητη λειτουργία Αιώνιου Πολέμου εναντίον όλων των «Αμαληκιτών[7]»: και όποιος δεν γονατίζει στο βωμό τους μπορεί να χαρακτηριστεί «Αμαλήκ». Δεν είναι περίεργο που η Ντέλσι Ροντρίγκεζ μπήκε κατευθείαν στο θέμα, τονίζοντας στην πρώτη της ομιλία την «σιωνιστική χροιά» της επιχείρησης απαγωγής από τον νεο-Καλιγούλα.

  1. Βροντή βαρέων μετάλλων. Σε λιγότερο από 24 ώρες μετά τον βομβαρδισμό/μίνι σοκ και δέος/απαγωγή και για μόλις 8 δισεκατομμύρια δολάρια, η Ουάσιγκτον ολοκλήρωσε μια τεράστια συμφωνία χύτευσης για την επεξεργασία πολύτιμων μετάλλων της Βενεζουέλας αξίας τουλάχιστον ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων.

Η συμφωνία χρηματοδοτήθηκε από την J.P. Morgan – η οποία τυχαίνει να αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα λόγω της τεράστιας φυσικής της θέσης πώλησης[8] στο ασήμι. Η ομορφιά είναι ότι η Βενεζουέλα τυχαίνει να βρίσκεται ακριβώς στη μέση του Arco Minero[9] («Του Μεταλλευτικού Τόξου»), το οποίο συγκεντρώνει αμέτρητα τρισεκατομμύρια σε χρυσό και ασήμι που δεν έχουν ακόμη εξορυχθεί.

  1. Η οπτική γωνία των πετροδολαρίων. Η ουσία του ζητήματος δεν είναι τα τεράστια – ανεκμετάλλευτα – αποθέματα πετρελαίου της Βενεζουέλας αυτά καθαυτά, μαζί με την σιελόρροια του νεο-Καλιγούλα. Το κλειδί είναι το πετρέλαιο που αποτιμάται σε πετροδολάρια. Η ατελείωτη εκτύπωση – εγγενώς άχρηστου – πράσινου χαρτιού υγείας για τη χρηματοδότηση του βιομηχανικού-στρατιωτικού συμπλέγματος απαιτεί το δολάριο ΗΠΑ ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, συμπεριλαμβανομένου του πετροδολαρίου.

Η Αυτοκρατορία της Λεηλασίας απλά δεν μπορούσε να επιτρέψει την πώληση του πετρελαίου της Βενεζουέλας σε γιουάν, ρούβλι, ρουπία ή σε ένα καλάθι νομισμάτων, ή στο εγγύς μέλλον, σε έναν μηχανισμό που θα έχει εγκριθεί από τις χώρες BRICS και θα υποστηρίζεται από πετρέλαιο και χρυσό. Ο κόκκινος συναγερμός είχε ήδη σημάνει καθώς η Βενεζουέλα ενσωματώθηκε στο διασυνοριακό σύστημα πληρωμών CIPS[10] της Κίνας.

Στη συνέχεια, στο μέτωπο του πετρελαίου, υπάρχει το ζήτημα της κλοπής του πετρελαίου της Βενεζουέλας από την Citgo[11] – τη θυγατρική της PDVSA[12] με έδρα το Χιούστον – προς όφελος του σιωνιστή δισεκατομμυριούχου Πολ Σίνγκερ και του hedge fund του, Elliot Investment Management. Ένας «περήφανος σιωνιστής» και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της AIPAC[13], ο Ρόμπερτ Πίνκους, διορίστηκε από το δικαστήριο για να διευκολύνει την απάτη, η οποία προήλθε από το γεγονός ότι η Citgo οφείλει πάνω από 20 δισεκατομμύρια δολάρια στους πιστωτές: μια άλλη τοξική επίδραση των πολυετών κυρώσεων.

Επιπλέον και σε αντίθεση με τη μυθοπλασία του νεο-Καλιγούλα ότι «αυτό είναι δικό μας πετρέλαιο», ο Βενεζουελάνος ιστορικός Μιγκέλ Τίνκερ Σάλας απέδειξε με πειστικό τρόπο πώς η χώρα εθνικοποίησε τη βιομηχανία πετρελαίου το 1976: «Ελέγχονταν από Βενεζουελάνους. Διευθύνονταν από Βενεζουελάνους». Ξένες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της «πιο κερδοφόρας θυγατρικής» της ExxonMobil, αποζημιώθηκαν πλήρως, «πολύ πάνω και πέρα ​​από αυτό που είχαν ήδη εξορύξει».

Έπειτα, υπάρχει η κρίσιμη κινεζική οπτική γωνία.

Δημιουργήθηκε ένα τσουνάμι από εξαιρετικά ανόητες εικασίες ότι η Κίνα δεν έκανε τίποτα για να «σώσει» τη Βενεζουέλα. Η Κίνα είναι πολύ εκλεπτυσμένη για να εμπλακεί σε καυγάδες. Το Πεκίνο θα πολεμήσει την Αυτοκρατορία του Χάους στο δικαστήριο.

Σιωπηλά, χωρίς φανφάρα, το Πεκίνο έχει καταστήσει σαφές ότι οποιαδήποτε αμερικανική επίθεση σε έργα της Πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» (BRI) που έχουν σφραγιστεί με συμβόλαια σε όλο τον Παγκόσμιο Νότο – τουλάχιστον 150 συμμετέχοντα έθνη – θα αντιμετωπιστεί με διεθνή διαιτησία σε κάθε δικαστήριο από το Καράκας μέχρι την Τζακάρτα. Μετάφραση – με τον μόνο τρόπο που καταλαβαίνουν οι Δυτικοί βάρβαροι: το νομικό κόστος των αμερικανικών επιχειρήσεων αλλαγής καθεστώτος θα καταστεί απαγορευτικό.

Το τεστ μπορεί να έρθει πολύ σύντομα. Υποθέτοντας ότι ο νεο-Καλιγούλας «κυβερνά» τη Βενεζουέλα – και αυτό είναι ένα μεγάλο «αν» – το μόνο που χρειάζεται το Πεκίνο είναι να επιβάλει με επιτυχία μία συμβατική αξίωση εναντίον μιας Βενεζουέλας που κυβερνάται από τον Τραμπ. Θα δούμε αν ο νεο-Καλιγούλας θα έχει το θάρρος να σταματήσει την πώληση πετρελαίου της Βενεζουέλας στην Κίνα. Καλή τύχη στην επιβολή αλλαγής καθεστώτος μετά από αυτό.

Η Δύναμή μου είναι Νόμος

Παρόλα αυτά, ο νεο-Καλιγούλας δεν θα σταματήσει – μιμούμενος την αλαζονική φλυαρία του Ρωμαίου. Η Αυτοκρατορία του Χάους υπό το Δόγμα Ντονρόε  αφορά στη στρατηγική κυριαρχία, με κάθε κόστος, σε ενεργειακούς και εμπορικούς διαδρόμους. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να αναγκαστεί ο νεο-Καλιγούλας να σταματήσει και να απέχει από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας. Γιατί αυτό θα είναι το ανώτατο στρατηγικό προηγούμενο του νέου παραδείγματος: Η Δύναμή μου είναι Νόμος που κυβερνά τη νέα διεθνή αταξία χωρίς κανέναν απολύτως κανόνα.

Έτσι, ό,τι κι αν συμβεί στη συνέχεια στη Βενεζουέλα αφορά άμεσα ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο/Παγκόσμια Πλειοψηφία.

Τουλάχιστον τώρα τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Το διεθνές δίκαιο είναι για τα κορόιδα. Ψάχνουμε και καταστρέφουμε, βομβαρδίζουμε, απαγάγουμε, κάνουμε οτιδήποτε – επειδή μπορούμε. Δεν υπάρχουν όρια για τον συνδυασμό Βαρβαρία/Ιουδαϊκός Πόλεμος.

Τι ακολουθεί;

Ιράν. Ο εγκληματίας πολέμου στο Τελ Αβίβ έχει ήδη εκδώσει τις εντολές του Ιουδαϊκού Πολέμου. Ακόμα κι αν ο μόνος «πόλεμος» που μπορούν να διεξάγουν ο Τραμπ 2.0 και ο Υπουργός του για τους Αιώνιους Πολέμους ισοδυναμεί με μια ομάδα Ειδικών Δυνάμεων που προσπαθεί να αποκτήσει ένα «προγεφύρωμα» και εκτοξεύει αδιακρίτως φορτία όπλων που βάλουν από απόσταση. Η Ουάσιγκτον είναι θλιβερά ανίκανη να εξαπολύσει μια μεγάλης κλίμακας επιχείρηση συνδυασμένων όπλων οπουδήποτε.

Γροιλανδία. Όχι για «αμυντικούς λόγους», όπως καυχιόταν ο νεο-Καλιγούλας, αλλά για λεηλασία φυσικών πόρων σε αυτοκρατορικό στυλ ζωτικού χώρου[14] και για λόγους πολέμου στην Αρκτική. Ο Τραμπ έδωσε στην αδύναμη Δανία τον απαραίτητο χρόνο για να το χωνέψει: «Θα ανησυχήσουμε για τη Γροιλανδία σε δύο μήνες».

Έπειτα, υπάρχει η Κούβα – το αγαπημένο πρότζεκτ του γκουσάνο[15] Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος κατά το σκοτεινό παρελθόν του βρισκόταν αρκετά κοντά στις ελίτ των ναρκο-τρομοκρατών.

Αρκετοί επιπλέον κόμβοι του Παγκόσμιου Νότου – Κολομβία, Μεξικό. Και αν δεν «συμμορφωθούν», αρκετοί κόμβοι των BRICS. Τώρα εξαπολύεται Ολοκληρωτικός Πόλεμος[16]. Και ο συνδυασμός Αυτοκρατορίας του Χάους/Ιουδαϊκού Πολέμου «θα τον παρακολουθεί σαν τηλεοπτικό σόου». Ο Παγκόσμιος Νότος καλύτερα να οργανωθεί – και γρήγορα.

Υποσημειώσεις της μεταφράστριας:

[1] Λογοπαίγνιο με το Δόγμα Μονρόε και το μικρό όνομα του Τραμπ (Ντόναλντ, χαϊδευτικά Ντον). Το Δόγμα Μονρόε ήταν μια θέση εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών που αντιτίθονταν στην ευρωπαϊκή αποικιοκρατία στο δυτικό ημισφαίριο. Υποστήριζε ότι οποιαδήποτε επέμβαση στις πολιτικές υποθέσεις της Αμερικανικής ηπείρου από ξένες δυνάμεις ήταν μια δυνητικά εχθρική πράξη κατά των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Πρόεδρος Τζέιμς Μονρόε διατύπωσε για πρώτη φορά το δόγμα στις 2 Δεκεμβρίου 1823, κατά τη διάρκεια της έβδομης ετήσιας ομιλίας του για την κατάσταση της Ένωσης στο Κογκρέσο (αν και το δόγμα δεν θα ονομαζόταν προς τιμήν του μέχρι το 1850). Εκείνη την εποχή, σχεδόν όλες οι ισπανικές αποικίες στην Αμερικανική Ήπειρο είτε είχαν επιτύχει, είτε βρίσκονταν κοντά στην ανεξαρτησία. Ο Μονρόε υποστήριξε ότι ο Νέος και ο Παλαιός Κόσμος θα παραμείνουν σαφώς ξεχωριστές σφαίρες επιρροής και επομένως, οι περαιτέρω προσπάθειες των ευρωπαϊκών δυνάμεων να ελέγχουν ή να επηρεάζουν κυρίαρχα κράτη στην περιοχή θα θεωρούνταν απειλή για την ασφάλεια των ΗΠΑ. Με τη σειρά τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναγνώριζαν και δεν θα παρέμβαιναν στις τότε ευρωπαϊκές αποικίες, ούτε θα ανακατεύονταν στις εσωτερικές υποθέσεις των ευρωπαϊκών χωρών. Το δόγμα Μονρόε φυσικά δεν απέκλειε την παρέμβαση των ίδιων των ΗΠΑ στις χώρες της Αμερικανικής Ηπείρου, την οποία ξεκίνησαν ήδη το 1846 με πόλεμο ενάντια στο Μεξικό από όπου απέσπασαν τα σημερινά νοτιοδυτικά τους εδάφη (Τέξας, Αριζόνα, Καλιφόρνια, Νέο Μεξικό κ.α.)

[2] Η εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων (Invasión de Bahía de Cochinos ή Invasión de Playa Girón), ήταν μία αποτυχημένη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στην Κούβα που έλαβε χώρα στις 17 Απριλίου του 1961. Την εκτέλεση της επέμβασης ανέλαβε η παραστρατιωτική ομάδα Ταξιαρχία 2506, υποστηριζόμενη από τη CIA. Η CIA είχε στρατολογήσει Κουβανούς αντικαθεστωτικούς, οι οποίοι αφθονούσαν στο Μαϊάμι. Πάνω από 1.400 παραστρατιωτικοί, χωρισμένοι σε πέντε τάγματα πεζικού και ένα τάγμα αλεξιπτωτιστών, συγκεντρώθηκαν στη Γουατεμάλα πριν πλεύσουν για την Κούβα στις 13 Απριλίου του 1961. Το αμερικανικό σχέδιο στη φάση αυτή προέβλεπε απόβαση των Κουβανών αντιπάλων του Κάστρο σε ένα απομακρυσμένο σημείο του νησιού, δημιουργία προγεφυρώματος και ανακήρυξη “κυβέρνησης” των αντικαστρικών, η οποία, με τη διπλωματική στήριξη των ΗΠΑ και την ελπίδα συσπείρωσης τμήματος του πληθυσμού γύρω της, θα επιχειρούσε να οδηγήσει σε δυαδική εξουσία στην Κούβα, ως το πρώτο στάδιο για την ανατροπή του Κάστρο.
Στις 15 Απριλίου το σχέδιο τέθηκε σε εφαρμογή. Οκτώ αμερικανικά βομβαρδιστικά αεροσκάφη B-26 που παρείχε η CIA άρχισαν βομβαρδισμό των αεροπορικών βάσεων της Κούβας. Τα αεροσκάφη έφεραν διακριτικά της κουβανικής αεροπορίας, για να δικαιολογηθεί η επιχείρηση σαν δήθεν Κουβανών πιλότων που είχαν αυτομολήσει. Τη νύχτα της 16ης Απριλίου, οι κύριες δυνάμεις εισβολής αποβιβάστηκαν στην παραλία Πλάγια Χιρόν στον Κόλπο των Χοίρων και αρχικά υπερίσχυσαν επί μίας τοπικής επαναστατικής πολιτοφυλακής. Ο κουβανικός στρατός αντεπιτέθηκε και ο Κάστρο αποφάσισε να αναλάβει προσωπικά τον έλεγχο της επιχείρησης. Η κουβανική αεροπορία βύθισε όσα μεταγωγικά πλοία αποπειράθηκαν να φέρουν ενισχύσεις. Στις 20 Απριλίου, οι εισβολείς τελικά παραδόθηκαν και οι περισσότεροι από αυτούς, αφότου ανακρίθηκαν δημόσια, στάλθηκαν πίσω στις ΗΠΑ.
Η εισβολή κατέληξε σε πολιτική πανωλεθρία των ΗΠΑ και ισχυροποίησε τη θέση του Κάστρο, ο οποίος διακήρυξε ανοιχτά την πρόθεσή του να υιοθετήσει τον σοσιαλισμό και να ενισχύσει τους δεσμούς του με τη Σοβιετική Ένωση. Η στρατηγική συμμαχία της Κούβας με τη Σοβιετική Ένωση οδήγησε τελικά στα γεγονότα της Κρίσης των πυραύλων της Κούβας του 1962.

[3] Ο Χουάν Μανουέλ Σάντος Καλντερόν διετέλεσε Πρόεδρος της Κολομβίας και όχι αντιπρόεδρος (2010 έως 2018). Μάλιστα το 2016 έλαβε και το Νόμπελ Ειρήνης. Το 2017 κατηγορήθηκε για χρηματισμό από σειρά ξένων εταιρειών και το παραδέχθηκε δημόσια. Προέρχεται από μια από τις πλουσιότερες οικογένειες της Κολομβίας, που κατέχει την εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας El Tiempo. Αφότου έχασε τις εκλογές του 2018, κατέχει την έδρα στο ‘Πρόγραμμα Αγγελόπουλος: Παγκόσμια Ηγεσία’ του Χάρβαρντ, που χρηματοδοτεί η γνωστή Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη.

[4] Υποτιμητική προσφώνηση των αμερικάνων από τους λατινοαμερικάνους.

[5] Το Bellum Judaicum (Ιουδαϊκός Πόλεμος) είναι ο λατινικός τίτλος του ιστορικού έργου του Φλάβιου Ιώσηπου που γράφτηκε γύρω στο 75 μ.Χ. και περιγράφει λεπτομερώς τον Πρώτο Ιουδαιο-Ρωμαϊκό Πόλεμο (66–70 μ.Χ.), την εβραϊκή εξέγερση ενάντια στη ρωμαϊκή κυριαρχία και την πολιορκία που ακολούθησε από τους στρατηγούς και μετέπειτα αυτοκράτορες της Ρώμης Βεσπασιανό και Τίτο, η οποία οδήγησε στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ.

[6] Pax Judaica: Ιουδαϊκή Ειρήνη. Φραστική παρομοίωση κατά αντιστοιχία με την ιστορική Pax Romana (Ρωμαϊκή Ειρήνη).

[7] Οι Αμαληκίτες (εξελληνισμένη μορφή του Amalek) ήταν κατά την Εβραϊκή Βίβλο λαός που υπήρξε σταθερός εχθρός των Ισραηλιτών. Ο Αμαλήκ ήταν εγγονός του Ησαύ και γενάρχης των Αμαληκιτών. Κατά τη Βίβλο (Α΄Σαμουήλ 15:2-3) ο Θεός πρόσταξε τον Σαούλ και τους Ισραηλίτες, «Έτσι λέει ο Κύριος των δυνάμεων: Θα εκδικήσω όσα έκανε ο Αμαλήκ στον Ισραήλ, ότι του αντιστάθηκε στον δρόμο όταν ανέβαιναν από την Αίγυπτο· πήγαινε τώρα και πάταξε τον Αμαλήκ, και εξολόθρευσε κάθε τι που έχει, και μην τους λυπηθείς, αλλά θανάτωσε και άνδρα και γυναίκα, και παιδί και βρέφος που θηλάζει, και βόδι και πρόβατο, και καμήλα και γαϊδούρι.»
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου επέλεξε αυτό το εδάφιο στο λόγο του προς τους Ισραηλινούς στρατιώτες τον Οκτώβριο του 2023 στη Γάζα, λέγοντας «Πρέπει να θυμάστε τι σας έκαναν οι Αμαληκίτες, λέει η αγία μας Βίβλος. Και εμείς θυμόμαστε».

[8] Μια φυσική θέση πώλησης (physical short position) σημαίνει ότι δανείζεστε ένα περιουσιακό στοιχείο (όπως μια μετοχή ή ένα εμπόρευμα), το πουλάτε και σχεδιάζετε να το αγοράσετε ξανά αργότερα σε χαμηλότερη τιμή για να το επιστρέψετε, επωφελούμενοι από την πτώση της τιμής. Είναι μια στρατηγική που χρησιμοποιείται για κερδοσκοπία, σε αντίθεση με μια θέση αγοράς (long) όπου αγοράζετε πρώτα ελπίζοντας σε αύξηση της τιμής. Ο προσδιορισμός «φυσική» δίνει έμφαση στην ύπαρξη πραγματικού περιουσιακού στοιχείου, όχι μόνο σε ένα συμβόλαιο, δηλ. ότι στον πυρήνα της βρίσκεται η πώληση δανεισμένων περιουσιακών στοιχείων. Υπάρχει και η γυμνή θέση πώλησης (naked short): Πουλάτε μετοχές ή εμπορεύματα που δεν διαθέτετε, ελπίζοντας να τα αποκτήσετε αργότερα, «κάτι που είναι πιο επικίνδυνο και ρυθμίζεται αυστηρότερα» σύμφωνα με τη Wall Street.

[9] Το Μεταλλευτικό Τόξο Ορινόκο είναι μια περιοχή πλούσια σε πόρους στη Βενεζουέλα. Εκτείνεται νότια του ποταμού Ορινόκο και καλύπτει το 12,2% της επικράτειας της χώρας. Είναι μια από τις περιοχές μεγάλης βιοποικιλότητας του τροπικού δάσους του Αμαζονίου και παραδοσιακή περιοχή αρκετών αυτόχθονων πληθυσμών. Ο χρυσός είναι ο σημαντικότερος πόρος στην περιοχή και υπάρχουν επίσης κοιτάσματα ασημιού, βωξίτη, κολουμβίτη-τανταλίτη και διαμαντιών. Σύμφωνα με τον πρώην υπουργό Ρομπέρτο ​​Μιραμπάλ, το Μεταλλευτικό Τόξο έχει πιθανή ορυκτή αξία 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ.

[10] CIPS (Cross-Border Interbank Payment System): Το Διασυνοριακό Διατραπεζικό Σύστημα Πληρωμών της Κίνας για πληρωμές σε RMB. Λειτουργεί ως εναλλακτική λύση στο SWIFT για πληρωμές σε RMB, προσφέροντας υπηρεσίες εκκαθάρισης και διακανονισμού.

[11] Η Citgo Petroleum Corporation, ή Citgo, είναι μια εταιρεία πετρελαίου με έδρα τις ΗΠΑ που υπάρχει από το 1983. Με έδρα την περιοχή Energy Corridor του Χιούστον στο Τέξας, ανήκει κατά πλειοψηφία στην PDVSA, την κρατική εταιρεία πετρελαίου της Βενεζουέλας. Μετά τον θάνατο του Ούγκο Τσάβες το 2013, ο διάδοχός του Νικολάς Μαδούρο κυβέρνησε σε μια εποχή οικονομικής ύφεσης που προκλήθηκε από τις κυρώσεις των ΗΠΑ. Η αποσταθεροποιημένη οικονομία οδήγησε σε υπερπληθωρισμό, οικονομική ύφεση, ελλείψεις στη Βενεζουέλα και δραστικές αυξήσεις στη φτώχεια, τις ασθένειες και την παιδική θνησιμότητα. Λόγω της κρίσης, το χρέος της Βενεζουέλας προς την Κίνα και τη Ρωσία αυξήθηκε. Έτσι, η Βενεζουέλα προσέφερε την Citgo ως εγγύηση για το ρωσικό χρέος το 2016, αυξάνοντας την πιθανότητα η ρωσική κυβέρνηση να μπορεί να κατέχει την Citgo λόγω του υψηλού κινδύνου αθέτησης πληρωμών της Βενεζουέλας.
Στις 28 Ιανουαρίου 2019, η κυβέρνηση των ΗΠΑ επέβαλε κυρώσεις στην PDVSA, παγώνοντας τα περιουσιακά της στοιχεία στις ΗΠΑ και απαγορεύοντας σε οποιαδήποτε εταιρεία και πολίτη των ΗΠΑ να συνεργάζεται μαζί της. Τον Φεβρουάριο, η Citgo διέκοψε τους δεσμούς της με την PDVSA και σταμάτησε τις πληρωμές προς αυτήν, τοποθετώντας τις σε «δεσμευμένο λογαριασμό». Τον Νοέμβριο του 2025, η θυγατρική της Elliott Investment Management, Amber Energy, αγόρασε τις συμμετοχές της μητρικής εταιρείας PDVSA της Citgo σε πλειστηριασμό που διέταξε αμερικανικό δικαστήριο για 5,9 δισεκατομμύρια δολάρια. Η Βενεζουέλα απέρριψε τη νομιμότητα της πώλησης, με την Αντιπρόεδρο Ντέλσι Ροντρίγκεζ να την αποκαλεί «απάτη».

[12] Η PDVSA (Petróleos de Venezuela S.A.) είναι η κρατική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου της Βενεζουέλας. Δραστηριοποιείται στην εξερεύνηση, παραγωγή, διύλιση και εξαγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου. Από την ίδρυσή της, την 1η Ιανουαρίου 1976, με την εθνικοποίηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας της Βενεζουέλας, η PDVSA κυριαρχεί στην πετρελαϊκή βιομηχανία της Βενεζουέλας και είναι ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς πετρελαίου στον κόσμο.

[13] Η AIPAC (American Israel Public Affairs Committee – Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων) είναι μια ισχυρή, δικομματική ομάδα άσκησης πίεσης στις ΗΠΑ που εργάζεται για την ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, υποστηρίζοντας φιλοϊσραηλινές πολιτικές στο Κογκρέσο, επηρεάζοντας τις εκλογές μέσω σημαντικών πολιτικών χορηγιών και κινητοποιώντας Εβραίους και φιλοϊσραηλινούς ακτιβιστές.

[14] Lebensraum στο κείμενο, κατά τον ναζιστικό όρο του «ζωτικού χώρου».

[15] Gusano: Σκουλήκι στα ισπανικά. Το όνομα δόθηκε αρχικά από τον Φιντέλ Κάστρο σε όσους εγκατέλειψαν την Κούβα μετά την ανατροπή του δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα. Αργότερα χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει και τους Κουβανοαμερικανούς απογόνους τους.

[16] Totalen Krieg στο κείμενο, κατά τον ναζιστικό όρο του ολοκληρωτικού πολέμου.

* Ο Pepe Escobar είναι αρθρογράφος στο The Cradle, αρχισυντάκτης στους Asia Times και ανεξάρτητος γεωπολιτικός αναλυτής που επικεντρώνεται στην Ευρασία.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 ζει και εργάζεται ως ξένος ανταποκριτής στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Μιλάνο, το Λος Άντζελες, τη Σιγκαπούρη και την Μπανγκόκ.
Είναι συγγραφέας αμέτρητων βιβλίων. Το τελευταίο του είναι το Raging Twenties (Μαινόμενη Δεκαετία του ’20).

Πηγή: strategic-culture.su